Jai Alai is een afgeleide van het Baskische kaatsspel; Pelota.Het is een 400 jaar oude sport.De Basken spelen hun Pelota in har eenvoud nog steeds.. Het heet "Cesta punta"  in het Spaans. Jalai Alai is een harde, snelle balsport, wellicht snelste balsport ooit.

Globale uitleg over Jai Alai.

De Baskische regering bevordert Jai Alai als "de snelste sport ter wereld", omdat de ballen van 'snelheid (hoewel Badminton en de Golf eigenlijk gemiddeld gezien sneller snelheden op) en een keer het record voor de wereld bal snelheid met een bal onder-140g 125g met geitenleer die reisde op 302 kmh (188 mph), uitgevoerd door Jose Ramón Areitio op het Newport Jai Alai, Rhode Island , totdat het werd gebroken door de Canadese kampioen lange rit, Jason Zuback in een aflevering van Sport Science in juli 2009 met een golfbal snelheid van 328 km / h (204 mph).


Regels en speluitleg.

Jalai Alai speelt men in een soort kooi, waarvan alleen de voorkant transparant is en zowel de linker en de rechterzijn, alsmede de achterwand als speelveld te noemen zijn.

De voorschriften  Jai Alai bestaat uit 3 muren (voorkant, achterkant en links), en de vloer tussen hen in het spel team te scoren 7 punten (of 9 in Superfecta games) wint. . De volgende hoogste scores worden toegekend "plaats" (tweede) en "show" (derde) posities, respectievelijk.
Jai Alia kan gespeeld worden tussen 2 spelers of tussen teams van wel 8 spelers.
Elke speler heeft een stoort scick tot zijn of haar beschikking, waar de bal precies in pas,
De bal opvangen en direct weer in het sppel brengen is natuurlijk het beste.
In het zogenaamde slaghout zit een kromming, die de bal na het afspelen een enorme vaart geeft.
Jai Alai is dan ook geen spel zonder gevaren.
Jaarlijks zijn er honderden min of meer zwaargewoon en zelfs overlijden er mensen na aanraking met het Jai Alai balletje.
De puntentelling is vak nog het moelilijktst te begrijpen met tal van regels.

Jai Alai spëelt men vooral in de Zuidelijke stanen van de USA.
Veel hispanische Amerikaan zijn dol op deze aparte balsport.
Ze gokken er op en kijken er graag naar.
Ook is Jalai Alai bekend geworden via de tv serie Miami Vice waarin de acteurs redelijk veel het Jai Alai als decor hadden.

Een balletje met 300 kilomer tegen je hoofd. dat moet er bloederig hebben uitgezien

Kaakkramp is een aandoening die er voor zorgt dat je je mond niet meer open of dicht kan doen.In mijn geval werden mijn spieren en dus ook mijn kauwspieren op slot gegooid door stress.Zeer pijnlijk en ik wist niet waar ik het zoeken moest.

Kaakkramp aanval.

Ik had het begin jaren 90 al eens gehad.
Mijn opa lag in het ziekenhuis in Breda en was door de medicatie die hem onder zeil brachten voor de operatie helemaal van slag geraakt.
De goede man had in 75 jaar misschien hooguit eeen grieppie gehad en nu een redelijke zware operatie.
Hij was zo in de war door die medicijnen dat hij in het ziekenhuis onhandelbaar werd.
Elke ochtend van 10 uur tot 's avond 10, 11 uur zat ik bij hem en werd ik regelmatig uitgemaakt voor de apostel Petrus, dan weer zijn kleinzoon en allerlei andere benamingen.
Af en toe gaf 'ie mij een knipoog tijdens een van zijn oplevingen.
Ik reed op een avond naar huis en dat was toendertijd Baarle-Nassau en tijdens de rit gingen mijn kaken erg zeer doen.
Toen ik ook nog eens moest stoppen voor een carnavalsgebeuren in Chaam; een dorp waar ik doorheen moest werd ik er gek van.
Ben vol gas naar huis gereden en kon mijn ouders alleen met pen en papier duidelijk maken wat ik mankeerde want praten kon ik niet.
Belgische huisarts kwam, lag 2 smelttabletten op mijn tong en binne 2 minuten was het weg.
Een wondermiddel !
Arts wilde niet zeggen wat het was, maar volgens zijn zeggen ging een paard er van onderuit.
Gelukkig bleef ik bij en was ik er vanaf.

Totdat ik laatst weer aardig in de stress zat en mijn  kaken weer op slot gingen.
Met mond open naar de huisartsenpost gereden met een briefje waarop ik had geschreven wat ik had en wat ze moesten doen in mijn ogen.
Dat heb ik geweten.

De ene stond mijn kaak er af te rukken, de ander was met mijn hele hoofd bezig en weer een ander gaf de ene spierverslapper na de andere.
Ik kreeg plots een ingeving.
Ik vroeg ze de arts in Baarle-Nassau te bellen en te vragen hoe hij toendertijd het karweitje had geklaard.
Dat deden ze en met gefronsde wenkbrauwen keken de artsen hier in Rotterdam mij aan en hebben ook nog even met mijn huisarts gesproken.
Die gaf uiteindelijk de toestemming om mij die smelttabletjetjes te geven en weer na paar minuten was de kramp weg.
Artsen van de huisartsenpost vroegen of ik duizelig was of iets dergelijks en dat was ik niet.
Pijnvrij, kaakjes deden het weer en de pijn was weg.
Heb ze nog 2 van die smelttabletjes afgetroggeld en ik op weg naar huis.

Volgende dag kreeg ik een sms van mijn huisarts die ik al 20 jaar ken.
Artsen van de huisartsenpost konden hun ogen en oren niet geloven.
Wat ik kreeg was met recht een paardemiddel en gemiddeld persoon zou uren van de kaart zijn en dat ik zo wegging of er niets gebeurd was, wekte alom verbazing op de huisartsenpost.

Mijn huisdoc en ik hebben er later nog smakelijk om gelachen.
En die 2 afgetroggelde smelttabletjes bewaar ik als ware het de kroonjuwelen.

Je weet maar nooit.

Giftige stoffen, zware metalen… we treffen het allemaal aan in ons dagelijks eten. Geen prettige gedachte als je een lekkere maaltijd staat te bereiden. foodwatch vindt het schandalig dat levensmiddelenfabrikanten  dit voedsel te koop durven aanbieden. En dat de overheid, zelfs als ze op de hoogte zijn, grijpt niet in.

Het verhaal.

 
Al jaren worden levensmiddelen getest op de aanwezigheid van schadelijke stoffen.
Acrylamide is zo'n stof, die onder meer in chips en voorgebakken frites zit.
Deze stof bleek bij proefdieren kankerverwekkend te zijn. Na onderzoek werden bedrijven gemaand maatregelen te nemen..
En dat heeft effect:gehad. in 2009 was de hoeveelheid acrylamide die we aantroffen opnieuw beduidend lager dan het jaar daarvoor.

Uranium kennen we van kerncentrales en kernwapens. Maar foodwatch trof dit giftige, zware metaal ook aan in drinkwater! Iemand die langere tijd veel uraniumhoudend water drinkt, kan blijvende schade oplopen aan bloed, botten en nieren. Vooral voor baby's en kleine kinderen is dit water gevaarlijk. te
.
Test: ook in mineraalwater!

de Duitse overheid kwam eindelijk na testen en waarschuwingen met een bindende norm voor zuigelingen.
In 2008 en 2009 werden  duizenden lokale drinkwatervoorzieningen en honderden merken mineraalwater op uranium op getest. 
Flesjes San Pellegrino en Perrier bevatten opvallend hoge doses.
Dat deed pas echt stof opwaaien en de overheid stelde algemeen geldende normen.


Nog is foodwatch niet tevreden, want deze norm beschermt de gezondheid nog steeds onvoldoende.
Inmiddels hebben ruim 14.000 mensen een oproep ondertekend voor een lagere uraniumnorm. En een aantal producenten en drinkwaterinstellingen heeft dankzij deze publicaties al vrijwillig deze norm verlaagd

foodwatch.nl zal mogelijk ook in Nederland mineraalwater gaan testen op de aanwezigheid van uranium.

In een vol cafe zijn en toch aleen en eenzaam. Klinkt raar, maar het kan en is wel zo. Het gevoel helemaal alleen op de wereld te zijn, je terugtrekken uit het dagelijks leven, de maatschappij laten voor wat het is en je huis niet meer uitkomen. Dat gevoel is niet te beschrijven. Ik probeer, uiteraard met hulp van diverse bronnen o.a eenzaamheid.nl dit gevoel een beetje te beschrijven. Eenzaamheid komt voor bij jong en oud.

Eenzaamheid

  
Eenzaamheid is een persoonlijke beleving: niemand kan van een ander weten of hij of zij eenzaam is. De een heeft weinig contacten en voelt zich niet eenzaam, de ander voelt zich ondanks veel schijnbaar goede contacten toch eenzaam.

Zonder contact kan een mens letterlijk niet leven.
Het is een algemene wens om aandacht te geven en te krijgen, ervaringen te delen en uit te wisselen: de gewone, alledaagse dingen, of juist de bijzondere gebeurtenissen.
Van mens tot mens ziet de behoefte aan contact er weer anders uit, maar als er niet aan voldaan wordt, komt eenzaamheid om de hoek kijken.
Iemand is eenzaam als hij onvervulde wensen heeft ten aanzien van zijn relaties.
Er zijn verschillende soorten eenzaamheid.
De een mist vooral gezelligheid, de ander mist diepe vriendschap, weer een ander mist een partner, het gevoel dat je speciaal bij iemand hoort.

Het gemis kan zitten in de hoeveelheid contacten (de kwantiteit), maar ook in de inhoud van de contacten (de kwaliteit). De een voelt zich eenzaam na een bepaalde gebeurtenis, bijvoorbeeld het wegvallen van een partner of het veranderen van woonplaats, de ander voelt zich eigenlijk altijd eenzaam. Hoe dan ook: mensen die eenzaam zijn, voelen zich geïsoleerd.

Er zijn aanwijzingen dat eenzaamheid zich ook lichamelijk kan uiten.
Onderzoek onder ouderen heeft namelijk getoond dat eenzame mensen meer gezondheidsklachten hebben.
Ze worden ook eerder opgenomen in instellingen, zoals verzorgingstehuizen of verpleeghui
 Aan de buitenkant is moeilijk te herkennen dat iemand zich eenzaam voelt.
Vaak doen mensen zich vrolijker voor dan ze zich voelen.

Eenzaamheid heeft veel te maken met het eigen karakter.
Ieder mens kent wel gevoelens van eenzaamheid, en ieder mens reageert daar weer anders op.
Het oplossen van eenzaamheid vraagt een actieve en positieve houding, en vaak ontstaan de problemen juist door het al dan niet tijdelijk ontbreken daarvan.

Eenzaamheid heeft ook vaak te maken met verlies.
Het kan ontstaan nadat iemand een ander heeft verloren die heel belangrijk voor hem was. Vooral ouderen hebben hiermee te kampen, als hun partner en/of andere geliefden overlijden.

Mensen die tegen hun zin alleen wonen, voelen zich vaker eenzaam.
Ook het verlies van minder diepgaande contacten kan een aanleiding zijn voor eenzaamheid.
Dat kan gebeuren zodra vertrouwde omstandigheden veranderen, als iemand bijvoorbeeld gaat verhuizen, een dierbare club verlaat of verandert van werkkring.

Eenzaamheid lijkt deels een probleem van deze tijd te zijn.
Onze samenlevingsverbanden veranderen en onze verwachtingen veranderen.
We leven minder in een kant en klaar netwerk van familie en gezin, dorp en buurt, en moeten meer zelf onze contacten opzoeken.
Er zijn steeds meer mensen die alleen wonen, of in kleine huishoudens.
Tegelijkertijd verwachten we waarschijnlijk meer van onze contacten: we hebben behoefte om dingen te bespreken, zoeken begrip en stimulans.
Die combinatie van minder vanzelfsprekende contacten en meer wensen kan leiden tot een gevoel van gemis.


Eenzaamheid is het gevoel alleen te zijn, van geïsoleerd te zijn van 'de anderen'.
Onderzoekers omschrijven eenzaamheid als het ervaren verschil tussen gewenste en aanwezige contacten.
Op deze definitie is het meeste onderzoek naar het voorkomen van eenzaamheid gebaseerd.
Er wordt wel onderscheid gemaakt tussen sociale en emotionele eenzaamheid alsmede tussen situationele en duurzame eenzaamheid.

De meeste mensen die eenzaamheid beschrijven noemen het een gevoel van verdriet, van leegte.
Veel mensen die eenzaamheid ervaren hebben dat de eerste keer ondervonden doordat ze gescheiden werden van hun ouders of verzorgers.
Het gevoel van machteloosheid dat daarbij optrad blijft gekoppeld aan het gevoel van eenzaamheid.
Dat maakt dat eenzaamheid hardnekkig is: mensen voelen zich (ten onrechte) niet bij machte hun situatie en hun emoties te veranderen.
Het kan ertoe leiden dat iemand het leven zo inricht, dat die gevoelens worden vermeden, door het vermijden van contacten met anderen.
Contact maken is dan zeer bedreigend, en hier moet dan ook de oplossing voor eenzaamheid niet worden gezocht.

Bij elk bedrijf loopt er wel 1 rond; de luie collega.Zo eentje die er de kantjes vanaf loopt tot ergernis van andere medewerkers en er vaak nog mee wegkomt ook, omdat leidinggevende of werkgever niet ingrijpen.Ik weet er alles van.Ik had zo´n bedrijf en ik had zon werknemer en ja ik deed er niks aan.Stom ! Gaf scheve gezichten.

Na maanden liep ik DE oplossing tegen het lijf.

Ik ben van nature geen baas.
Ga er van uit dat iemand die bij mijwerkt en 40 jaar is echt wel zijn verantwoordelijkheden kent.
Zo niet onze Joop.
Joop werkte bij mij als monteur.
Ik had jaren geleden een bedrijf wat campings en andere recreatieoorden kon voorzien in chassis van o.a. caravans, aanhangers etc.
Joop had altijd de neiging om net zoveel te doen dat je er bijna net nog niks van kon zeggen, maar ook niet veel meer.
Joop was gewoon een luie donder.
Behalve als hij voor zichzelf een klus had.
Dan stond het zweet op zijn voorhoofd.
Mijn monteurs mochten altijd het gereedschap en de werkplaats gebruiken als ze zelf iets hadden om te klussen.
Ook daar maakte onze Joop misbruik van.

Ik moest op een gegeven moment een daad stellen, want de spanning was onderling om te snijden.
Op een donderdagmiddag deed ik wat inkopen in de stad en kwam langs een speciaalzaak.
Ga niet vertellen wat voor een speciaalzaak, want anders is de clou al gegeven.
Ik kocht daar wat ik dacht nodig te hebben om het probleem Joop aan te pakken.

Donderdagavond voor de tv hangend zat ik maar een beetje te zappen, moeder de vrouw zat met enkele vriendinnen te kakelen en mijn oren stonden dus op de stiltemodus.
Ging de hond maar eens uitlaten.
Ik liep nog langs de werkplaats en ja, ik had het. Joop was morgen aan de beurt !
Hopelijk eens en voor altijd genezen van zijn geklooi en niksdoenerij.
Als een kleine jongen sloop ik de werkplaats in en begon de voorbereidingen te treffen om Jopie op vrijdag de dag van zijn leven te bezorgen.
Joop had de nare bijkomende eigenschap, dat hij buiten het feit dat hij de kantjes er af liep ook nog eens en meestal op vrijdag zeker een dik uur met de krant op mijn mooie Villeroy & Boch toilet in de werkplaats als begin van de dag een stevige pot te gaan zitten poepen.

Met het die dag gekochte preparaat zou hij hopelijk deze eigenschap voorgoed afleren.
Ik begon aan het fabriceren en schoot steeds ijn de lach, want als er zou gebeuren wat ik hoopte dat er zou gebeuren, dat had ikzelf wel 2 wc's tegelijk nodig.
Maar goed, alles in orde gebracht en ik met de hond naar huis.
Het beestje zal wel gedacht hebben+ wat doet die gek !

Vrijdagochtend half 8.
Ik zorgde ervoor dat ik als eerste aanwezig was om natuurlijk niks te missen.
8 uur kwam onze Joop aanzetten met de Wakkerste Krant van Nederland al in de aanslag.
Mooge, Joop. Mogge, Ron.
En Joop ging inderdaad naar zijn vertrouwde omgeving.
Mijn 2 andere werknemers kwamen binnen en ik seinde hun in wat ik in mijn schild had gevoerd en bood meteen mijn excuses aan dat ik die jongens met Joop´s werl opzadelde.
Toen ze hoorden wat ik gedaan had, was gelijk alle wrok, wrevel en onenigheid gedaan.
Ik stelde mij zo in de werkplaats dat ik onze Joop via een spiegel van het toilet af zou zien komen.
De andere 2 konden het niet opbrengen en lagen al helemaal dubbel en ik gaf ze een paar uur vrijaf.

Ik wachte net zolang totdat onze Joop het toilet doorspoelde. Zette direct daarop de slijptol aan en keek in de spiegel wat er ging gebeuren.
Na de spoeling hoorde ik een gebrul en ik zette gauw alle machines aan.
Joop was aan de stevige kant en met volle kracht beukte hij de deur van het toilet open en met zijn broek half op zijn knietjes rende of waggelde hij naar zijn caravan die aanpalend aan de wekplaats stond.
De jongens hadden hem zien lopen en die 2 kon ik voor de rest van de dag afschrijven.
Helemaal dubbel van het lachen.
Ikzelf had het ook niet meer, maar ik moest toch op een gegeven moment gaan informeren wat er nou met Joop aan de hand was.
Klopte aan en zijn vrouw deed open.
Joop zit in bed, zei ze.
Ik klapte haast uit mijn verschoning, maar vroeg wat er was dan.
Joop zou een allergesche reactie hebben gekregen van iets en de huisarts was onderweg.
Half lachend en mompelend vroeg ik haar hem sterkte wensen en mij op de hoogte te houden.
Dat zou ze doen.

De jongens kwamen nieuwsgierig vragen wat er gebeurd was bij Joop en toen ik zei dat ´ie in bad zat en de huisarts moest komen gierden we het met z´n drietjes uit van het lachen.
Huisarts kwam en Joop kreeg een recept voor een zalf tegen die allergische reacties.
Gezien de omvang van Joop´s bilpartij zou deze zalf wel met een vrachtwagen geleverd moeten worden en zijn arme vrouw moest dat spul aanbrengen.

Hoogste tijd om de aap uit de mouw te laten komen.
Ik had bij een zaak voor feestartikelen jeukpoeder gekocht en ik had de toiletrol die avond ervoor helemaal mee bestrooid en weer netjes opgerold.

Dus toen toen Joop na zijn Grote Boodschap aan het vegen sloeg.       Jawel, sterk spul, jeukpoeder.

Verhaal is legendarisch en tot op de dag van vandaag weet hij nog steeds niet niet wie nou wat had gedaan.
Ik had wel 1 ding bereikt, Joop liep er de kantjes niet meer vanaf omdat hij waarschijnlijk de boodschap wel had begrepen en hij heeft nooit meer op mijn mooie wc plaatsgenomen.
Was hij allergisch voor geworden

Iedereen kent het programma Opsporing verzocht wel.Elke week vragen politie en justitie de kijkers om medewerking bij het oplossen van misdrijven.Ik kijk de ene keer wel en de andere keer weer niet.Die ene keer dat ik begin 2002 wel keek, kreeg ik het acuut zwaar benauwd en terecht.

Uitgerekend op mijn vrije dag.

Ik woonde destijds deels in Rotterdam en deels in Baarle-Nassau in het Belgische gedeelte van dat dorp in buurt van Chaam onder Breda.
Na het overlijden van mijn vader reed ik na mijn werk als taxichauffeur elke ochtend naar Baarle-Nassau om sowieso de huisdieren te verzorgen en ook om het verdriet in ruste te verwerken.
5.6 nachten taxirijden en na het werk naar mijn 2e huis.
Boodschappen doen, chinees halen etc.
Na het voeren, douchen en eten probeerde ik altijd te gaan slapen.
Lekker de open haard aansteken en dan met lekkere warmte wegdoezelen.

Ik had voor die avond, wat mijn vrije avond was lekkere biefstuk gehaald, paar heerlijke Belgische biertjes. ( Bierhuis van Baarle-Nassau is aanrader; hebben echt bijna alles), kip en andere lekkernijen gehaald.
Had me voorgenomen om 2 dagen/avonden rust te pakken.
Erg moeilijk voor mij, want ben geen stilzitter.
Werd later die dag in de middag wakker en liet het bad vollopen.
De gebakken aardappeltjes, biefstuk en appelmoes (zonder kers) had ik in gedachten al 4 keer verslonden.
Lekker uitgebadderd de warme huiskamer in en daar zat de koning van Baarle-Nassau al te wachten.
Red Mick, de buitenkat van mijn ouders was op dat tijdstip meestal nergens te bekennen.
Slimpie had natuurlijk die biefstuk die ochtend uit geladen zien worden en dacht; daar moet ik bij zijn.
Gelijk had 'ie.

Lekker gegeten, toetje met slagroom en daarna gingen de biertjes open.
Zat een beetje te zappen op tv en bleef hangen bij Opsporing verzocht.
Lekker in trainingsbroek, sweater op de bank met ook uitbuikende kat naast me.
Plotseling kwam er een item over een bankoverval en die bleek gepleegd te zijn in een naburig dorp van Baarle-Nassau.
Nam nog een slok en stikte haast toen de signalementen van de daders werden doorgegeven.
Breedgeschouderde, kaal geschoren hoof, zwarte sweater met het opschrift Feyenoord, leeftijd tussen de 30 en 40 jaar.

Schuim van het bier kwam uit neus oren en mond.
Want wie lag er in de zojuist beschreven outfit op de bank met kat aan zijn zijde.
Ikke !
Het zweet brak me aan alle kanten uit.
Niet dat ik iets te verbergen had, integendeel.
Ik woonde op een plek waar men graag over anderen kletste.
Ik zei alleen goedemorgen etc en verder vond ik het prima.
Om gebel van die gluiperds voor te zijn, belde ikzelf na 10 minuten het nummer wat men op tv doorgaf.
Ben daarop naar politiebureau van Breda gereden waar ik mij aan de balie meldde met de beschreven outfit aan.
Na een uurtje of werd duidelijk dat ik het niet was, maar politie had inderdaad al 2 telefoontjes gehad van 2 wijkbewoners die richting mijn persoontje tipten.
Konden alleen mijn schoenmaat niet doorgeven.
Verder werd de hele roddelemmer over mij bij de politie van Breda uitgestrooid.

Na 2 koppen koffie en een bedankje van de politie reed ik weer huiswaarts.
Onderweg schoot ik in de lach.
Ik weet voor 1000% zeker dat mijn ouders krom hebben gelegen om dit voorval.
Niet zo gek ook, stond met een stom gezicht in de spiegel te kijken van verbazing.

Later bleek dat de daders van een camping dicht in de buurt kwamen.
Heb er maar een naar gevoel aan over gehouden.
Feyenoordsupporters staan in den lande over het algemeen niet zo goed bekend.
En dan gaat zo'n kaalgeschoren oelewapper met juist een Feyenoord trui aan een bankoverval plegen.
Had in mijn  ogen daarmee extra straf verdiend.
 
Beetje mijn club door het slijk halen !
Gelukkig werd in Mei van 2002 ik en honderdduizenden anderen blij gemaakt met de UEFA cup.
Laatste Europese prijs van een Nederlandse club tot nu toe en gezien het huidige voetbal moet er weer een Opsporing verzocht uitzending komen.
Eentje die gaat over een zoektocht naar een club die ooit Europees een beker zal halen.
Kleine kans dat in 2019 enige bewiging in de zaak zal komen, maar ik ben bang van niet.

Leve Feyenoord 1 en leve Opsporing verzocht.

Iedereen kent het programma Opsporing verzocht wel.Elke week vragen politie en justitie de kijkers om medewerking bij het oplossen van misdrijven.Ik kijk de ene keer wel en de andere keer weer niet.Die ene keer dat ik begin 2002 wel keek, kreeg ik het acuut zwaar benauwd en terecht.

Uitgerekend op mijn vrije dag.

Ik woonde destijds deels in Rotterdam en deels in Baarle-Nassau in het Belgische gedeelte van dat dorp in buurt van Chaam onder Breda.
Na het overlijden van mijn vader reed ik na mijn werk als taxichauffeur elke ochtend naar Baarle-Nassau om sowieso de huisdieren te verzorgen en ook om het verdriet in ruste te verwerken.
5.6 nachten taxirijden en na het werk naar mijn 2e huis.
Boodschappen doen, chinees halen etc.
Na het voeren, douchen en eten probeerde ik altijd te gaan slapen.
Lekker de open haard aansteken en dan met lekkere warmte wegdoezelen.

Ik had voor die avond, wat mijn vrije avond was lekkere biefstuk gehaald, paar heerlijke Belgische biertjes. ( Bierhuis van Baarle-Nassau is aanrader; hebben echt bijna alles), kip en andere lekkernijen gehaald.
Had me voorgenomen om 2 dagen/avonden rust te pakken.
Erg moeilijk voor mij, want ben geen stilzitter.
Werd later die dag in de middag wakker en liet het bad vollopen.
De gebakken aardappeltjes, biefstuk en appelmoes (zonder kers) had ik in gedachten al 4 keer verslonden.
Lekker uitgebadderd de warme huiskamer in en daar zat de koning van Baarle-Nassau al te wachten.
Red Mick, de buitenkat van mijn ouders was op dat tijdstip meestal nergens te bekennen.
Slimpie had natuurlijk die biefstuk die ochtend uit geladen zien worden en dacht; daar moet ik bij zijn.
Gelijk had 'ie.

Lekker gegeten, toetje met slagroom en daarna gingen de biertjes open.
Zat een beetje te zappen op tv en bleef hangen bij Opsporing verzocht.
Lekker in trainingsbroek, sweater op de bank met ook uitbuikende kat naast me.
Plotseling kwam er een item over een bankoverval en die bleek gepleegd te zijn in een naburig dorp van Baarle-Nassau.
Nam nog een slok en stikte haast toen de signalementen van de daders werden doorgegeven.
Breedgeschouderde, kaal geschoren hoof, zwarte sweater met het opschrift Feyenoord, leeftijd tussen de 30 en 40 jaar.

Schuim van het bier kwam uit neus oren en mond.
Want wie lag er in de zojuist beschreven outfit op de bank met kat aan zijn zijde.
Ikke !
Het zweet brak me aan alle kanten uit.
Niet dat ik iets te verbergen had, integendeel.
Ik woonde op een plek waar men graag over anderen kletste.
Ik zei alleen goedemorgen etc en verder vond ik het prima.
Om gebel van die gluiperds voor te zijn, belde ikzelf na 10 minuten het nummer wat men op tv doorgaf.
Ben daarop naar politiebureau van Breda gereden waar ik mij aan de balie meldde met de beschreven outfit aan.
Na een uurtje of werd duidelijk dat ik het niet was, maar politie had inderdaad al 2 telefoontjes gehad van 2 wijkbewoners die richting mijn persoontje tipten.
Konden alleen mijn schoenmaat niet doorgeven.
Verder werd de hele roddelemmer over mij bij de politie van Breda uitgestrooid.

Na 2 koppen koffie en een bedankje van de politie reed ik weer huiswaarts.
Onderweg schoot ik in de lach.
Ik weet voor 1000% zeker dat mijn ouders krom hebben gelegen om dit voorval.
Niet zo gek ook, stond met een stom gezicht in de spiegel te kijken van verbazing.

Later bleek dat de daders van een camping dicht in de buurt kwamen.
Heb er maar een naar gevoel aan over gehouden.
Feyenoordsupporters staan in den lande over het algemeen niet zo goed bekend.
En dan gaat zo'n kaalgeschoren oelewapper met juist een Feyenoord trui aan een bankoverval plegen.
Had in mijn  ogen daarmee extra straf verdiend.
 
Beetje mijn club door het slijk halen !
Gelukkig werd in Mei van 2002 ik en honderdduizenden anderen blij gemaakt met de UEFA cup.
Laatste Europese prijs van een Nederlandse club tot nu toe en gezien het huidige voetbal moet er weer een Opsporing verzocht uitzending komen.
Eentje die gaat over een zoektocht naar een club die ooit Europees een beker zal halen.
Kleine kans dat in 2019 enige bewiging in de zaak zal komen, maar ik ben bang van niet.

Leve Feyenoord 1 en leve Opsporing verzocht.

Om maar eens aan te geven dat uiterlijk er wel terdege toe doet.Afwijkend gedrag wat tegenwoordig onder de SIRE noemer gewoon aardig gevonden zal worden.

De Brand

Ik liep met wat vrienden richting een snacbar in het noorden van Rotterdam.
Daar ik in 1981 waarschijnlijk de eerste wildplasser van Nederland was, heeft het een aantal mensen het leven gered.

Ik maakte op de hoek van de Bergweg en de Rodenrijselaan een pi(t)sstop.
Na flink om me heen gewaterd te hebben, liep ook ik ik richting snackbar Rodi.
Pleisterplaats voor late stappers, notoire alcoholisten, ambulance personeel, brandweer en politiepersoneel.

Ik voelde wat op mijn schouders vallen en ik keek omhoog.
Boven een winkelpand zag ik de vlammem uit de ramen zich een weg omhoog likken.
Twijfelde geen seconde en riep de hulp in van aanwezige agenten.
GSM was toen nog helemaal niet bekend.

Trapte de deur in en zocht een weg omhoog.
Vraag me niet waarom, want ik an dar tot op de dag van vanfaag geen duidelijk antwoord op geven.
De eerste mensen loodste ik naar buiten en de politie bleek gewoon nog in de snackbar te zitten.

Toen er wel polirie en ambulancen en brandweer arriveerde had ik persoon nummer 3 op de schouderen droeg die naar buiten.
Plotseling werd ik tegen de muur gekwakt en door politie aangehouden.
Werd verdacht van brandstichting. Mot niet gekker worden, dacht ik.
Daar ik nog in militaire dienst zat werd ik overgedragen aan de Koninklijke Marechausee.
Daar werd verbaasd gereageerd.
Ik kwam in aanmerking voor een lintje ipv bekeuring volgen de aanwezige wachtcommendant.

Direct op vrije voeten gesteld werd ik door de heren naar het Dijkzigt ziekenhuis gebracht.
Had wat moeite met ademhalen vanwege de ingeademde rook.

Uurtje zuurstof deed wonderen.

Zondagavond reisde ik weer af naar Anersfoort en daar debus te nemen naar Garderen.
Bij ankomst gelijk de bar ingedoken en lekker potje bier gedronken.
Was wat geroezemoes en ik had begrepen dat ik de volgende dag aan de beurt zou zijn voor publieke schrobbering.
Kon goed zijn, want bleef een plaaggeest voor de leiding.
Ik niet alleen,maar noemde nooit namen.

Die avond werd het weer gezellig en had de grootste lol met Jan, de enige Nedelander van Surinaamse afkoms die voorzien was van puur Hollandse voornaa.
Heerlijke en eerlijke gozer.

Maar de mannen waren wat van plan en werd me duidelijk dat ik het mikpunt was.
Zij wisten niets van het voorval bij de brand af.
Uiteindeljk werd ik op mijn bed vastgebonden en met bed en al op de exercitieplaats neergezet.
Ik gewoon slapen met dekentje  en gasmaker op.

De volgende dag.

Mannen verzamelden zich en ik werd aan het zicht onttrokken doordat iedereen in het gelid ging staan.
Toen het in rukken geblazen was, troffen de officiereb een slapend ventj aan, vastgebonden op bed.
Ze gingen tekeer tegen iederen en ik bleef zogenaamd doorslapen.

Er werd gevraagd wie mij vastgebonden had en mij naar die plek gedragen hadden gebracht.
Ik wist uiteraard nergens van.
Waar was ik,hahaha.

Vervolgens werd ik gevraagd mij te fatsoeneren en ordentelijk gekleed over en kwartier terug te komen.
Vasbesloten geen namen te noemen voldeed ik aan die eis.
Iedereen stond dar weer en ik werd naar voren geroepen en ik werd onder scheiden met het rode lint voor getoonde moed en plichtsbetrachting.

Wat had ik nou weer uitgevreten?
Wie dolde mij ?

Niemand zo bleek.
Rotterdamse brandweer en Koninklijke Marechaussee hadden mij daarvoor voorgedragen.
Compleet overdonderd nam ik de onderscheiding in ontvangst en de rest van de dagwerd het lummelen geblazen.

Vrije dag gekregen voor iedereen. Alleen het wapen moest gereinigd worden.
Prima, alles in de douche cabine en uurtje heet water erop.
Daarna dompelen in de olie en uit elkaar gehaalde UZI, (zoek je ruzie) redelijk afgeveegd als het ware ingeolied.
Klusje van niks. De bar in
Joepie.
Was het middelpunt van schouderklopperij.
Niemand had het over de reden van onderscheiding.

Ik ookniet.
Had het besef dat ik minimaal wat mensenlevens gered had en toen plofte ik in elkaar.
Geef het je te doen, 18 jaar wel een beetje raar, trillend op mijn benen.

Toen drong het in volle omvang door wat ik eigenlijk gedaan had.
Kreeg een week vrijaf van de leiding, maar koos ervoor om op de kazerne te blijven.

Kwam eigenlijk op dit verhal omdat ik vandaag toevallig die laan in liep om bij de bewuste snackbar een broodje te verorberen.
De patatzaak was inmiddels verhuisd en ik keek schuin omhoog naar de voormalige plek des onheils.
Was inmiddel veranderd.
Mijn gevoelens niet en die heeft u hierboven kunnen lezen.

Via een bevriende arts heb ik een methode aangereikt gekregen om allerlei vervelende, traumatische gebeurtenissen uit het verleden pogen te doen opschonen. Krijg geen 100% garantie, maar niet geschoten is altijd mis. Ga het in ieder geval verder napluizen. Heb het opgezocht en dit is in het kort de omschrijving van de meditatie techniek.

De methode.

Vipassana meditatie is een meditatietechniek die (volgens traditie in Myanmar) 2500 jaar geleden werd herontdekt en onderwezen door Gautama Boeddha en uitgelegd wordt in de Maha Satipatthana Sutta.

Vipassana is een term in de taal Pali. Het is een eenvoudige, praktische techniek die een universele remedie voor universele problemen biedt. De techniek is volgens haar aanhangers in Myanmar in haar oorspronkelijke en pure vorm bewaard gebleven, en is gebaseerd op de geschriften van het Pali Canon van het Theravada boeddhisme. De techniek wordt vaak onderwezen als een meditatie-techniek die door mensen van alle religies of achtergronden gebruikt kan worden.

Vipassana meditatie is een proces van zelfobservatie met als doel de geest tot in de diepste lagen te zuiveren van negativiteit en onzuiverheden als woede, haat, hebzucht en angst. Naarmate de invloed hiervan zwakker wordt, komen positieve eigenschappen zoals liefde, mededogen, vreugde en gelijkmoedigheid vanzelf tot ontwikkeling.

Tegenwoordig wordt Vipassana meditatie in landen over de gehele wereld gepraktiseerd. Vooral de Vipassana meditatie-technieken van S.N. Goenka en Mahasi Sayadaw zijn wijd verspreid. Er bestaan hiernaast echter ook verschillende andere vipassana meditatie-technieken of methodes, die soms niet bekend zijn in het westen, en slechts door in het westen relatief onbekende leraren onderwezen worden.

Over het algemeen noemen alle leraren in Myanmar hun meditatie-techniek 'vipassana-meditatie'. Een uitzondering hierop vormt Pa-Auk Sayadaw, die jhana-meditatie benadrukt, gebruik makend van de 40 traditionele meditatie-technieken uit het Visuddhimagga.

Sceptisch.

Normaal gesproken ben ik zeer sceptisch over dit soort parktijken, maar iedereen die ik er over spreek is enthousiast.
Toch maar eens proberen.
Gelijk een vakantie baar India er aan vast koppelen.

Iedereen heeft wel eens gedacht; Als ik miljonair ben, dan weet ik het wel.Huizen, autos, reizen.Alles wat mooi is in het leven komt in gedachten voorbij en als je dan weer tot de orde van de dag overgaat, kom je er achter dat het leven zonder al die miljoenen ook wel zijn prettige kanten heeft.Maar toch.

De meeste dromen zijn bedrog

Het was op een zaterdagavond en ik was aan het couchsurfen en zapte van pc naar tv en naar koelkast.
Niets kon mijn aandacht langer dan 5 minuten vasthouden.
Op een gegeven moment ben ik in slaap gevallen en met grote gevolgen.

Ik droomde (bleek achteraf) er lustig op los. Ik zat in mijn droom gewoonn tv te kijken en zag dat mijn lottocijfers waar ik automatisch via de giro mee meespeel 1 voor 1 getrokken werden.
Bleef rustig en keek om me heen.
Lottomiljonair ?
Nam me heilig voor om vooral het hoofd koel te houden en het vooral tegen niemand te zeggen.
Zelfs niet tegen de spiegel.
De droom was zo bedrieglijk echt en toen ik wakker werd, duurde het even voordat ik weer enigzins bij mijn positieven was.
Want ik had die nummers toch op tv getrokken zien worden ?
Uiteindelijk besloot ik aan mijn eigen zin en onzin een eind te maken en verzette mijn gedachten.

Toch ging het in de dagen erna knagen, want als het toch zo zou zijn.
Achteloos vroeg ik bij de lokale sigarenboer hoe de uitkering van prijzen ijn zijn werk ging.
Bij het meespelen met briefjes kon men gelijk op het apparaat in de winkel zien wat en of er een prijs was gevallen.
Bij automatisch meespelen zou de prijs of prijzen in de week na de trekking op de rekening worden bijgeschreven.
Weer trok ik mezelf aan mijn oren en moest maar eens normaal gaan denken.

Op de vrijdag kon ik me toch niet beheersen en sloop laat ijn de avond naar de flappentap, pakt mijn pasje en voerde het in.
Ikm tikte de code in en daar kwam de vraag; saldo-overicht.
Ik drukte de knop in en kneep mijn ogen dicht.
Hield mijn handen voor het vakje waar het saldo zou komen te staan.
Langzaam haalde ik mijn handen weg en zag inderdaad 1.98 Euro staan.
Had eigenlijk een foto van mijn gezicht moeten maken.
Iets in mij zei me dat ik 1, zoveel  miljoen had gewonnen.

Als een dief in de nacht glipte ik weer terug naar huis en besloot dit verhaal aan niemand te vertellen.

Bij deze dus.

Door economische recessie kunnen een hoop mensen geen genoeg kleding en voedsel kopen.De Voedselbank is (helaas) algemeen bekend.Nu aandacht voor de Kledingbank.

De Kledingbank; waar en hoe

Wat is de Kledingbank?
De Kledingbank is het doorgegeven van herbruikbare kleding aan mensen die het hard nodig hebben, maar dit niet (meer) kunnen betalen.

Waarom de Kledingbank?
Er zijn steeds meer mensen in Nederland die in financiële problemen zijn geraakt. Denk hierbij aan ziekte, overlijden van de kostwinner, faillissementen, kortom schrijnende situaties.
Iedereen heeft recht op huisvesting, eten en kleding. Dit komt langzamerhand ook in Nederland steeds meer in het gedrang; de Kledingbank wil hieraan bijdragen op het gebied van kleding.

Is de Kledingbank een landelijke organisatie?
Nee, er zijn allerlei regionale initiatieven die de Kledingbank-gedachte invullen. Het is wel zo dat deze kledingbanken samenwerken en ervaringen met elkaar uitwisselen. Deze website is zo’n voorbeeld, waar alle bekende Kledingbanken staan vermeld.

Waar zitten er Kledingbanken?

Via info@kledingbank.nl kunt u vragen waar een kledingbank zich bevind. Ook op dit adres kunt u vragen waar u kleding kan doneren.
Maak leeg die xolder en kelder. Vergeet de uitpuilende kasten niet.
Andere mensen doe je er groot plezier mee.

Kitesurfen is een vorm van watersport waarbij de sporter op een kleine surfplank staat en zich voort laat trekken door een kite (of: vlieger). Iemand die aan kitesurfen doet, wordt een kiter of kitesurfer genoemd.Kitesurfen is een variant van het windsurfen, door het lifteffect van de vlieger kunnen kitesurfers hoog springen

Mijn maiden voyage on kite.

Ik ga regelmatig mee met goede vrienden naar de stranden waar zij dan kitesurfen en ik voor de innerlijke mens zorg.
Het is een bont gezelschap met een eigen taaltje en ook andere kitesurfers zijn heel gemoedelijk en vaak heel erg jong.
Kinderen van 14, 15 jaar die onverschrokken de zee op gaan met met die surfplank de meest ingewikkelde tricks uithalen.

En snel dat het gaat.
Er is eens gemeten dat iemand met bij 100 kilometer per uur door het water raasde.
De natuur is erg machtig.

Maar goed, dit weekend werd er wat gesmoesd en ik had het natuurlijk weer als laatste door.
Er was unaniem besloten dat ik ook maar een keer op de plank moest en het op zijn minst ging proberen.
Ben helemaal niet dol op een zandstrand; gaat overal tussen zitten en maanden laten vallen er nog korrels uit je kleding.
Niks voor mij.
Daarnaast heb ik erge last van hoogtevrees en als ik die hoogtes zag die de heren en dames haalden werd ik een beetje wee in de onderbuik.
Brrrrrrrrrrrrrrrr.
Maar aan de andere kant kon ik als ouwe lul het natuurlijk niet verkopen, dat kereltjes van 15 jaar mij konden uitmaken voor bange wezel.
Na nog wat tegengesputter dat er waarschijnlijk geen surfpack groot genoeg voor mij was, moest ik er toch aan geloven.
Volgens mij was het pak vers uit Artis van een nijlpaard gestript
.
Aangekleed en al moest ik eerst op die surfplank balans zien te vinden.
Ben er wel 20 keer of meer afgedonderd en dat onder luid gejoel.
Ik liet me niet kennen en bleef het proberen en zowaar na een uurtje lukte het !
Uiteraard tot mijn eigen verbazing.

Toen kreeg ik die vlieger of kite in handen en langzaam ging ik vooruit totdat ik opeens meters de lucht invloog.
De wind kwam er onder.
Ik weet nog dat ik keihard gilde, maar niet van angst.
Vond het echt een kick, het gevoel dat 90 kilo zomaar door vlaag wind kon worden weggeblazen.

Toen ik weer op het strand kwam, kreeg ik staande ovatie en werd met bier bespoten.

Ik was gedoopt tot kiter.

Zal niet zeggen dat ik morgen gelijk weer wil gaan, maar heeft zeker mijn ogen geopend.

Machtig, dat is het enige en juiste woord wat ik er van kan zeggen.

Tijdens de 36e week van de Psychiatrie 2010 werd de documentaire Kijken in de Ziel ; Pillen of Praten vertoond.gevolg door een discussie met bezoekers over de zin en onzin van medicijngebruik.

Het verslag.

De documentaire begint met een introductie. "tot 10 jaar geleden schreef en kwart van de psychiaters geen of nauwelijks medicijnen voor.
Dat is nu anders.
Medicamenten zijn een wezenlijk element van de psychiatrische behandeling geworden".

Ongeveer een half uur lang komt er in de docu een stoet aan psychiaters en een enkele verdwaalde client langs.
Docu is voornamelijk gemaakt uit het beeld wat de psychiaters hebben.

Na afloop werden er discussie gevoerd, die overigens bijna helemaal niet aansloten op de vertoonde docu, maar hoe de gebruikers van de medicamenten zelf ondervonden.
De ervaringen met medicijnen waren zeer uiteenlopend.
Bij de een zeer negatief, terwijl de ander eer juist van opleefde.
De meeste moeite had men met de slechte informatie over de bijwerkingen die de medicatie gaf en kon geven.
Goede informatie van voorschrijvende arts werd als zeer belangrijk thema genoemd.
Verschillende hadden door experimenten zelf de juiste medicatie gevonden, waarbij zij zichzelf beter voelden EN beter in de maatschappij stonden.

Plantgeneeskunde.

Als gespreksonderwerp kwam de plantgeneeskunde ter sprake.
Genoemd werd dat veel kruiden en planten beter zouden zijn dan de psycho farma.
Sint-Janskruid tegen depressiviteit en citroenmelisse tegen gespannenheid.
Deze kruiden hebben bovendien het voordeel dat ze geen of nauwelijks bijwerkingen hebben.
Voor weer anderen waren sociale contacten en vriendschappen belangrijk als "medicijn".
Onderling contact met lotgenoten waren voor weer anderen het medicijn te zijn.
Beter dan slikken met pillen werd gezegd. 

Alimentatie is een bijdrage in de kosten van levensonderhoud.In de wet staat dat er een onderhoudsplicht is voor echtgenoten en ex-echtgenoten / ouders en kinderen. Niet alleen echtgenoten zijn volgens de wet onderhoudsplichtig tegenover elkaar, maar ook ex-echtgenoten. De ene ex-echtgenoot moet in principe bijdragen in de kosten van levensonderhoud van de ander, als die ander niet in staat is om (helemaal) in het eigen levensonderhoud te voorzien.

Volgens de wet.

 Op 1 juli 1994 zijn de wettelijke regels over de alimentatieplicht van ex-echtgenoten veranderd. Volgens die nieuwe 'Wet limitering alimentatie' duurt een alimentatieplicht tussen ex-echtgenoten, die op op of na 1 juli 1994 samen is afgesproken of door de rechter is vastgesteld, in principe maar twaalf jaar. De verplichting van ouders en kinderen houdt in dat ouders voor hun kinderen moeten zorgen tot zij 21 jaar zijn. Voor kinderen beneden de18 jaar moeten ouders de kosten van verzorgingen opvoeding betalen. Voor kinderen van 18, 19 en 20 jaar komen de kosten van levensonderhoud en studie voor rekening van de ouders.Voor een kind van 21 jaar of ouder hebben ouders alleen een financiële verplichting als het kind behoeftig is en daardoor niet voor zichzelf kan zorgen. Bijvoorbeeld als het kind geestelijk en/of lichamelijk is gehandicapt. Een zelfde financiële verplichting hebben kinderen voor hun ouders als hun ouders behoeftig zijn.

Het staat er allemaal zo mooi op papier, maar de praktijk is heel erg anders helaas.
Mijn ex-vrouw was de kostwinner en had een belangrijke functie bij een een international.
Zij maakte een puinhoop van het huwelijk en ik stond er bij en ik keek er naar.
Noem het dom, naief of ik weet niet wat.
Het is allemaal van  toepassing. Ik was huisman dus afhankelijk van het inkomen.
Overal aan de bel getrokken, maar niemand die thuis gaf.
Kan niet zelf werken, ben dus afhankelijk van anderen. In dit geval mijn ex-vrouw.

Ik vroeg maar een uitkering aan, maar kreeg daar in eerste instantie nul op het rekest.
Heb toen een advocaat toegewezen gekregen.
Deze uiterst slimme man stelde mij binnen 5 minuten al op het gemak. Hij had wat vooraf werk gedaan.
Wat ik toen hoorde en las deed niet alleen mijn wenkbrauwen fronzen, maar ook zat ik met open mond van
verbazing.
Mr. P. van Hecke heeft mij een ramp bespaard en ik krijg elke maand een behoorlijk inkomen op
mijn rekening gestort.
Mr. van Hecke had uitgevogeld dat mijn ex-vrouw kostwinner was en dus plichtig was aan mij alimentatie te betalen.

Omgekeerde wereld.

Dus als de vrouw hoofdkostwinner is of meer verdiend kan zij worden gevraagd alimentatie te betalen. Zij is daartoe verplicht.
Bij niet betalen had mr. van Hecke een juridische stok achter de deur. het CBAI.
Een soort incassobureau voor alimentaties en andere bijdrages. Bij 1 dag te laat betalen zitten ze al boven op de nek van degene die moet betalen.
Ik had weer een inkomen en wat levensvreugde terug.
Deed me toch behoorlijk pijn.
Echtscheiding is met geen geld goed te maken.

www.CBAI.nl
Voor degenen die ook in nare positie geraken of al zitten.

Rechterlijke Machtiging(RM)Soms is het noodzakelijk een psychiatrische patiënt tegen zijn wil op te nemen of opgenomen te houden. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer hij of zijeen gevaar vormt voor zijn directe omgeving of voor zichzelf. Wanneer iemand psychotisch is neemt hij de werkelijkheid soms vervormd waar: Hij kan zich bijvoorbeeld zo bedreigd voelen dat hij zich agressief gedraagt naar anderen.

Wat doet een rechterlijke machtiging met iemand en waarom.

Van belang is tevens dat het gevaar niet kan worden afgewend door tussenkomst van personen of instellingen buiten een psychiatrisch ziekenhuis.
De betrokkene is niet bereidheid tot opneming of verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis.


Een van de betrokkenen is Benjamin, 28 jaar.
Hij gaat hier vrijwillig op zijn situatie van toen in.

Benjamin werd heen en weer gesligerd van hulpverlenende instantie naar de andere, kwam in aanraking met de politie vanwege zijn schreeuw om aandacht bij de instanties.
Medicijnen nam Benjamin wel, maar de basis, een thuis ontbrak.
Hij zegt hierover; " Er werd mij steeds een onderkomen, een kamer beloofd en telkens weer wist de linkerhand niet wat de rechterhand deed".

Even voor alle duidelijkheid, mensen met een psychose zijn niet per definitie gek of als zodanig beschouwd.

Benjamin werd steeds onrustiger en  ongedurig en knalde uit zijn vel.
Daarover zegt hij; " Ik voelde het aankomen en heb tijdig signalen afgegeven bij de hulpverlening, maar deze werden of niet goed begrepen of genegeerd"

Benjamin kreeg eindelijk zijn woonruimte, maar binnen in hem was de emotionele vulkaan nog an het borrelen.
Er was weinig voor nodig om deze te laten uitbardsten.
En op een dag gebeurde dat ook.
Psycholoog leerde hem vor de zoveelste keer Benjamin de les als een kleine schooljongen zoals hij het zelf omschrijft en vervolgens lag zijn hele kamer aan puin, meubels het raam uit en de pscycholoog op de vlucht.
Benjamin weet nog exact wat hij gedaan heeft.
Maakte zijn psychose als het ware gewoon zelf mee.
Toen werd er een RM uitgeschrevenen en Benjamin werd opgenomen in een psychiatrische instelling.

Meestal bevindt iemand met een RM zich in de beschermende situatie van een psychiatrisch ziekenhuis waar er sprake is van een intensieve zorg die terugval voorkomt.
De officier van justitie,familie van de patiënt, de patiënt zelf, hulpverleners of wettelijke vertegenwoordigers mogen om een Rechterlijke Machtiging verzoeken.
Officieel wordt de RM bij de rechter gevorderd door de officier van justitie.
De patiënt zelf zal bijvoorbeeld om een RM verzoeken wanneer hij/zij van zichzelf weet een behandeling op de lange duur moeilijk vol te kunnen houden(Bij verslavingsgedrag b.v.
Bij vordering om een RM, dient een geneeskundige verklaring gevoegd worden van een niet behandelend psychiatre/arts die een onderzoek heeft ingesteld naar de toestand van de patiënt.

Gelukkig trof Benjamin een behandelend arts die vaststelde dat er met Benjamin an sich helemaal niets mis was, maar dat externe factoren tot zijn zeer tijdelijke geestestoestand hebben geleid.
Deze behandelaar, een psychiater ging zelfs verder.
Hoogst ongebruikelijk hekelde hij de hulpverlening.
Benjamin had nauwgezet alle verslagen, rapporten, brieven etc bijgehouden.
De psychiater zette zich hoogstpersoonlijk voor Benjamin in en dat is binnen de psychiatrische wereld een unicum.
De dekkingscultuur heerst daar als nergens anders.


Soms wordt een machtiging tot voortgezet verblijf aangevraagd, omdat het dan mogelijk is de patiënt onder voorwaarden te ontslaan, dat wil zeggen de behandeling ambulant voort te zetten. Het kan ook zijn dat een dergelijke ambulante (gedwongen) behandeling reeds plaatsvindt, de termijn van de huidige machtiging verloopt en de geneesheer-directeur alsnog besluit een machtiging tot voortgezet verblijf aan te vragen (een zogeheten ‘paraplu-machtiging’). In een beschikking d.d. 11-12-98 heeft de Hoge Raad gesteld dat dit een geoorloofde handelwijze is, die ‘aansluit bij de mogelijkheid van voorwaardelijk verlof (art. 45) en voorwaardelijk ontslag (art.47).’. Daarbij staat voor betrokkene de mogelijkheid open een beslissing van de rechter te vorderen. De beschikking van de Hoge Raad omtrent de ‘paraplu-machtiging’ (een machtiging tot voortgezet verblijf, die bedoeld is om ambulante dwang-behandeling mogelijk te maken) sluit inhoudelijk aan bij de beslissing van het Kabinet in het kader van de Evaluatie Wet BOPZ om ambulante dwangbehandeling een wettelijke basis te geven.


Benjamin woont hedentendage samen met een hele lieve vriendin.
Hij heeft een goede baan bij een reclamebureau
En November 2010 verwachten Benjamin en zijn Sandra hun eerste kindje.

Stel je eens voor, dat die psychiater er niet was geweest en Benjamin was platgespoten met anti-psychotica.
Dan was hij waarschijnlijk niet of nooit meet meer uit het psychiatrische circuit gekomen.

Giro 555 is een verzamelpunt voor de samenwerkende hulporganisaties zoals ICCO & Kerk in Actie, Oxfam Novib, Nederlandse Rode Kruis, Cordaid Mensen in Nood, Tear, Terre des Hommes, UNICEF Nederland, Save The Children, World Vision, Stichting Vluchteling.

Hulp aan landen die getroffen zijn door rampen.

Elke keer als er ergens ter wereld een grote of mindere ramp zich voltrekt, verschijnen de bedelspotjes van Giro 555 op radio en tv.
Ook via internet probeert men geld te genereren.

Ik heb bij sommige acties veel bedenkingen.
Bijvoorbeeld bij de actie voor hulp aan Haiti.
Waar is dat geld gebleven ?
Waarom is Nederland koploper met het inzamelen van geld ?
Op Haiti leven mensen nog steeds op straat en in tentjes.
Prefab huizen neerzetten is gewoon te doen, maar Giro 555 houd kennelijk het ingezamelde bedrag liever in kas.
Fijn voor de rente bij die 111 miljoen Euro.
Werkelijk schandalig dat deze oplichterij, want anders kan ik het niet noemen door niemand aan de kaak wordt gesteld.
Inzameling voor Pakistan heeft ook een flink bedrag opgeleverd en er is niets van enige hulp te bespeuren.
Giro 555 en de organisaties waarvoor zij geld inzamelen moeten veel transparanter worden en daadwerkelijk aantonen wat er met dat geld is gedaan.

Zolang dat niet plaatsvind krijgen ze van mij geen dubbeltje meer.
Politiek zou deze organisaties eens onder de loep moeten nemen.
Er hangt nu een zweem van geheimzinnigheid om hen heen en de mensen moeten maar raden waar hun centjes heen gaan.
De salarissen bij de organisaties moeten ook openbaar worden.
Laatst werd bekend dat de directeur van de Hartstichting 700.000 Euro opstreek.
Dus de eerste binnengehaalde 7 ton komen bij de directeur in de knip en dan pas daadwerkelijk incasseren voor het doel.

Giro 555, ik doe er niet meer aan mee.

Zo lang men niet transparant is en laat zien waar al dat geld blijft krijgen ze van mij en ik denk van meer Nederlanders om waarschijnlijk dezelfde redenen geen stuiver meer.

Het was een bijna herftsavond en ik stond met mijn taxi op standplaats Rotterdam-Noord.Had de wagen net van binnen helemaal schoongemaakt en het glom als een  spiegel.De ramen leken er niet in te zitten.Lekker broodje kebab te voorschijn getoverd, wat saus er op en smakelijk hapt ik dit multi-culti hapje weg.Even afblussen met Cola en ik kon weer gaan zitten, wat ik ook deed.

De Wiet rit

Plotseling hoorde ik een paar flinke tikken op het dak en de kofferbak.
Niet dat ik bang uitgevallen ben, maar zeker voor het onzekere;deuren vergrendeld.
Ik reed mijn taxi stukjwe naar voren onder het mom van slechte ontbangst mobilofoon.
Zo was ik (hopelijk) en van die klappen af en ik stond mooi in het zicht van eventuele opstappers. Dat zijn mensen die bij taxi instappen zonder dat ze gebeld hebben.

Meldde aan de centrale dat ik er even uit was voor een sanitaire stop. Bij het aanpalende cafe ging ik even naar het toilet/
Bij terugkomst won toch de nieuwsgierigheid van de achterdocht mbt die tikken op de wagen.
Liep naar eigenlijke stndplaats en zag in eerste instantie niks.
Liep terug en pok ! kastanje vol op mijn knar.
Stondonder kastanjeboon.
Het zal Jantje de Boer niet wezen.

Terug bij mijn taxi stond er al iemand te wachten, een opstapper dus.
Die man wilde graag naar Schiebroek en daar reden we ook heen.
Leuk ritje om te starten. Rit eindigde vlakbij standplaatd Peppelweg dus dat was heel aardig qua werk.

De man rekende af en ik naar destandplaats en nog geen minuut later volgende rit.
Een taxidirect naar Schiphol.
Dat betekent dat de klant een bepaald bedrag betaald om naar Schiphol vervoerd te worden.
In dit geval was het 95 euro. Niet gek, dacht ik.

Op het genoemde adres aangekomen, belde ik aan en kwam er iemand naar beneden zonder bagage en hevig ruikend naar de wiet.
Penetrante lucht sloeg op mijn keel, wat doorgaans niet gebeurde.
Of ik even geduld had. Natuurlijk had ik geduld; zij moesten een vliegtuig halen, niet ik.

Daar kwamen beide Antilliaanse heren. Een nam er plaats op de achterbank en de andere kwam naast mijn op de bijrijderszetel zxitten.
Die wietlucht werd steeds heviger en al spoedig kwam ik er achter waarom.
Ik reed op de rijksweg A13 en zag de man achterin hevig bezig met iets.
Deed de binnen verlichting aan en zag hem met plakband hele pakken wiet op zijn lichaam binden en planken.
Ook de bijrijder had zijn bagage op die manier verpakt.
Als dat maar goed zou gaan op Schiphol

Bij de luchthaven aangekomen betaalde de achterste man mij 120 euro en vroeg mij te zwijgen.

Geen probleem; als het graf.

Ik dacht die worden opgepakt kan haast niet anders.
Een vlucht naar de Antillen zonder bagage en hevig naar de wiet ruikend.

Ik keek de achterbank na en vond nog een flink pak wiet.

Dat heb ik in Rotterdam natuurlijk bij de politie afgegeven.
Of niet ? Was zo bedwelmd door de wiet dat ik dat niet meer wist.

Vanaf  Augustus 1998 was Bram Peper minister van Binnenlandse Zaken . Vanaf september 1999 verschenen er diverse berichten over Pepers declaraties uit zijn burgemeestersperiode die niet correct zouden zijn geweest..13 maart 2000 trad Peper af als minister om zich beter tegen de aantijgingen te kunnen verweren.De media rolden over elkaar heen om deskundigen te horen zo ook Professor dr. Rinus van Schendelen van de Erasmus Universiteit Rotterdam

Het verhaal.

Ik stond met mijn taxi op de standplaats aan de Weissenbruchlaan in Rotterdam-Hillegersberg.
De hele vooravond en middag werden diverse prominenten en ander politiek voetvolk naar de diverse media gereden per taxi.
Kreeg de oproep om mij te melden op een adres in Hillegersberg om daar een meneer van Schendelen op te halen en deze naar studio de Plantage of in ieder geval een complex naast Artis te brengen en retour voor 375 gulden.
Kassa !

Bij het adres aangekomen stond de man al klaar en stapte in.
Koers naar Amsterdam.
De radio stond zachtjes en het was een en al Bram Peper wat de klok sloeg.
De man stelde zich voor als Rinus en we begonnen een gesprek over uiteraard Bram Peper.
Ik wist op dat moment niet wie die man was en wat hij voor functie had.
Uiteraard moest het wel iemand zijn die kennis van zaken moest hebben, we gingen immers naar het toendertijd bestaande programma Barend & Witteman.

Op een gegeven moment vroeg Rinus wat ik er nou van vond.
Dat wilde ik wel zeggen.
Ik vond dat Bram Peper al veroordeeld was zonder dat er ook maar 1 flintertje bewijs was.
Exit Bram Peper.
Was en ben er heilig van overtuigd dat het allemaal we mee zou vallen, wat jaren later ook zou kloppen.

De prof moest lachen dat ik vol vuur mijn verhaal vertelde.
Dat ik dat zo deed was deels te wijten dat ik een Bram Peper fan was en ben en het feit dat ik slecht tegen onrechtvaardigheid kan en toen ook al niet kon.
Peper had in 14 jaar burgemeesterschap van Rotterdam heel veel bedrijven weten over te halen zich in Rotterdam en zijn havens te vestigen.

We kwamen op de plaats van de bestemming aan en de prof vroeg of ik van een geintje hield.
Ik wel.
Ik parkeerde de taxi op de parkeerplaats en de prof stelde voor om van rol te wisselen.
Ik de prof en hij de taxichauffeur.
Mij best.
De productie-assisstente stevende bij binnenkomst direct op de professor af en met een stalen gezicht meldde de prof dat niet hij maar ik de professor was.
U moet zich indenken; kaalgeschoren kop, boeventronie en 1.90 lang.
Ik zag het arme mens schrikken.
Gooide er wat juridische termen eruit en de prof lag al in de gordijnen.
Hij besloot de dame niet langer te laten lijden en vertelde haar de grap.
Zij zuchtte opgelucht.
Hoezo op uiterlijk afgaan ?
Er was een voorbespreking met Paul Witteman die mij nog kende van een andere uitzending waar ik een gast bracht en weer naar huis bracht met een stop-over bij Amsterdams bekendste herenclub, maar dit terzijde.

Er werd mij een heerlijk T-bone steak geserveerd en ik kreeg een plaats in het publiek en ja hoor, 5 minuten na aanvang programma kreeg ik al 3 smsjes.
Je bent op tv !
Nee ! Meen je dat nou ?
Tijdens het programma werd Peper hevig onder vuur genomen met name door Paspoort Piet (de Visser), een politicus die die bijnaam gekregen had, omdat hij de drukker van fraudegevoelige nieuwe paspoorten wist op te sporen.

Na de uitzending liepen de prof en ik naar de taxi en Paspoort Piet die bij de prof in de buurt woonde kon meerijden.
Prof Rinus vond kennelijk geen vuur zo hoog of er kon wel een beetje olie op.
En dat deed Rinus dan ook.
Ik moest Paspoort Piet mijn standpunt maar eens vertellen en dat deed ik.
Viel niet in goede aarde bij Piet en hij zweeg tot aan zijn huis toe.
Toen ik de prof thuisbracht bedankte hij mij voor de rit en het lachen en waardeerde mijn standvastige mening.
Je hebt een mening en die laat ik niet omwaaien omdat enkele zwaargewichten in de politiek mijn gesprekspartners zijn.

Op 15 maart 2000 maakte Peper zijn declaraties openbaar.
Op 17 maart verscheen het rapport van de Rotterdamse Commissie tot Onderzoek van de Rekening, waarin wordt gesteld dat Peper niet juist heeft gedeclareerd.
Bram Peper beet flink van zich af en terecht.
De Commissie tot Onderzoek van de Rekening van de gemeente Rotterdam startte een onderzoek naar het declaratiegedrag van Peper in de periode 1986-1998.
Dit onderzoek werd uitgevoerd  KPMG een befaamde accountantsbedrijf.
KPMG constateerde dat Peper voor 64.000 gulden ten onrechte zou hebben gedeclareerd. 

Peper besluit dit rapport van KPMG aan te vechten en met succes.
Dit rapport is aanleiding tot een twee jaar durende juridische strijd die uiteindelijk in het voordeel van  Peper beslecht en is naderhand er nog een boek over geschreven en uitgegeven.
Boek pronkt in mijn boekenkast.
True not crime en non/fictie. 
Het OM komt tot een andere conclusie dan KPMG en de gemeente Rotterdam.
Het OM acht bewezen dat Peper in de periode 1986 - 1998 7.500 gulden incorrect heeft gedeclareerd.
Met andere woorden, een heleboel heisa over 7500 gulden tijdens 12 jaar burgemeesterschap, een goede 600 gulden  per jaar.

Het is en blijft geld, maar alle onderzoeken hebben tig maal zoveel gekost en daarbij verbleekt die 7500 gulden.
Uiteindelijk bleek mijn vertrouwen in Bram Peper en mijn standpunt in deze zaak gerechtvaardigd en ik had het onweergezicht van Paspoort Piet de Visser en van Prof Rinus wel willen zien.


Bram Peper heeft die 7500 gulden uiteindelijk terugbetaald, maar zijn reputatie was naar de haaien.

De Wet schuldsanering natuurlijke personen of Wsnp is een wet die burgers een extra mogelijkheid biedt op een schuldenvrije toekomst.rechtspersoon zijn) niet meer in staat is zijn schulden te betalen. Een rechtspersoon (bijvoorbeeld een BV) houdt over het algemeen op te bestaan, dus de schuldeisers kunnen daar geen verhaal meer halen. De wet schuldsanering natuurlijke personen tracht een oplossing te bieden door middel van een schuldsaneringsregeling

Hoe het ook helemaal fout kan gaan.

Dit is mijn persoonlijke verhaal en ik benadruk dat ik niets anders dan de waarheid in dit artikel zal vermelden.
Eind 2005, begin 2006 kwam ik zo ver in de schulden omdat ik mijn lasten niet meer kon voldoen daar ik mijn bedrijfje kwijt raakte.
Aangezien ik ZZPer ( zelfstandige zonder personeel) was, werd ik als natuurlijk persoon aansprakelijk gesteld.

Ben toendertijd onder bezielende leiding van Helena Kats van het helaas ter ziele gegane Clip Rijnmond Rotterdam zelf aan de slag gegaan om al mijn schuldeisers te benaderen.
Alhoewel ik geestelijk en fysiek aan het einde van mijn latijn was, heb ik in aantal maanden toch een indrukwekkend netjes dossier opgebouwd en dat was klaar om op 18 Augustus 2006 te overhandigen aan de afdeling Bewindvoering van de Gemeentelijke Kredietbank Rotterdam.
Regelmatig contact gehad met het de GKB, maar er kwam maar geen datum van eventuele zitting van de rechter om te beslissen om mij toe te laten tot de WSNP.

Uiteindelijk moest ik via het Bureau Interne Zaken van de dienst Sociale Zaken en Werkgelegenheid afdwingen dat mijn dossier behandeld werd.
Intern heeft men 3 waarschuwingen gehad en uit intern mailverkeer bleek dat mijn spullen in een lade waren blijven liggen.
Ondanks het niet meer up to date zijnde dossier werd ik toch toegelaten tot de WSNP.
Ik kreeg een bewindvoerder van de Gemeentelijke Kredietbank en deze kwam bij mij thuis om de regels en voorwaarden uit te leggen.
Aardige kerel, maar niet goed ingelicht.
Begon direct over de achterstand in betalingen.
Die achterstand is in feite door zijn collega's bewerkstelligd, maar daar had hij geen boodschap aan.

Dekkingscultuur ?
Pfff, valt wel mee !

Maar goed er was tenminste actie.
Mij werd aangeboden om alle vaste lasten via de GKB te betalen en dan een bedrag per week krijgen om van te leven.
Heb die aanvraag meerdere malen ingediend, maar nimmer iets van gehoord.
Met mijn bijstandsuitkering was het schipperen.
Het ene gat met het andere vullen en er ontstonden nieuwe schulden.
Een reden om de WSNP op te zeggen, maar dat durfde de heer A van het GKB niet aan.
Wist donders goed dat ze niet helemaal zuiver waren geweest.
Bij een WSNP uitspraak hoort ook een postblokkade.
Dat houd in dat alle post via de Bewindvoerder van het GKB gaat, in dit geval de heer A.
Die stuurt de post dan door.
Zoals gezegd ontstonden er nieuwe schulden en eind 2009 stond er opeens een klantmanager van de GGD op de stoep met de mededeling dat hij mij ging helpen met de WSNP.
Ik was blij, want de hele situatie had en heeft een behoorlijke impact op mijn fysieke en geestelijke gesteldheid gehad.

Er kwam een nieuwe bewindvoerder en ik werd daar mee naar toe genomen en ik had gelijk een gevoel van; dit zit niet lekker.
Ik weet niet waarom, maar dat gevoel had ik gewoon en terecht achteraf kan ik de lezer verklappen.
Op 18 Oktober 2009 ging ik (dacht ik) over naar bewindervoerder de Rotonde in Rotterdam, maar ook de heer A. bleef bewindvoerder zodat ik er 2 had.
Waar dat nou voor nodig was, is mij nog steeds een raadsel.
Het begon aardig, maar ik kreeg al snel argwaan.
De postblokkade die bij het GKB voortreffelijk verliep, kregen ze bij de Rotonde maar niet voor elkaar.
Allerlei kunstgrepen verder bleef de post gewoon bij mij komen en ik moest die weer naar die Riptonde brengen.
U leest heet goed; Riptonde.
Daarover later meer.
Uiteindelijk heeft die grappenmakerij TNT post maar een bericht verstuurd dat ik verhuisd was naar hun postbus.
U leest het goed, naar een postbus.
Dat klopte voor geen meter.
En maar vol blijven houden dat ik een postblokkade had.
Heb uiteindelijk zelf maar de suggestie gedaan om alle bedrijven/instellingen aan te schrijven met het verzoek om alle post naar die bewindvoering te sturen.
Beetje gemankeerde postblokkade.

Ik was en ben zeer kritisch.
Het gaat immers om mijn hachje.
Er bleek een achterstand in afdracht boedelrekening te zijn.
Dat is de pot die aan het einde van de WSNP alle schuldeisers in gelegenheid stelt om de gespaarde poet te verdelen.
Onder zware druk gaf men uiteindelijk in Februari een overzicht af en daar bleek mijn vrees terecht.
de Rototnde betaalde zowel energie rekening aan Essent alsmede aan Eneco en allebei de volle mep.
Ook werd bij Eneco ook nog eens 15 euro permaand afgelost terwijl ik daar juist goed liepen met mijn gebruik zelfs geld zou verhouden bij deze betaalmethode.
Tot mij grote verbzing werd in totaal 95 euro per maand ingehouden voor de boedelrekening.
Ik ontplofte.
Mijn huisarts moest er aan te pas komen om mij te kalmeren.
Zat tegen een hartaanval aan.
Ze bleven maar klooien en ik bleef ze maar corrigeren.
In Mei 2009 hebben ze stiekem bij de rechtbank Rotterdam om ontbinding bewindvoering gevraagd en mij daarvan niet op de hoogte gesteld.
De periode WSNP werd nog eens met een jaar verlengd omdat ik in 2008 een ruim halfjaar had gewerkt en er over die periode geen boedelbijdrage is afgedragen.
Dat klopte helemaal.
Ik werkte bi Arbo Rotterdam en zeker 10 tot 15 uur per dag, maar kreeg geen salaris uitgekeerd.
Wel is over die vermeende inkomsten die boedelbijdrage van 250 euro per maand vastgesteld.
Weer achterstand dus.
De Rotonde, ondertussen door mij de Graftombe genoemd had er een rommeltje van gemaakt.
Bleven volhouden dat ze hun uiterste best deden etc.
Oke, voordeel van de twijfel maar weer gegeven.
Achteraf stom, maar ja.
Gelukkig heeft een mijn oude klantmanager bij Sociale Zaken en Wekgelegenheid ingegrepen toe Eneco met een absurde jaarafrekening energie kwam.
4380 Euro bijbetalen.
Ze heeft dat in 1 middag geregeld en er direct een onderzoek aan gekoppeld.
Ik was daarmee even gered.
Op 8 Oktober 2010 kreeg ik een beschikking van de Rechtbank Rotterdam dat bewindvoering op verzoek van de Rotonde per 1 Oktber was gestopt vanwege dreigende mails van mijn kant naar de Rotonde.
Dat klopte wel, maar na een goed gesprek werden mijn excuses aanvaard en direct stiekem beeindiging aangevraagd.

Zit momenteel sinds 7 September zonder inkomsten omdat de Rotonde de post van het UWV waarbij onder andere een aanvraag WIA (oude WAO) niet is doorgestuurd.
Het is nu 30 Oktober 2010 en ik moet nu maar afwachten wanneer het UWV over de brug komt.
Eerder in 2008 heeft men mij ook al 4 maanden zonder ziekengeld laten zitten.
Toen het geld uiteindelijk gestort was, liep ik als een kip zonder kop met mijn pinpas overal maar te betalen.
Uiteraard met bijkomende kosten.
Aanstaande dinsdag 2 November 2010 gaat een arts van het UWV mij keuren teneinde het percentage vast te stellen welke ik zou kunnen werken.
Ik weet dat dat eerder richting 100% zal gaan als naar beneden.
Zoals gezegd hebben al deze gebeurtenissen een zware wissel getrokken op mijn geestelijke en fysieke gesteldheid.
De bewindvoerder de Rotonde krijgt van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een gedegen onderzoek aan de de broek en ik ben momenteel bewindvoerderloos, althans de heer A. van de Gemeentelijke Kredietbank heeft nog (steeds) niet op mijn brieven en mails gereageerd.

Gelukkig krijg ik bij deze problematiek van een hoge piet, die ik heb leren kennen via een goede vriend van mij.
De deurwaarders zwijgenvoorlopig, dus daar is enige rust.
Al met al zou ik pas 27 Juni 2011 klaar zijn met de WSNP en dan zou ik ruim 4 en half jaar met deze wettelijke regeling bezig zijn geweest.
Anderhalf jaar meer dan gewoonlijk.
Heb ook de documenten van de bewindvoerder gekregen en bij elke betaling streken zij 2.50 euro per transactie op.
Niet te geloven !
Je reinste diefstal.

Ik hou me maar vast aan mijn vriend Jan, die momenteel mijn belangen behartigd.
Eten en drinken krijg ik via via van kennissen en restanten van de Voedselbank.
Ook die aanvraag heeft de Graftombe (Rotonde) verziekt.
Geen kleding, geen eten, geen sociale contacten meer.
Maatschappelijk werker die mij bij de Rotonde heeft ondergebracht doet alsof zijn neus bloed en zegt ijskoud dat ik eerder aan de bel had moeten trekken.

Ja hoor, Peter.
Welterusten.
En dat met droge ogen durven mailen.

Gelukkig heb ik een brede kennissenkring en die maken een potje zodat ik niet helemaal verkommer.

Dit is een waargebeurd verhaal en speelt nog steeds.
Grote onzekerheid en bijna helemaal terug bij af.

WSNP, mijn bijna-ondergang.

Ik kreeg voor mijn verjaardag een aantal boeken.Daar ik dol ben op true crime verhalen mocht ik ook het boek Drugsbaron in spijkerbroek van Steve Brown ontvangen.Dikke pil geschreven door ene Peter Stuyvenberg over de intelligente en charmerende crimineel Steve Brown.Heb deze Brown met enige regelmaat op de tv gezien en dan voornamelijk in de rol om de journalist Peter R. de Vries achterna te zitten en lastig te vallen.

Het Boek.

Het boek begint met de jeugd van Brown die zich afspeelt in de Amsterdamse volkswijk de Pijp.
Deze wijk zal door het hele boek heen op een of andere wijze wel ergens aan gelinkt worden. Tot vervelens toe.
Brown schijnt in zijn jeugd een opvliegerig baasje te zijn geweest en naar eigen zeggen de jongste persoon die ooit voor poging tot doodslag heeft vastgezeten.
Na reeks tuchtscholen en half prive internaat was Brown vrij om toe te treden tot het dievengilde in zijn geliefde volkswijk de Pijp te Amsterdam.
Brown bombardeert de lezer met wel honderd namen van Pijpbewoners; van ene Jantje Nauta tot ene Dardie hamburg.
Wat daar nu de zin van is ontgaat mij volledig.
Brown's woedeaanvallen kenmerkt hij als volgt; hij ziet eerst sterretjes vervolgens vuurwerk en voordat hij het weet vliegt hij overal schuimbekkend op en rekent naar eigen zeggen eigenhandig met de grootste boeven, criminelen, kickboksers en ander vechtend tuig af.
Brown mankeert na al die schuimbekkerij nagenoeg niets en altijd druipen de aangevallen met verwondingen af, meestal met een gebroken kaak. Jaja, die Steve.

Boek even weggelegd hebbende en de frons uit mijn wenkbrouwen gestrijkijzerd, eet ik een broodje.
Op de een of andere manier wil ik het boek uitlezen en het liefst in 1 ruk.
Brown is op zijn 25e eigenaar van een keten coffeeshops met wel 22.000 leden.
Als deze coffeshops last met de politie krijgen, ronselt Brown naar eigen zeggen in no time een paar honderd man en vallen de politiebureau´s aan.
Brown´s fantasie gaat nu echt met hem op de loop.
Bij een geplande inval door de politie, die gebruikt maakt van de Mobiele Eenheid zou Brown eigenmondig de ME weggestuurd hebben alsmede hun 2 voertuigen.
Er waren 100 MEers en 2 voertuigen. In elk voertuig gaan 10 personen, dus de rest zou dan met het openbaar vervoer gekomen zijn kennelijk.
Wat een flauwekul allemaal.

Het boek staat bol van de schrijf, stijl en taalfouten.
Zo haalt Brown de Brown de gevreesde Franse gangster Jaques Mesrine aan, die hij voor het gemak masserini noemt.
Zijn geliquideerde vriend Ferry Koch heet na zijn liquidatie verder Freddy Koch in het boek.
Brown woont in de Michelangelostraat in Amsterdam. Voor Brown is het echter de Michel Angelostraat.
De moordenaar van o.a. Klaas Bruinsma die een straf van bij 20 jaar krijgt voor 2 moorden is in het boek zo rond 1990 al geliquideerd, maar deze ex/recherheur Martin Hoogland krijgt deze loodvergiftiging pas een aantal jaar geleden als hij aan het einde van zijn gevangenisstraf bij een verlof in Hoorn van zijn fiets wordt geschoten.

Ook tijdens zijn latere criminele loopbaan strooit Brown met namen van personen die in de criminele wereld actief zijn.
Zo hebben de Joegoslaven een man in dienst als lijfwacht c.q. huurmoordenaar die vroeger in dienst zijn geweest van de Roemeense geheime dienst de Securitate.
Brown noemt deze voormalige geheime dienst Securitas.
Een beveiligingsbedrijf is er jaloers op.
Ook vliegen de kogels en zelfs bazooka´s door Amsterdam en met name de bazooka raakt niets en het te treffen pand steekt men dan maar met de hand in brand.
Brown zit volgens eigen zeggen veelvuldig in Pakistan, Afghanistan, Marokko en is daar kind aan huis bij grote drugslords alwaar hij zijjn drugs onder zijn voorwaarden koopt.
Verhalen dat maandelijks 10.000 kilo heroine rechtstreeks naar de USA gevlogen zal worden, zijn een topje van de ijsberg van Brown´s sterke verhalen.
Ook hier doet Brown aan grootschalige name dropping.

Mijn nieuwsgierigheid slaat om in ongeloof, verbijstering.
Zoveel aantoonbare domheid.
Het boek is doorspekt met aantoonbare onwaarheden.
Zo zou zijn opa op de Olympische Spelen hebben gebokst. Heb dit nagetrokken en nergens een spoor van te vinden.
Brown is kroongetuige in 2 moordzaken tegen eerder genoemde ex/rechercheur Martin Hoogland.
Zijn getuigenis levert Hoogland een straf van 19 jaar op en de woede van de halve onderwereld.
De code van zwijgen zou zijn doorbroken.
Het wordt me allemaal te veel. Brown ratelt en draaft maar door.
Waar eerst een smadelijke glimlach nog te bekennen was, is er nu plaats voor een lichtelijke irritatie.
Een boek van dik 350 pagina´s.
Normaliter draai ik mijn hand daar niet voor om, maar het is mij allemaal te veel. Als ik het boek in de boekenkast wil zetten valt het in 3 grote stukken uitelkaar.
Typerend ?

Heb her en der al het nodige van Brown gezien en de typering Baron van Munchausen, gegeven door een van zijn criticasters is er een die heel erg dichtbij Brown komt.
De beste man is nu 55 jaar en laat trots weten dat hij aan de universiteit van Amsterdam zijn propadeuse Recht heeft behaald.
Leuk voor Brown en nu nog ingeloot worden voor een studie waar jaarlijks duizend studenten uitgeloot worden.
Voor de rest vult Brown zijn tijd met het schrijven van blogs en dan met name tegen de journalistiek.

Steve Brown, jokkebrok in spijkerbroek.

Mag ik nu een aspirientje ?

De recente uitbarstingen van de onder de gletsjer Eyjafjallajökull in IJsland hebben grote gevolgen gehad voor de luchtvaart.Momenteel roert en rommelt de vulkaan wederom en is het vliegverkeer in o.a. Schotland en Ierland weer lamgelegd.Wat is er nu zo gevaarlijk aan deze vulkaanerupties en de daarbij behorende stof en aswolken ?

De vulkanen nader belicht.

Overal ter wereld zijn vulkanen te vinden.
De bekendste zijn de Etna en de Vesuvius in Italie, Mount St. Helens in de Caribean en de Krakatau. 

Huidige vulkanen actief en de grootste concentratie vulkanen in Indonesie.

Indonesië telt honderden vulkanen, de een nog indrukwekkender dan de andere.
Bijvoorbeeld de populaire Gunung Bromo in het oosten van Java.
De aanblik van de rokende vulkaan, omringd door bergen en stoffige vlakten, doet denken aan een maanlandschap.
Dit wordt nog eens versterkt doordat je op de weg ernaartoe juist door een groen, vruchtbaar landschap bent gereden.
Vulkanen staan erom bekend dat er veel fossiele brandstoffen te vinden zijn en de grond rondom een vulkaan uiterst vruchtbaar kan zijn.
Maar iedereen die op minder dan tien kilometer afstand van een vulkaan is in gevaar wanneer die uit zou barsten.
Toch nemen veel Indonesiërs het risico, aangetrokken door de belofte van een goede oogst.

Legendarische vlucht van British Airways 747.

Op 24 juni 1982 vloog een British Airways Boeing 747 een aswolk binnen afkomstig van de Galunggung vulkaan in Indonesie.
Op 11 kilometer ! hoogte kwam de aswolk het vliegtuig binnen en kort daarop vielen alle 4 motoren uit.
Op de vleugels was het St. Elmo's fire te zien.

Op de radar had bemanning van British Airways niets gezien.
De radar herkent as en stofwolken van een vulkaan niet als een stormfront of bewolking.


De recente uitbarstingen op IJsland zullen waarschijnlijk tot in lengte van jaren merkbaar zijn. Volgens wetenschappers wellicht 20 jaar of meer.
Die as en stofwolken zullen dus de atmosfeer nog heel lang beinvloeden.

Golf is een balspel waarbij een kleine, harde bal met een golfclub van de tee (afslagplaats) weggeslagen wordt in de richting van een met een vlag gemarkeerd punt (de hole). Het doel is om de bal in zo min mogelijk slagen in de hole te doen belanden. Golf wordt gespeeld op een golfbaan.

Mijn eerste en waarschijnlijk laatste golfwedstrijd.

Ik was door een goede vriend uitgenodigd om een middagje mee te gaan naar de golfbaan.
Geen probleem, ben sociaal dier en ging dus mee.
Was iets vroeger dan afgesproken op de afgesproken plaats en ging vast aan een tafeltje zitten.
Zag wat oudere heren met een golfkarretje zeulen waar de stokken in zaten.
Moest eigenlijk een beetje lachen, want bijna alle stokken hadden sokjes op.
Apart gezicht.

Het vooroordeel bevestigend.

Op een gegeven moment kwam er iemand van de golfclub naar mij toe en vroeg of ik member was.
Member ?
Natuurlijk ken ik de betekenis van het woord, maar het kwam a, zo onverwacht en b, met hele hete aardappel.
Nee, zei ik beleefd.
O, komt u voor het shopje ? zei de beste brave borst.
Ik vertelde hem het doel van mijn komst en hij wist er van.
Dat beloofde al niet veel goeds.

Op een gegeven moment kwam mijn kameraad binnen met zijn golfballen en we gingen de spullen halen.
Ik ook een karretje met stokken met sokken.
Stak schril af bij de overige spelers.
Had een net trainingspak aan en gympen.
De rest was vooral veel ruitjes en raampjes qua kleding
Soort Windows XP gevoel, zet even een raampje open.
Zorgde ervoor dat ik als laatste aan de bird was en zo kon ik het een beetje afkijken van de rest.

Waarschijnlijk niet goed gekeken want bij de eerste hole had ik 11 slagen nodig om uberhaupt het balletje te raken.
Mijn vriend grinnikte en ik had een rode kop.
Van nijd en van schaamte.
Alle ballen kan ik mee overweg, zelfs met corpsballen en deze erwt kreeg ik met geen mogelijkheid verder dan 3 meter.
Kreeg wat aanwijzingen en naarmate de holes vorderden kreeg ik het aardig onder de knie.
Bij hole 5 had ik al een slag van 50 meter.
Alleen was de terreinknecht niet zo blij met mij.
Ook het gras kwam bijna zo ver.

Ik hing mijn golfstokken aan de wilgen om verdere schade aan de baan, mijn reputatie en de evt. slechte verstandhouding met de medespelers te beperken.
Vanaf dat moment werd het echt gezellig.
De aardappels ontdooiden en ik met mijn flapuitbekkie kweelde er lustig op los als zijnde een soort commentator.
Dat ging mij veel beter af.
De birdies, pars, eagles en verdere termen kwamen mij wel bekend voor, maar wat ze nu betekenden wist ik niet.
Heb het maar ook niet gevraagd.

De middag ging snel voorbij en aan het einde sloeg ik alsnog toe.
Op de 19e hole ging ik los en het was nog lang onrustig in het clubhuis.
Member of niet.


Tiger Woods kan gerust gaan slapen.
Ik ga het niet worden, de golfsensatie van de eeuw.

Het Korps Mariniers vormt de ‘lange arm’ van de vloot landinwaarts en versterkt van oudsher scheepsbemanningen op specifieke terreinen, zoals voor het boarden (enteren) van schepen. Daarom maakt het Korps deel uit van de Koninklijke Marine.

Taken en opdrachten van het Korps

Mariniers zijn bij uitstek geschikt en uitgerust om vanuit zee de eerste voet aan land te zetten.
Onder alle omstandigheden en waar ook ter wereld.
Dat maakt dat mariniers tegen een stootje moeten kunnen en geen last van heimwee mogen hebben. Voor wie aan deze en andere eisen voldoet, is het Korps één groot avontuur dat je je leven lang zult bijblijven.


Overal ter wereld inzetbaar.

Na een lange en intesieve traing in o.a. Roosendaal zorgt het Korps Mariniers dat het neusje van de zalm overblijft en de groene baret mag dragen.
Het korps is getraind om in alle situaties en onder alle weersomstandigheden te oprereren.
Trainigen in Scandinavie zijn dan ook geen uitzondering.
Men heeft over de marinier an sich altijd de grote sterke beul in gedachten, maar daar gaat men de mist in.
Zelfs op het oog kleine mannetjes hebben wel degelijk de kwaliteiten om een marinier te worden en te zijn.
Want een marinier blijf je voor het leven.
Eens marinier, altijd marinier.

Laatst werd er bekend dat er 2 mariniers waren overleden na een bomexplosie met een bermbom in Afghanistan.
Verder nog 1 zwaargewonde.
Zware klap voor het Korps, wat een grote familie is.
Men gaat voor elkaar en voor het land door het vuur.

Het Korps heeft een speciale afdeling waar verder weinig over bekend is; de BBE
Bijzondere Bijstands Eenheid.
Zij waken bij dreiging van aanslagen en andere calamiteiten in de frontline.
Zowel in het binnenland als over de rest van de wereld

Ben je geraakt door dit verhaal, waag een poging om bij de mariniers te komen.
Kans om marinier te worden is niet groot.
Zowel lichamelijk als geestelijk moet je sterk in je schoenen staan en beiden worden tijdens de trainingen danig op de proef gesteld.
Het aantal afvallers is behoorlijk groot.


Semper Fi

http://taxmaster.infoyo.nl

http://twitter.com/taxmasterr

Iedereen twittert tegenwoordig. Politici, filmsterren en andere beroemdheden. Hoe gaat dat nou in zijn werk en wat moet je er voor doen om ook te gaan twitteren.

Het twitteren.

Mensen die twitteren delen via het web korte berichtjes over hun dagelijks doen en laten mee aan hun volgers.
Dat zijn degenen die de tweets (berichten) lezen.
Twitter is een van de vele websites die onder de noemer sociake media vallen.

Op twitter.com maak je een account aan en je bent on-air.
Je kan alles kwijt, maar de kans dat iemand behalve dan jijzelf dit leest is uiterst klein.
Twitteren is te leren, volg bekende twitteraars of je vrienden die ook twitteren en laat in ieder geval zoveel mogelijk je twitter account zo veel mogelijk droppen.
Beetje netwerk creeeren.

Op TwitterGraber zijn als in een soort telefoonboek veel bekende en onbekende twitteraars te vinden.
Mr. Tweet geeft tips hoe je op Twitter jezelf wegwijs en wat bekender kunt maken en wijst mensen op jouw aanwezigheid als Twitteraar
Ook is het mogelijk om met bepaalde woorden alle tweets te zien die over dat onderwerp gaan.
Twitscoop laat de hotspot woorden van dat moment zien.Bepaalde berichten zat ?
Twalala zeeft ze voor je en je krijgt ze dan niet te zien.
Twitterangle bied de mogelijkheid om je volgers naar jouw belangrijkheid in te delen.
Eerst je vrienden en collega's en dan de rest bijvoorbeeld
Blijft het allemaal wat overzichterlijker.

Je ziet, de mogelijheden van Twitter zijn legio.
Het is aan jou wat je er mee doet en of je het wilt gaan doen.

Twitter ze en veel tweets toegewenst.

De een zeg Cruijff, de ander van Basten, weer anderen zeggen Maradonna.Ook pele, Christiano Ronaldo, Ronaldinho enn anderen horen in het rijtje thuis.Lionel Messi van Barcelona en Argentinie mag ook zeker niet vergeten worden.Voor mij is er 1 voetballer die er met kop en schouders bovenuit steekt, Paolo Maldini, Italiaan van AC Milan.Gewoon daarom.

Paolo Maldini

Paolo Maldini is een Italiaanse voetballer, die 126 interlands  speelde voor zijn vaderland Italië. Daarmee was hij recordhouder totdat Fabio Cannavaro op 12 augustus 2009 daar overheen ging.


Maldini brak in het seizoen 1984/85 op 16-jarige leeftijd door in het eerste elftal van de club AC Milan.
In het seizoen 2006/07 begon hij aan zijn 23e seizoen voor AC Milan. In het seizoen 2005/06 seizoen speelde hij zijn 570e wedstrijd in de Serie A en evenaarde daarmee het record van Dino Zoff.
Op 13 mei 2007 behaalde Maldini andermaal een bijzondere mijlpaal: In de thuiswedstrijd tegen Catania speelde hij zijn 600e Serie A-wedstrijd.


Nu zijn actieve loopbaan er op zit heeft Paolo Maldini ruim 800 wedstrijden in de serie A gespeeld en allemaal voor 1 club, AC Milan.

Maldini is een levende, loyale legende.
Hij is gestopt met voetballen op 41 jarige leeftijd.
Zijn eerste wedstrijd speelde hij in 1985.

Alleen al daarom is hij voor mij groter dan alle andere voetbalhelden.
Geen herriemaker, geen sterallures, gewoon voetballen en maatschappelijk zeer betrokken zijn
Niet dat anderen dat niet zouden zijn, maar hij is speciaal.
Uitstervend ras.

Bravo, Paolo !

De fans van de New York Yankees hebben de jaartallen 1927, 1961 en 1998 in hun geheugen gegrift. De jaren van Babe Ruth, Lou Gehrig en Derek Jeter.Zij waren de baas in de Major League van baseball. (honkbal).

Go Yankees Go.

De New York Yankees is een Amerikaanse honkbalteam uit de Bronx, New York.
Ze spelen in de Oostelijke Divisie van de American League.
Het thuisstadion is het New Yankee Stadium

Go Yankees Go.

Hoewel de Amerikanen blijven volhouden dat hun nationale sport honkbal, in 1839 werd bedacht door Abner Doubleday, staat het vast dat deze sport zijn oorsprong heeft in een oud Engels spel (Rounders).De sport zoals wij die beoefenen werd inderdaad door Doubleday op 20-jarige leeftijd "uitgevonden".
In de plaats waar hij woonde, Cooperstown (New York), bevindt zich het grootste honkbalmuseum van de wereld. In 1845 werden de eerste spelregels door Alexander Joy Cartwright aan het papier toevertrouwd.
Bijna 150 jaar later gebruiken we nog steeds de afstand tussen de honken van 27 meter en werpt de pitcher de bal vanaf 18.45 meter over de thuisplaat.


The New York Yankees zijn absoluut recordhouder qua aantal werldkampioenschappen voor clubteams.
The Boston Red Sox zijn hun aartsrivalen.
Wedstrijden tegen de New York Mets uit het naburige Flushing, New York staan bekend als Tubeway Derby omdat fans van beide teams door de metro van New York vrijwel voor de stadions kunnen uitstappen.

In het sportgekke Amerika hebben 4 sporten het in feite voor het zeggen. De NBA net basketball, de NHL met ijshockey, de NFL met american football en dan de NBL met baseball. ( honkbal).

In deze sporten gaan miljoenen en nog eens miljoenen om, als het geen miljarden zijn.
Reclames tijdens wedstrijden zijn ongelooflijk duur.
De salarissen zijn skyhigh, 5 tot 6 miljoen dollar aan basissalaris zijn geen uitzondering en dan hebben de spelers nog vette sponsorcontracten.

De wedstrijden tegen de New York Mets staan bekend als de Tubeway Derby's omdat de New Yorkse metro de fans van beide teams bijna voor de stadions kunnen laten uitstappen.
Een sportevenement in Amerika is een familie-uitje. Lang voor de wedstrijd gaan de BBQs en andere eterijmogelijkheden al van start op de parkerplaatsen bij de stadions.

Ik ben 1x in de gelukkige omstandigheden geweest om een wedstrijd van de New York Yankees te zien en het was verpletterend.
Iedereen kroelt door elkaar, ook supporters van de tegenpartij en er is geen wanklank.
Kunnen ze in Europa en dan met name bij het voetbal een hele hoop van leren.

Ook een hoogtepunt is een bezoek aan het Yankee museum, waar eerder genoemde spelers als Babe Ruth, Lou Gehrig en Derek Jeter een prominente plaats innemen.

Zeker een bezoek waard.

Er werd  in het programma TROS-RADAR aandacht besteed aan energiedrankjes op de Europese markt. De discussie werd ondersteund door interviews en discussies met geïnviteerde wetenschappers. Het geheel gaf een beeld dat de volksgezondheid hier op het spel staat. Het is stellig zo dat bij menige consument na het programma een gevoel van onzekerheid en wantrouwen is achtergebleven. Er werd gesproken over gevaarlijke inhoudstoffen en er werd zelfs gesuggereerd dat je er aan kan overlijden…!

De boodschappen

Ik doe bij voorkeur mijn boodschappen zo vroeg mogelijk op de dag.
Dan is het lekker rustig en kan ik op mijn gemak rondkijken.
Mijn lokale levensmiddelendealer Albert H. gaat om 8 uur open.
Dan zijn er nog weinig klanten.
Mensen die hun ontbijt en/of lunch voor die dag komen kopen.

Steeds meer valt het mij op dat jonge kinderen met hele groepen tegelijk 3 tot 5 blikjes van die energiedrankjes inslaan.
Heb dat spul 1x geprobeerd, maar het is niet te zuipen.
Bovendien zit er bergen caffeine in.
Lekker als je als slecht slaapt
Zoveel caffeine per blikje dat het gelijk staat aan 3 tot 5 koppen koffie !
Dus kinderen van 12 tot 15 jaar proppen zich gedurende de dag vol met wel 20 bakken koffie.

Sprak laatst met zo´n ventje en die zegt ook dat het zonder die blikjes minder leuk is op school en hij alles maar suf en saai vind.

Gewoon verslavend dus.
Navraag leert dat scholen de verkoop van deze enegiedrankjes binnen de schoolmuren hebben gestaakt.
De gezondheid van leerlingen staat voorop en zoveel caffeine kan nooit goed zijn voor opgroeiende kinderen.

Natuurlijk kan een toxicoloog nooit stellen dat een stof veilig is als er geen lange termijn data beschikbaar zijn m.b.t. de consumptie van hoeveelheden zoals die bij de verwachte maximale consumptie zouden kunnen optreden.
De industrie echter zal thans argumenteren dat verkoop van energiedrankjes wereldwijd progressief is toegenomen en dat er inmiddels miljarden consumptiemomenten zijn geweest.

Dat kan dus betekenen dat er energiedrankjes verslaafden rondlopen, maar dat daar nooit echt gedegen onderzoek naar gedaan is.

Misschien de hoogdte tijd dat het massaal  onderzocht gaat worden.

Iedereen kent ze wel;, afkortingen voor bekende en minder bekende merknamen, anders dan wat ze eigenlijk betekenen.Beetje creatief en je komt een heel eind.Vooral automerken zijn populair om ze om te zetten in ee vaak op de lachspieren werkende verbastering.Hieronder een redelijk grote selectie van deze afkortingsgrappen.

Laat ze maar komen.

 

BMW: Boeren Mest Wagen, Blik Met Wielen; Beslist Minder Waardig

Fiat: Fiasco In Auto Techniek

Lada: Lopen Achter de Auto

Renault: Roest En Narigheid Achtervolgen U Lange Tijd

Peugeot: Probeer Eens Uw Geluk En Ondervind Trammelant

Sabena: Such A Bloody Experience Never Again

Italia: Airplane Lands In Tokyo And Luggage in Amsterdam

Maar ook produkten die plezier moeten opleveren, maar soms tegenvallen, moeten het ontgelden:

Nike: Na Inlopen Kapotte Enkels

Heineken (omgekeerde volgorde): Na Elke Keer Een Nieuwe Is Er Hoofdpijn

Otis: Onze Trap Is Sneller

PUMA: Probeert U Maar Adidas

Het wachten is nu op nieuwe vondsten voor bankiers. Het is een kwestie van tijd of er komen alternatieven voor ING, SNS, Fortis en ABN (Andere Bank Nemen). 

Voorlopig moeten we het met deze doen 

FERRARI
Fanatieke Egoistische Rakkers Rijden Alleen Roestige Italianen
FORD
Ford Onderdelen Rammelen Dagelijks
HONDA
Hoge Onkosten Na Dure Aanschaf
Hier Onder Niets Dan Afval
Honderden Ongelukken Na De Aankoop
JAGUAR
Jarenlang Allerlei Gecompliceerde Unieke Autotechnische Revisie's
MAZDA
Miserabele Auto Zonder Degelijke Afwerking
Maffe Achterlijke Zatlappen Duwen Auto
MERCEDES
Met Enige Rijlessen Controleert Elke Dwaas Een Slagschip
MITSUBISHI
Met Interesante Techniek Speciaal Uitgevoerde Bakfiets In Hedendaagse Improvisatie
NISSAN
Na Iedere Start Snel Alles Nakijken
Niet In-Stappen Start Anders Niet
PEUGEOT
Probeer Eens Uw Geluk En Ondervindt Trammelant
RENAULT
Roest En Narigheid Achtervolgen U Lange Tijd
Rijdt Eigenlijk Niet Als U Licht Trapt
PORSCHE
Per Ongelijk Rijden Sommige Chronische Hoestbuien Eveneens
ROVER
Roest Overal Voortijdig En Razendsnel
SAAB
Steeds Allerlei Abnormale Bromgeluiden
SEAT
Steeds Ellende Als Toemaat
SKODA
Soms Klappert Ook Dit Afval
Schuddend Klaarkomen Op De Achterbank
Super Kut Onderdelen Duidelijk Afwezig
Samen Knutselen Onder De Auto
SUBARU
Steeds Uitermatig Belachelijk Abnormaal Rammelende Uitvinding
TOYOTA
Totaal Onveilig Yapans Ontwerp Tegen Afvalprijs
VOLVO
Volgens Onze Leraren Volkomen Onveilig
Volgende Onderdelen Liggen Verderop
:
dsb de sinterklaas bank

Zundapp... Ziet u niet dat alles precies past  Opel Oud, primitief en Lelijk

Zundapp... Ziet u niet dat alles precies past ? Opel Oud, primitief en Lelijk

Carosserie Is Troep Roest Op Elke Naad.

AH: allerhande
HEMA: hier eet men afval
VenD: vodden en dweilen 

http://taxmaster.infoyo.nl

Soms is er hulp van buiten af nodig in de vorm van een weerbaarheidstraining of een sociale vaardigheidstraining. Want je kan nog zo je best doen, soms maakt het karakter van een mens het moeilijk om die persoon te helpen weerbaar te worden. In dat geval kan wat hulp in de vorm van een training uitkomst brengen.

De voorbeelden

Wat is weerbaarheid?
Als je weerbaar bent, laat je je niet van alles overkomen.
Je weet wat je wel en ook wat je niet wilt. Je herkent signalen bij jezelf en bij de ander en weet hoe je er op kan reageren. Je weet je grenzen aan te geven.
Je bent bewust bezig met wat je wel en wat je niet wilt.
Je maakt je sterk voor jezelf.

Dat klinkt allemaal makkelijker dan het soms gaat.
Vooral als je nooit geleerd hebt hoe je dat moet doen. 
Je weet dan niet goed meer wat wel en niet kan.


Door het hele land worden weerbaarheidstrainingen gegeven.
Voor kinderen, ouderen, vrouwen noem maar op.
Trainingen mocht je ooit lastiggevallen erg goed van pas kunnen komen.

Er worden allerlei technieken en situatiea aangerekt en vaak is de oplossing vrij simpel en heb je daar nooit bij stilgestaan.
Wapens zijn ten strengste verboden.
Messen, pistolen en ander wapentuig zijn bij de wet verboden en als je dan in het bezit bent, ben je strafbaar.
Bijvoorbeeld het overbekende traangasbusje.
Valt onder de wapenwet, dus strafbaar.

Heb voor de pepperspray of traangasbus wel een alternatief.
De vloeibare verbandspray.
Bij elke apotheek of drogist verkrijgen en volkomen legaal.
Het effect is er zeer zeker niet minder op.


Raadpleeg de Google zoekmachine om een weerbaarheidtrainingcursus in uw woonplaats of buurt te kunnen
volgen.

Deze training kan altijd van pas komen.
Je kan het maar geleerd hebben.

http://taxmaster.infoyo.nl

Een leugentje om bestwil heeft waarschijnlijk iedereen wel eens gedaan.Bij de een gaat het makkelijker dan bij de ander.Sommige mensen kunnen doodeenvoudig niet liegen..Maar waar stopt de bestwil en waar brengt liegen echte schade toe ?

De leugen; hoe ga je er mee om.

In de trein, bus of metro reizen zonder te betalen en gepakt worden bij een controle. Geen echte naam opgeven ?
Liegen.

Spijbelen op school en het ontkennen bij ouders of anderen.
Liegen.


Vreemd gaan en dit ontkennen tegenover je partner.
Liegen

Een onderzoek heeft aangetoond dat plusminus 80% van de ondervraagde personen 1 of meerdere keren per dag liegt.
Niet bekend is of de leugentjes van bestwil hierbij zitten.
Blijf een aardige score
Voor je zover je van aardig kan spreken.

oud-President van de USA Bill Clinton is een van bekendste leugenaars.
I did not have a sexual relation with that women is de Zin van Bill.
Hij heeft er maar sigaartje bij opgestoken.
Hij kwam er mee weg omdat orale sex in feite geen sex is in de USA.
Blijft toch een leugen.

Leugenaars zijn vaak te herkennen door te veel eh's en oh's in hun verhaal te stoppen.
Het rood aanlopen is ook een kenmerk.
Evenals het wegkijken van de persoon die het verhaal verteld.


Als is de waarheid nog zo hard, ik wil liever de waarheid horen dan en leugen.

Liegen maakt meer kapot dan je lief is.

Als je geen dak boven je hoofd hebt, bent u dakloos. Je brengt de nacht doorgaans buiten door of in een instellingen bedoeld voor de opvang van daklozen zoals de nachtopvang.Je bent thuisloos als je geen zelfstandige woonruimte hebt en tijdelijk of voor een langere periode in een een instelling voor maatschappelijke (crisis)opvang verblijft

De voorzieningen

Iedereen heeft ze wel eens gezien, zeker in de grote steden.
Het is nauwelijks voor te stellen anno 2010, maar er zijn gewoon nog mensen die letterlijk en figuurlijk op straat slapen.
Overdag proberen velen van hen wat te verdienen door o.a. een straatkrant te verkopen.
Ook de voorruitwassers bij stoplichten zijn wel bekend.

Hoe raakt iemand dak en thuisloos.

Vaak is verslaving aan alcohol of drugs de basis waardoor veel mensen na verloop van tijd op straat terecht komen.
Ook is een psychiatrische toestand van de dak en thuisloze een factor wat zwaar meetelt.

Sommigen willen niet geholpen worden en kiezen, hoe vreemd het ook klinkt, voor een zwervend bestaan.
Weer anderen blijven in dit circuit circulen na vaak in de gevangenis te hebben gezeten.
Veelal om boetes af te betalen die zij door het zwervend bestand hebben gekregen.
Voornamelijk boetes van het openbaar vervoer.
Er zijn tal van instanties die zich bekommeren om het lot van deze mensen.

Het Leger des Heils, de gemeentes met nachtopvang, particulieren met soep en brood voorzieningen.
Blijf het vreemd vinden dat er geen permanente oplossing voor deze problematiek gevonden 

Misschien dat politiek Den Haag een s gaat kijken bij Woodstock, notabene in Den Haag.

Woodstock is onze eerste woonvoorziening voor dak- en thuislozen in Den Haag. Hier wonen oudere, verslaafde mensen.
Soms is er, naast psychiatrische problemen, ook sprake van verslaving.
Meestal moet de verslaving onder controle zijn voor iemand bij ons kan komen wonen.
In veel gevallen lukt dit, maar bij sommige mensen blijkt de verslaving niet te behandelen.
Deze mensen raken vaak hun huis kwijt en zwerven op straat.
Ze komen in een neerwaartse spiraal terecht, waar ze niet zelf uit kunnen komen. Voor deze mensen is er Woodstock, een woonvoorziening voor verslaafde, oudere dak-en thuislozen.


Het is verkiezingstijd, maar geen enkele partij rept in hun verkiezingsprogramma over deze bevolkingsgroep.


Te gek voor woorden, want de hele situatie is zo overduidelijk en vind plaats vlak onder de neuzen van de hernen en dames van de politiek.

De specialisten bij speciale klinieken begrijpen de angst bij de patiënt voor de tandarts. Uit ervaring blijkt dat patiënten van de kliniek zich niet alleen gerustgesteld voelen, ze ervaren tevens het gevoel in de watten gelegd te worden. Dat begint al bij het eerste telefoontje of bezoek. De speciale angsttandartsen nemen uitgebreid de tijd om te praten over de angsten, wensen en behoeften.

De behandeling.

Bang zijn voor de tandarts komt in heel veel gradaties voor.
Van beetje bang tot werkelijk panische reacties compleet met hartkloppingen en echt angstaanvallen.

Tot 10 jaar geleden had ik in Den Haag een prima tandarts.
Ging er niet voor mijn plezier naar toe, maar deze man lulde je gewoon die stoel in en ik had na het rillen en beven in de wachtkamer nauwelijks tot geen last.
De goede man doekte zijn paraktijk op en daar was ik lekker mee.

Nog 2 maal bij een ander geprobeerd, maar hele liters zweet produceren en het opstaan en gedoekt en al de wagen invluchten en wegracen met de auto was het gevolg.

Nu maar een deal gemaakt met een kliniek in het Zuiden van het land.
Afspraak staat, maar is open afspraak.
Ik heb mezelf laten liegen en ik hoorde mezelf zeggen tegen de uiterst vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn, dat ik vanwege een uitpuilende agenda  ik voorlopig nog geen gaatje (sic) kon prikken.

Gewoon keihard liegen vanwege de angst.
Het moet maar eens afgelopen zijn; onder narcose gaat begin volgend jaar het hele smoeltje van mij compleet op de schop.
Ik vertrouw die mensen en het gaat ook noodzaak worden.


Hieronder een beschrijving van de behandeling.
Ik heb de naam van de kliniek uiteraard weggelaten.


De wachttijden voor een behandeling bij de Kliniek zijn minimaal en ook aan de inrichting van de ontvangstruimtes en behandelkamers is veel aandacht gegeven.
Een belangrijke rol is weggelegd voor de communicatie voor, tijdens én na de behandeling.
De patiënt krijgt een goede uitleg over de behandeling en er kan een signaal worden afgesproken als de patiënt tijdens de behandeling even rust nodig heeft of meer verdoving wenst.
Om de behandeling zo comfortabel en pijnloos mogelijk te maken, werkt Kliniek met verschillende verdovingsmethoden, de modernste behandeltechnieken en de meest geavanceerde technologische apparatuur.


Ook bang voor de tandarts ?

Kan het begrijpen, maar je kunt het niet blijven uitstellen.
Eens kom je aan de beurt.

Ik wens mezelf en jou sterkte toe

Vrijgezeis de benaming voor iemand die niet getrouwd  is, geen relatie heeft, niet samenwoont, en geen weduwe of weduwnaar is. De term single wordt ook gebruikt voor een vrijgezel

Een vrijgezel die gaat pas slapen,

De een is vrijgezel omdat de ware Jacob of Jacoba nog steeds op dat witte paard is voorbij gekomen is of zo keihard reed dat je de boot gemist hebt.
De ander is alleen bij keuze.
Voelt zich beter op zijn of haar gemak in het alleen zijn.
Weer een ander heeft volop relaties, maar is en blijft verstokt single.

Variatie te over bij de benaming single.
Je kunt voor jezelf makkelijk nog veel meer situaties voor de geest halen over een single

Er zijn mensen zo driftig op zoek naar een relatie en daar maken de relatiebureaus graag gebruik van.
Er zijn verhalen van singles die duizenden euro's kwijt zijn en dan nog niemand ontmoet hebben.
Voor mij persoonlijk is zo'n relatiebureau niets, maar wellicht hebben anderen er wel wat aan.
Vertrouw het niet zo.
Vooral de verplichting om jezelf in de etalage te zetten is een schrikbeeld voor mij.
Niet dat ik niet om aan te gluren ben, maar je bent toch geen stuk vee.
Lijkt me zo hopeloos staan.

Maar ieder zijn ding.

Ik ben van mening als het komt, komt het vanzelf.
Ben niet op zoek, er wordt ook niet naar me gezocht.
Natuurlijk heb ik ook wel eens de behoefte aan warmte.
In dat geval zet ik de cv wat hoger.

Ik weet niet of je zit te wachten op een vriendelijk woord van mij als ik jou oproep in gedachte maakt me dat veel beetjes blij voel het als ik jou zie zitten als ik je alleen maar ruik t zit in honderdduizend vlinders die zoet zweven in mn buik

Ik heb jullie lief.

Het nummer Ik heb je lief van Paul de Leeuw heeft voor een heel aparte betekenis.
Het was en is HET nummer van mijn ouders
Was omdat mijn beide ouders veel te vroeg zijn overleden.

Mijn moeder overleed na 17 jaar te hebben gestreden tegen borstkanker op 11 November 1999.
Mijn vader, mijn broer en mijn persoontje hebben haar de laatste weken van haar leven zo goed als mogelijk verzorgd.
Dag en nacht.
Het einde kwam in de ochtend van de 11e November.
Mijn moeder mocht maar slechts 59 jaar worden.

Mijn ouders waren elkaars eerste liefjes en zijn meer dan 40 jaar samengeweest.
Altijd hard gewrkt en mijn broer en ik hebben een hele goede opvoeding gekregen.
Was het niet altijd eens, maar achteraf bezien klopte het als een bus.
Ik heb nijn ouders ook nog nooit echte ruzie horen of zien maken.
Zal ongetwijfeld wel eens gebeurd zijn, maar daar hebben mijn broer en ik total niets van mee gekregen.

Mijn vader kwam er alleen voor te staan en alhoewel hij in Baarle-Nassau woonde en mijn broer en ik in Rotterdam zorgden we er toch voor dat hij niet in zijn uppie zou verzuipen.
Helaas werd de eemzaamheid hem kennelijk te veel en hij overleed op 16 Oktober 2001.
1 dag na zijn 64e verjaardag
Mijn vader viel dood neer in een bouwmarkt.
Plotseling.
Zomaar.
Weg.

Ik had ze allebei nog zoveel willen zeggen, maar dat ging niet meer.

Ben erg trots op mijn ouders.
Hadden altijd tijd en andere zaken voor anderen over.
Daar werd soms misbruik van gemaakt.
Dan haalden ze de schouders op en lieten die zwervers lekker verder dobberen
Ben blij dat ze iets van mij hebben gemaakt van wat ik nu ben.

Ook zouden zij niet hebben gewild dat ik zo veel verdriet om ze zou hebben en zolang, maar daar is geen tegenhouden aan.


Ik heb jullie lief, mijn hele leven lang.

De drempel om naar een psycholoog te gaan lijkt steeds meer te verlagen.Het aantal Nederlanders welke naar een psycholoog gaat, stijgt steeds meer. Het taboe wat op de psycholoog rust, schijnt uit het verdomhoekje te komen.Mensen met o.a. relatieproblemen en stemmingswisselingen weten steeds vaker de weg naar de psycholoog te vinden.

Wat is en doet een psycholoog.

Een psycholoog is een expert in de psychologie.
Een psycholoog is geen arts en niet bevoegd om medicijnen voor te schrijven.

Een psycholoog is geïnteresseerd in de achterliggende denk/voel/beleef/hersen-processen.

Grote bedrijven en zeer zeker multinatinals maken graag gebruik van de diensten van een psychollog.
Zo kunnen er aankomende problemen opgevangen worden waar nodig en zowel het bedrijf als het personeelslid varen er wel bij.
Immers een geestelijk en lichamelijk gezonde werknemer presteert beter.

Ook het feit dat sinds 2008 psycholigische hulp in het basispakket van de zorgverzekeringen zit is debet aan de stijging van het aantal bezoeken aan de psycholoog.

Op het Internet is er zat informatie te vinden en ook zijn er zelftests die je anoniem kunt doen en zien of je er aan toe bent of niet.

Laat iedereen maar denken wat ze willen.
Het gaat om je eigen gezondheid; zowel geestelijk als lichamelijk en daar kunnen en mogen anderen niet over oordelen.
Onbekend maakt onbemind.

Het kan zelfs zo zijn dat wanneer je psychische problemen hebt dit na verloop van tijd zijn weerslag gaat krijgen op je lichamelijke gezondheid.

Je lichaam en je psyche; wees er zuinig op.

Je hebt er van beide maar 1.

http://taxmaster.infoyo.nl

Iedereen kent ze wel; mensen die alle dagen erg moeilijk hebben. Vaak ontbreekt het ze aan van alles en dat is anno 2010 eigenlijk een godvergeten schande

Geef anderen een steuntje.

Laat de mensen weten dat ze er niet alleen voor staan. Een klein gebaar is al van harte welkom.


Het is voor mensen een grote drempel om zulke mensen aan te spreken en een praatje te houden.
Logisch, drempel is hoog en wat kan je deze mensen bieden ?

Een luisterend oor, een teken van leven, een schouderklop en voor de meer bemiddelde mensen onder ons wat boodschappies.
Kleine dingetjes voor de dagelijkse gang van zaken; melk, koffie etc. Een item meer in je boodschappenwagentje merk je ook niet en anderen zijn er mee  geholpen.

Weet het, dan kan je wel aan de gang blijven, maar als een groepje elke keer bij het boodschappen doen, wat extra s meeneemt en als het ware een gezin of echtpaar, what ever adopteert als het ware.
Dan heeft iedereen een voldaan gevoel; ben ik van overtuigd.



Vergeet niet, het kan ook jou overkomen.

Bedankt, namens al die naamlozen, die wel een steuntje kunnen gebruiken.

Mijn eerste kennismaking met Playboy moet zon dertig jaar geleden zijn, of beter gezegd: niet-kennismaking. Want ik had, als twaalf- of dertienjarige, wel eens van Playboy gehoord, een blad waarin volgens zeggen blote vrouwen afgebeeld zouden staan.

De aanschaf

.
Het was 1975, 1976.
In die tijd kocht ik elke maand mijn Top 40 boekje in de boekwinkel op het Meineszplein.
Op een dag zag ik in een rek achter de verkoper een exemplaar van Playboy staan, stevig verpakt in plastic.
Nu moest ik het weten ook!
Als er echt blote vrouwen in stonden, wilde ik dat wel eens zien.
Ik vroeg heel bedeesd om de Playboy.
Waarop hij mij verwijtend-afkeurend aankeek en zei dat ik over een paar jaar nog maar eens terug moest komen.
Ik weg, rode kop.
Top 40 kocht ik voortaan niet meer bij de Boeck.

Tijdje terug rekende ik af aan een van de kassa's van de MediaMarkt en kreeg ik behalve een gratis cd (het is geloof ik Internationale CD-week of zoiets) een in zilver plastic verpakte Playboy. Het Juli nummer.
Met daarin vrouwen van de MediaMarkt - bloot.

Lang mee gewacht, maar ik had mijn Playboy

http://taxmaster.infoyo.nl

Dit is een verhaal over een nachtmerrie van elke taxichauffeur.Buiten je schuld bij een verschrikkelijk ongeluk betrokken raken.Met verstrekkende gevolgen.

Het verhaal

Het was een Oktober zondagavond en zo rond 6 uur ging ik Chinees eten halen om bij de tv lekker op te smikkelen en tegelijkertijd voetballen te kijken.
Met het bord op schoot.

Dat kwam er niet van.

Had het eten gehaald en parkeere mijn taxi op de laad en los zone voor mijn huisdeur.
Zette de motor stil, pakte mijn sleutels uit het slot en keek wel 2, 3 keer in mijn spiegels en over beide schouders heen.
Taxichauffeur eigen, blijven omkijken.
Ik opende het portier en  bammmmmmmmmmmmmmm een verschrrikkelijke klap.
Schrok me een ongeluk.
Wat bleek; iemand had zich met haar snorfiets in mijn geopende portier geboord.


De vrouw lag 5 meter verder en zag er niet best uit.
Heb direct 112 gebeld en binnen 5 minuten waren de hulpdiensten er.
Heb de vrouw nog gestabiliseeerd en zij kokhalsde bloed.

Kapot.

Het eten bleef onaageroerd, ik keek uiteraard geen voetbal en stond continu in contact met districtchef politie.
De vrouw had minder dan 5% kans op overleven.
Mij wereld stortte volledig in.
Werd slachtofferhulp ingeschakeld, maar daar zag ik geen brood in.

Thuisgekomem keek ik naar teletekst op TV Rijnmond en daar stond het;
Taxichauffeur schept snorfietster.

Hallo ! Ik stond stil.

Toen pletterde ik echt in elkaar.

Later die week  ben ik naar de familie gegaan van de vrouw om tekst en uitleg te geven.
De politie had dit namelijk niet gedaan; de familie wist van niets.
Moest de hele toedracht in mijn visie aan die mensen uitleggen.
Zwarte dag in mijn leven.
Werd door de familie omhelsd en geknuffeld en deze 1.90 meter liep volledig leeg, tranen biggelden zich over onze wangen.

De rechtszaak.

Bijgestaan door mijn zeer goede vriend mr. Piet van Hecke ging ik met lood in de schoenen naar het Gerechtsgebouw in Rotterdam.
Ik werd vrijgesproken, omdat een auto met uitgeschakelde motor en sleutels uit het contact geen bestuurden kan hebben.
Ik vroeg de rechter om mij schuldig te verklaren zonder strafoplegging.
De rechter was verbaasd.
Hij vroeg mij waarom, waarop ik met zachte stem vertelde, dat de de familie en de vrouw dan aanspraak kon maken op mijn verzekering,
Dat kon de rechter niet.


Op bezoek.

De vrouw heeeft wonderbaarlijk gelukkig overleefd.
Wel zal zij de rest van haar leven in een verpleeghuis moeten doorbrengen.
Ik ben daar 5x op bezoek geweest en de eerste keer pakte zij mijn hand en zei dat het goed was.
Ze wilde dat dat ik verder ging met mijn leven.

Op de parkeerplaats van het revalidatiecentrum heb ik veel tranen geplengd en ben toen naar huis gereden.

De plek van het ongeluk is nog steeds voor mijn  deur, probeer na 7 jaar dato die spot te mijden.


Nare gevoel gaat nooit meer weg en die gebeurtenis zal mij altijd bijblijven

De uitslag van wetenschappelijk onderzoek door een farmaceut valt gunstiger uit als de geneesmiddelenfabrikant het onderzoek financiert. Een oorzaak is dat de bedrijven de onderzoeksrapporten in hun voordeel beïnvloeden.

Medicijnen.

Als u medicijnen bij een apotheek haalt is daar een jarenlang proces aan vooraf gegaan.
Onderzoeken, investeringen en allerlei andere ontwikkelingen hebben een vermogen gekost en daarom zijn de prijzen van medicijnen echt gigantisch hoog.
De kosten moeten er natuurlijk sowieso uit worden gehaald en daarna nog eens de winst maken.

Die onderzoeken moeten natuurlijk wel gunstig uitvallen voor de medicijnenfabrikant, anders is al dat geld en dat is echt heel veel, inde regen gegooid.
De farmaceutische industrie schrikt er dus niet van terug om deze onderzoeken te financieren en hebben dus een hele grote vinger in de medicijnpap.

Het kan dus mogelijk zijn dat het medicijn natuurlijk wel werkt, maar dat het wel even wat heeft gekost.
Medicijnen moeten altijd gekeurd worden en of daar de fabrikanten wat in te zegen hebben lijkt onmogelijk.
Een beetje overheid laat geen middelen toe die kwalitatief niet goed zijn.

Slik bewust of niet.

Wat is cholesterol? Hoe erg is het als mijn cholesterolgehalte te hoog is? Heeft u tips om het te verlagen? Veel vragen waar we u graag een antwoord op geven. Een te hoog cholesterolgehalte vergroot uw risico op hart- en vaatziekten. We noemen een hoog cholesterolgehalte daarom een risicofactor. Andere risicofactoren zijn bijvoorbeeld roken, hoge bloeddruk, diabetes, erfelijkheid of overgewicht. Hoe meer risicofactoren u heeft, hoe groter uw risico

Appels.

Last van een hoog cholestorolgehalte ?

Eet dan elke dag 2 appels.
Dit is goed voor een verlaging van circa 10 %.
Daarbij helpt appelzuur bij de spijsvertering.


Appelsap drinken daarentegen heeft hetzelfde effect als je die 2 appels per dag niet wil of kan eten.


Ben je na een tijdje die appels zat, neem dan bessen en-of druiven.

Die hebben namelijk dezelfde werking als appels.

Snoep verstandig, eet een appel of twee.

Bessen en druiven mogen ook.

Gezondheid is wel degelijk te koop.

Bij de groentenboer.

Een poplimerick is een gedichtje dat is afgeleid van de oude Ierse versvorm de limerick. ‘Afgeleid’, want lang niet alle kenmerken van de traditionele limerick (een plaatsnaam aan het eind van de eerste regel, bij voorkeur een scabreuze slotgrap in regel vijf) zijn terug te vinden in de poplimerick. Een poplimerick kun je herkennen aan de volgende drie eigenschappen:a. Hij bestaat uit vijf regels.b. Hij vertoont het rijmschema AABBA.c. Hij bevat op zijn minst óf de titel van een plaat óf de naam van een artiest(e) of groep. Beide mag natuurlijk ook.

Frits Spits, de vader van de poplimerick

Het was op een warme herfstmorgen.
Frits Spits banjerde langs de weg, schopte bladeren om zich heen en zong hardop. Een auto stopte plotseling naast hem.
Een slaperig, ongeschoren gezicht hing uit het raampje. ‘He, ben jij niet Felix Meurders?’
Hij had de klokken horen luiden, maar wist duidelijk niet wie voor hem stond. Frits schudde ontkennend zijn hoofd, maar de nachtbraker vertaalde zijn nee in een ja zeker. ‘
Kun je morgen een plaat voor me draaien van The Stones?’ ‘
Maar ik ben Felix Meurders helemaal niet’, probeerde Frits nog. ‘
Morgenavond, bedankt alvast’, reageerde de man, zeker van zijn zaak.
Weg was hij. Verdomme. Verzoekplaten.
Hiervan baalde Frits zo erg dat hij bij zichzelf te rade ging.
Het was immers stomvervelend om alsmaar verzoekplaten te moeten draaien of de groeten te doen. Waarom kon hij de luisteraars niet.
Zij zijn toch ook tot iets in staat?
Het is toch ook ieder jaar weer Sinter? ! We kunnen toch samen?
Kortom,
Frits struikelde over zijn eigen gedachten, maar zijn dag was goed. De ‘poplimerick’ was geboren.


Jarenlang werd er om 6 uur in de avond de Avondspits uitgezonden op toendertijd Hilversum III, het huidige 3FM.
Voor dit programma bleef je of thuis of je nam het op.
Vast onderdeel was de pop limerick.
Een vorm van je favoriete pplaat aan te vragen middels een limerick.

Je moest er immer wel iets voor doen.
Zelf is het mij tot 3 keer toe het NOS t shirt in de wacht te slepen wat er gewoonnen kon worden als jou limerick en plaat de uitzending haalde.
Naar ik meen waren het shirts in de kleuren hagelwit en duif grijs.

Hier een voor beeld van een poplimerick


Een steward aan boord van een stoomboot
Zag toen hij de deur van zijn hut sloot
Een muis met een fluit
Die stil voor zich uit
Heel zachtjes 'The year of the cat' floot


Er waren ook verschillende dichters die er een sport van maakten zowel titel en artiest te verwerken (en bij voorkeur pas vanaf regel drie), regellengte en metrum volgens het voorgeschreven anapest-ritme te hanteren (zoals in de oer-limerick 'Er was eens een boer in Timboektoe') en het geheel ook nog eens in een leuk verhaaltje te persen. Hieronder enkele voorbeelden.

Een housefan in Oost-Krikkemikke
Hoeft geen extasypil meer te slikken
Sinds het carnavalsfeest
Loopt z'n simpele geest
Slechts op drie keer alaaf al te kicken
(Alive and kicking - Simple Minds, door Eric Tiggeler)

Wat plezier in z'n leven, dat mist-ie
En of dat ooit verandert, bewist-ie
Wat slechts afleiden mag
Is de blikseminslag
Van de clou van een Agatha Christie
(Lightning strikes - Lou Cristie, door Frans P. Wollrabe)

een postlimerick, over een plaat die na het verstrijken van Avondspits uitkwam:

Hoe snel ik ook ex-Idol Maud bel
Of mijn versies van 'Wie is van hout' tel
Ze zijn pas geschrokken
Wanneer ze me klokken
Als ik als een hazewind 'koud' spel
(Clocks - Coldplay, door Axel van der Ende)



De Poplimerick heeft het levenslicht gezien in 1978 en eindigde in de laatste week van het Eerste Avondspits Tijdperk in 1988.
Toen op 2 april 1990 de Avondspits terugkeerde, werden eerst de spelletjes Starpool, Popmopje en Monumentaal en Magistraal gespeeld.
Daarna kwam de poplimerick weer terug, op 22 april 1991, en bleef te horen in de Avondspits tot het einde van het Tweede Tijdperk in 1995.


Een radioprogramma wat mensen thuis hield of waar men in de auto naar luisterde.
Ongekend, nog noit eerder voorgekomen en dat ook noit meer gebeuren.


Frits Spits en de Avondspits een legende.

Meningen zijn verdeeld zoals deze van Fons;Ik geloof niet dat dat zoveel zin heeft: Chinees valt erg moeilijk te leren zonder te leven in een Chinese omgeving. Het is een aardig idee als een kennismaking, maar ook bij zakelijke onderhandelingen is het toch beter dat in het Engels te doen.

Chinees

Wat het echte probleem is in de contacten tussen Europa en China, dat zijn de culturele verschillen, de volstrekt andere manier waarop de Chinezen tegen de wereld aankijken.
Daar iets van leren, dat lijkt een goed idee; en daar past het leren van wat principes van de taal ook.
Anders lijkt het me onzin.

Ik ben van mening dat Fons er volledig naast zit.
China is booming en er zijn al basisscholen die Chinese les geven aan Nederlandse kinderen.
Lijkt mij een zeer goede zaak.

Ga zelf ook aan het Chinezen.
Nieuwe taal en later economisch zeer handig.
Helaas tijd te veel over, dus nuttig besteden.

Chinezen hebben meer dan heerlijke eten; een fantatische, uitdagende taal.

http://taxmaster.infoyo.nl 

Rechterlijke Machtiging(RM)Soms is het noodzakelijk een psychiatrische patiënt tegen zijn wil op te nemen of opgenomen te houden. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer hij of zijeen gevaar vormt voor zijn directe omgeving of voor zichzelf. Wanneer iemand psychotisch is neemt hij de werkelijkheid soms vervormd waar: Hij kan zich bijvoorbeeld zo bedreigd voelen dat hij zich agressief gedraagt naar anderen.

Wat doet een rechterlijke machtiging met iemand en waarom.

Van belang is tevens dat het gevaar niet kan worden afgewend door tussenkomst van personen of instellingen buiten een psychiatrisch ziekenhuis.
De betrokkene is niet bereidheid tot opneming of verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis.


Een van de betrokkenen is Benjamin, 28 jaar.
Hij gaat hier vrijwillig op zijn situatie van toen in.

Benjamin werd heen en weer gesligerd van hulpverlenende instantie naar de andere, kwam in aanraking met de politie vanwege zijn schreeuw om aandacht bij de instanties.
Medicijnen nam Benjamin wel, maar de basis, een thuis ontbrak.
Hij zegt hierover; " Er werd mij steeds een onderkomen, een kamer beloofd en telkens weer wist de linkerhand niet wat de rechterhand deed".

Even voor alle duidelijkheid, mensen met een psychose zijn niet per definitie gek of als zodanig beschouwd.

Benjamin werd steeds onrustiger en  ongedurig en knalde uit zijn vel.
Daarover zegt hij; " Ik voelde het aankomen en heb tijdig signalen afgegeven bij de hulpverlening, maar deze werden of niet goed begrepen of genegeerd"

Benjamin kreeg eindelijk zijn woonruimte, maar binnen in hem was de emotionele vulkaan nog an het borrelen.
Er was weinig voor nodig om deze te laten uitbardsten.
En op een dag gebeurde dat ook.
Psycholoog leerde hem vor de zoveelste keer Benjamin de les als een kleine schooljongen zoals hij het zelf omschrijft en vervolgens lag zijn hele kamer aan puin, meubels het raam uit en de pscycholoog op de vlucht.
Benjamin weet nog exact wat hij gedaan heeft.
Maakte zijn psychose als het ware gewoon zelf mee.
Toen werd er een RM uitgeschrevenen en Benjamin werd opgenomen in een psychiatrische instelling.

Meestal bevindt iemand met een RM zich in de beschermende situatie van een psychiatrisch ziekenhuis waar er sprake is van een intensieve zorg die terugval voorkomt.
De officier van justitie,familie van de patiënt, de patiënt zelf, hulpverleners of wettelijke vertegenwoordigers mogen om een Rechterlijke Machtiging verzoeken.
Officieel wordt de RM bij de rechter gevorderd door de officier van justitie.
De patiënt zelf zal bijvoorbeeld om een RM verzoeken wanneer hij/zij van zichzelf weet een behandeling op de lange duur moeilijk vol te kunnen houden(Bij verslavingsgedrag b.v.
Bij vordering om een RM, dient een geneeskundige verklaring gevoegd worden van een niet behandelend psychiatre/arts die een onderzoek heeft ingesteld naar de toestand van de patiënt.

Gelukkig trof Benjamin een behandelend arts die vaststelde dat er met Benjamin an sich helemaal niets mis was, maar dat externe factoren tot zijn zeer tijdelijke geestestoestand hebben geleid.
Deze behandelaar, een psychiater ging zelfs verder.
Hoogst ongebruikelijk hekelde hij de hulpverlening.
Benjamin had nauwgezet alle verslagen, rapporten, brieven etc bijgehouden.
De psychiater zette zich hoogstpersoonlijk voor Benjamin in en dat is binnen de psychiatrische wereld een unicum.
De dekkingscultuur heerst daar als nergens anders.


Soms wordt een machtiging tot voortgezet verblijf aangevraagd, omdat het dan mogelijk is de patiënt onder voorwaarden te ontslaan, dat wil zeggen de behandeling ambulant voort te zetten. Het kan ook zijn dat een dergelijke ambulante (gedwongen) behandeling reeds plaatsvindt, de termijn van de huidige machtiging verloopt en de geneesheer-directeur alsnog besluit een machtiging tot voortgezet verblijf aan te vragen (een zogeheten ‘paraplu-machtiging’). In een beschikking d.d. 11-12-98 heeft de Hoge Raad gesteld dat dit een geoorloofde handelwijze is, die ‘aansluit bij de mogelijkheid van voorwaardelijk verlof (art. 45) en voorwaardelijk ontslag (art.47).’. Daarbij staat voor betrokkene de mogelijkheid open een beslissing van de rechter te vorderen. De beschikking van de Hoge Raad omtrent de ‘paraplu-machtiging’ (een machtiging tot voortgezet verblijf, die bedoeld is om ambulante dwang-behandeling mogelijk te maken) sluit inhoudelijk aan bij de beslissing van het Kabinet in het kader van de Evaluatie Wet BOPZ om ambulante dwangbehandeling een wettelijke basis te geven.


Benjamin woont hedentendage samen met een hele lieve vriendin.
Hij heeft een goede baan bij een reclamebureau
En November 2010 verwachten Benjamin en zijn Sandra hun eerste kindje.

Stel je eens voor, dat die psychiater er niet was geweest en Benjamin was platgespoten met anti-psychotica.
Dan was hij waarschijnlijk niet of nooit  meer uit het psychiatrische circuit gekomen.

Hooligans Professor Otto Adang gebruikt onderzoek naar gedrag om de politie te trainen beter tegen voetbalvandalisme op te treden. Als de kennis die er nu is daadwerkelijk wordt ingezet bij wedstrijden, dan wordt het een feest zonder geweld. Terwijl wij allemaal lekker voor de buis gaan hangen tijdens het wedstrijde, heeft de politie het extra druk. Helaas zijn voetbalwedstrijden niet alleen reden voor een feestje, maar zien sommige mensen ze ook als een aanleiding om er eens lekker op los te slaan..

Wie zijn die hooligans ?

Hooligans zijn per definitie geen werkloze mensen.
Velen hebben een goede baan en een gedegen opleiding.
Staan verder goed ij de maatschappij en het voetbal en met name de randverschijnselen zoals rellen, vechten en feessten zijn een uitlaatlaatklep.
Een uitlaatklep waar je je bedenkingen bij kunt zetten.
De politie heeft nauwelijks vat op deze groeperingen.
De grootste concentratie hooligans zijn te vinden bij Feyenoord, FC Utrecht en Den Haag. Ajax staat ook in het rijtje, maar daar is slechts sprake van onderling geweld en geweld tegen onschuldige voorbijgangers.
Ajax staat erg laag in de pikorde.

Hoe te handelen tegen hooligans.

Niet door meer politie of meer imposant gedrag van de ME, maar door de psychologie te raadplegen.
Als de politie adequaat op voetbalgeweld wil reageren, is het belangrijk om het gedrag van de hooligans te bestuderen. Als je het gedrag van voetbalsupporters bestudeert, zie je bijvoorbeeld dat hun gedrag niet normloos is, zoals we vaak denken.
Het is een mythe dat het geweld in voetbalstadions normloos gedrag is.
Het gedrag is wel degelijk aan normen gebonden.
Die normen zijn alleen niet de normen van de gemiddelde Nederlander.
Ook is het belangrijk te beseffen dat geweld niet zomaar bestaat.
Geweld heeft een functie in de samenleving.
Mensen voelen zich door supportersgeweld verbonden omdat ze tot een groep behoren.
Daarnaast kun je via agressie laten zien dat je prestige hebt.


De kosten.

Het kost de Nederlandse Staat jaarlijks miljoenen om dit geweld enigzins te beteugelen, maar helemaal grip krijgen ze helaas nooit.

Ik sprak met Harry, werkzaam in het bedrijfsleven, jonge 30er en werkend in het middenkader.
Harry maakt er geen geheim van dat vechtpartijen, rellen en los gaan zijn ultieme kick is.
Gebeurt er niets, dan zorgen Harry en zijn kornuiten dat er wel iets gebeurd.
Zelfs de minste aanleiding kan het sein zijn voor grof geweld.

Tot slot

Het voetbalhooliganisme zal alleen minder worden met een voetbalwet gelijk als Engeland.
Ik vrees echter na het gesprek met Harry dat het weinig tot geen invloed zal hebben op Harry en zijn kameraden.

http://taxmaster.infoyo.nl

Vanochtend en vanavond weer het boek van Lance Armstrong; door de Pijngrens zitten lezen. Heb het boek onderhand nu wel 20 x gelezen en steeds blijft het me boeien. Teelbalkanker, longkanker en hersenkanker overleven en 7x de Tour de France winnen. Heeft mij in ieder geval wel de inspiratie gegeven; niet de kop laten hangen. Wat een held, wat een survivor.

Zonder enige twijfel.

Voor mij is Lance Armstring een van de grootste sporthelden die er bestaat.
Ben dol op zijn mentaliteit om echt alles te willen winnen.
Zelfs met het kleinste spelletje.
Heel herkenbaar.

Zijn strijd tegen de slopende ziekte kanker heeft hij ook overwonnen, wellicht zijn grootste winst ooit.
Verguisd, uitgefloten en stuk geschreven omdat Lance doping gebruikt zou hebben.
Alleen Lance Armstrong en de artsen weten dat.
Lance Armstrong is de meest gecontrolerde sporter ooit. In and out of competiton.

Frankrijk haat Lance Armstrong.

Ja, als je 7x met 2 vingers in de neus de Tour de France wint, gaan de kranten in Frankrijk speculeren.
Niet aan hun speeltje komen, de Tour is van Frankrijk.
Dat er tal van Franse wielrenners zijn die wel op doping zijn betrapt, daar schrijven ze niet over.
En Lance, die haalt zijn schouders op  en rijd zijn wedstrijden en laat zijn pedalen spreken.

Hij komt dit jaar met een eigen ploeg.
Zou me niets verbazen als deze gigant de Tour de Grance voor de 8ste keer zou winnen.
Werd vorig jaar na kleine voorbereiding al derde.

Wat er ook gebeurd; Lance Armstrong is en blijft mijn held, mijn survivor.

Om maar eens aan te geven dat uiterlijk er wel terdege toe doet.Afwijkend gedrag wat tegenwoordig onder de SIRE noemer gewoon aardig gevonden zal worden.

De Brand

Ik liep met wat vrienden richting een snacbar in het noorden van Rotterdam.
Daar ik in 1981 waarschijnlijk de eerste wildplasser van Nederland was, heeft het een aantal mensen het leven gered.

Ik maakte op de hoek van de Bergweg en de Rodenrijselaan een pi(t)sstop.
Na flink om me heen gewaterd te hebben, liep ook ik ik richting snackbar Rodi.
Pleisterplaats voor late stappers, notoire alcoholisten, ambulance personeel, brandweer en politiepersoneel.

Ik voelde wat op mijn schouders vallen en ik keek omhoog.
Boven een winkelpand zag ik de vlammem uit de ramen zich een weg omhoog likken.
Twijfelde geen seconde en riep de hulp in van aanwezige agenten.
GSM was toen nog helemaal niet bekend.

Trapte de deur in en zocht een weg omhoog.
Vraag me niet waarom, want  daar kan ik tot op de dag van vanfaag geen duidelijk antwoord op geven.
De eerste mensen loodste ik naar buiten en de politie bleek gewoon nog in de snackbar te zitten.

Toen er wel politie en ambulances en brandweer arriveerden had ik persoon nummer 3 op de schouderen droeg die naar buiten.
Plotseling werd ik tegen de muur gekwakt en door politie aangehouden.
Werd verdacht van brandstichting. Mot niet gekker worden, dacht ik.
Daar ik nog in militaire dienst zat werd ik overgedragen aan de Koninklijke Marechausee.
Daar werd verbaasd gereageerd.
Ik kwam in aanmerking voor een lintje ipv bekeuring volgen de aanwezige wachtcommendant.

Direct op vrije voeten gesteld werd ik door de heren naar het Dijkzigt ziekenhuis gebracht.
Had wat moeite met ademhalen vanwege de ingeademde rook.

Uurtje zuurstof deed wonderen.

Zondagavond reisde ik weer af naar Anersfoort en daar de bus te nemen naar Garderen.
Bij aankomst gelijk de bar ingedoken en lekker potje bier gedronken.
Was wat geroezemoes en ik had begrepen dat ik de volgende dag aan de beurt zou zijn voor publieke schrobbering.
Kon goed zijn, want bleef een plaaggeest voor de leiding.
Ik niet alleen,maar noemde nooit namen.

Die avond werd het weer gezellig en had de grootste lol met Jan, de enige Nedelander van Surinaamse afkoms die voorzien was van puur Hollandse voornaam.
Heerlijke en eerlijke gozer.

Maar de mannen waren wat van plan en werd me duidelijk dat ik het mikpunt was.
Zij wisten niets van het voorval bij de brand af.
Uiteindeljk werd ik op mijn bed vastgebonden en met bed en al op de exercitieplaats neergezet.
Ik gewoon slapen met dekentje  en gasmaker op.

De volgende dag.

Mannen verzamelden zich en ik werd aan het zicht onttrokken doordat iedereen in het gelid ging staan.
Toen het in rukken geblazen was, troffen de officieren een slapend ventje aan, vastgebonden op bed.
Ze gingen tekeer tegen iederen en ik bleef zogenaamd doorslapen.

Truc was immers al eerder gedaan door ons, maar hadden het niet door.

Er werd gevraagd wie mij vastgebonden had en mij naar die plek gedragen hadden gebracht.
Ik wist uiteraard nergens van.
Waar was ik,hahaha.

Vervolgens werd ik gevraagd mij te fatsoeneren en ordentelijk gekleed over en kwartier terug te komen.
Vasbesloten geen namen te noemen voldeed ik aan die eis.
Iedereen stond daar weer en ik werd naar voren geroepen en ik werd onder scheiden met het rode lint voor getoonde moed en plichtsbetrachting.

Wat had ik nou weer uitgevreten?
Wie dolde mij ?

Niemand zo bleek.
Rotterdamse brandweer en Koninklijke Marechaussee hadden mij daarvoor voorgedragen.
Compleet overdonderd nam ik de onderscheiding in ontvangst en de rest van de dagwerd het lummelen geblazen.

Vrije dag gekregen voor iedereen. Alleen het wapen moest gereinigd worden.
Prima, alles in de douche cabine en uurtje heet water erop.
Daarna dompelen in de olie en uit elkaar gehaalde UZI, (zoek je ruzie) redelijk afgeveegd als het ware ingeolied.
Klusje van niks. De bar in
Joepie.
Was het middelpunt van schouderklopperij.
Niemand had het over de reden van onderscheiding.

Ik ook niet.
Had het besef dat ik minimaal wat mensenlevens gered had en toen plofte ik in elkaar.
Geef het je te doen, 18 jaar wel een beetje raar, trillend op mijn benen.

Toen drong het in volle omvang door wat ik eigenlijk gedaan had.
Kreeg een week vrijaf van de leiding, maar koos ervoor om op de kazerne te blijven.

Kwam eigenlijk op dit verhaal omdat ik vandaag toevallig die laan in liep om bij de bewuste snackbar een broodje te verorberen.
De patatzaak was inmiddels verhuisd en ik keek schuin omhoog naar de voormalige plek des onheils.
Was inmiddel veranderd.
Mijn gevoelens niet en die heeft u hierboven kunnen lezen.

Pesten heeft vaak verstrekkende gevolgen.Kinderen die op school gepest zijn of worden, zijn ernstig beschadigd.Te bang om het thuis te vertellen, omdat je toch niet geloofd werd.Vroeger ben ik als kind erg gepest en op 1 dag was het afgelopen.Ga je vertellen hoe en waarom.

De pesterij.

Ik was zelf tot mijn 13e jaar erg klein van stuk.
Vrolijk kereltje, die graag voetbalde, mar een hekel aan school had.
Niet dat ik dom was of niet wilde leren, maar gewoon doodeenvoudig door het pesten.
Niemand deed er wat aan in de 70er jaren. Leraren, ouders, schoolhoofden etc.
Staken geen poot uit.
Mijn ouders op een gegeven moment wel en goed ook.
Maar ik was ze voor.

de bevrijding

Mijn vader kreeg op zijn 37ste een hartstilstand.
Mijn broertje en ik kwamen thuis van de voetbalclub en troffen de buurvrouw aan thuis.
We moesten niet schrikken, zei ze.
Ja, dan schrik je juist.

Mijn vader lag in het ziekenhuis en wij, mijn moeder en mijn broer, gingen 2x per dag naar hem toe.
Op school wist men dat.
Zat op dat moment in de brugklas en was een ukkepuk.
Bij de eerstvolgende pesterij brak er iets bij me.
Vertellen dat mijn vader dood moest e.d.
Ik heb toen met een stuk geredschap mensen door hele lokalen achterna gezeten.
Dat werd mij later verteld. Had zelfs massieve ijzeren blokhaak naar een leraar gegooid en die bukte.
Blokhaak bleef steek in het draadglas.
Hels was ik, al die jaren pesten kwamen eruit.

Groeistuipem

Vanaf dat moment begon ik lichamelijk te groeien en heel erg snel.
Knietjes, enkels, allerlei gewrichten knalden uit hun voegen.
Van 1.30m naar 1.58 binnen 1 jaar.
Ga er maar aanstaan.
Was wel dat kinderlijke, onschuldige kwijt en ben ook aan het pesten geslagen.
Mijn moeder trok me aan mijn oren en terecht.
Ze begreep me wel, maar vertelde gelijk dat ik zelf moest weten hoe het was om gepest te worden.
Ik heb het echt nooit meer gedaan; sterker nog nam en neem het altijd op van de gepeste persoon.
Ik kon en kan het niet aanzien.

Moraal van dit verhaal

Wat u wil dat u niet geschied, doe dat ook een ander niet.


Overigens is het met mijn vader toen helemaal goed gekomen.

Ik ben nog van de generatie waar de dienstplicht bestond.Samen met een klasgenoot op weg naar Den Haag voor de medische keuring en allerlei testen.Werd wel goedgekeurd, maar buitengewoon dienstplichtig gemaakt.Zou beteken dat ik slecht bij oorlog in dienst zou moeten.Keuring was een giller.Wat heb ik gelachen, urine afstaan.Ja, natuurlijk iedereen bij iederen een beetje rbij en beetje er vanaf in die piskannen.Wad gewoon een uitje.

Toch in dienst

De testen waren gemakkelijk.
Bleek aanleg te hebben voor morse.
Is vandaag de dag niet meer voor te stellen met computers en internet, maar toch.
Keuring klaar, op weg naar huis.
Lekker vrije dag van school.

Dat jaar slaagde ik voor Havo 5 en wilde verder gaan studeren, maar pa zag dat niet zitten.
Mij een raadsel, maar heb hem allang vergeven.
Ik dacht aan het leger terwijl ik in Rotterdam langs een wervingswinkel van de Landmacht liep.
Ik naar binnen en werd daar bijzonder goed te woord gestaan.
Mijn buitgewone dienstplichtstand kon worden opgeheven en ik kon alsnog in dienst.
Als het mij zou bevallen, kon ik altijd bijtekenen en beroeps worden.
Helder.

April 1981

Opkomen voor de dienstplicht in Ede.
Kwam bij de verbindinsdienst terecht voor een opleiding.
Deze opleiding stelde eerlijk gezegd niet veel voor.
Er waren ook jongens die bij de jeugdteams van profvoetbalclubs speelden aanwezig.
In de avond een balletje trappen was lekker.
Kon redelijk meekomen, maar cariere als profvoetballer zat er niet in.
Wel als alcoholist, want daar ging het hard.
Ben acuut gaan minderen.
Het was enorm gezellig, behalve met die gekke oefening in de gaskamer.
Gasmaskers ruilen terwijl je in die gaskamers staan vol met dat gore spul.
Opleiding afgerond en ik was codeerder/vercijferaar.
Duur woord, maar dan ben je ook wat.

Botsingen.

Ik kwam voortdurend met de leiding in conflict en dat leverde me zat weekenden op de kazerne blijven op.
Was ondertussen verhuisd naar Garderen op de Veluwe.
Riante bungalows als onderkomen, compagniesbar, bioscoop en vooral uitstekend eten.
Heel veel gelachen en veel stunts uitgehaald.
Zal er 1 noemen.
Mijn kameraden hadden mij vastgesnoerd op een bed op de exerciteplaats neergezet.
Deken er over heen en ik zogenaamd slapen.

Tijdens het appel was de boot aan.
Degradatie van soldaat 1 naar gewoon soldaat en weekend op de kazerne blijven.
Prima, kost en inwoning

Heb daar een prima tijd gehad.
maar het ging vervelen.
Had mezelf aangemeld voor andere positie en na een aantal weken werd die aanmelding gehonoreerd en ik vertrok 2 maanden later voor 6 maanden naar het buitenland.

Daarvan terug gekomen had ik een  dikke bankrekening en was ik in plaats van een kind een oude man geworden.

Spijt heb ik er niet van  maar een beetje hulp vanuit Defensie had mij en hele hoop anderen veel ellende bespaard.

http://taxmaster.infoyo.nl

Wat is letselschade ? Er is sprake van letselschade wanneer u door toedoen van een ander lichamelijk of geestelijk letsel hebt opgelopen. Meestal denkt u hierbij alleen aan verkeersonge-vallen. Letselschade kan echter allerlei oorzaken hebben en ook het gevolg zijnvan bijvoorbeeld een arbeidsongeval, on-gezonde werkomstandigheden, een fout in een product enzovoort.

De gevolgen van Letselschade.

Er is sprake van letselschade wanneer u door toedoen van een ander lichamelijk of geestelijk letsel hebt opgelopen. Meestal denkt u hierbij alleen aan verkeersonge-vallen. Letselschade kan echter allerlei oorzaken hebben en ook het gevolg zijn
van bijvoorbeeld een arbeidsongeval, on-gezonde werkomstandigheden, een fout in een product enzovoort.

Als u hiervan het slachtoffer bent geworden zult u merken dat letselschade zeer ingrijp-
ende gevolgen heeft.

U kunt niet meer aan het werk, tijdelijk of misschien wel nooit. Uw promotiekansen zijn gedaald of zelfs niet meer aanwezig. Als u zelfstandig ondernemer bent, kan er sprake zijn van omzetverlies. Het is onmogelijk ge-worden voor uw huishouden te zorgen. Mis-schien kunt u uw hobby’s niet meer uitoef-enen of niet meer sporten. Al met al kunnen de gevolgen voor zowel uw gezinsleven als uw sociale leven zeer ingrijpend zijn.

Ik sprak daarover met Mr. Pieter van Hecke, letselschadeadvocaat te Rotterdam.

De mensen laten na een ongeval, bedrijfsmatig of prive, veel geld letterlijk op straat liggen.
Verborgen letsel kan pas na maanden aan het licht komen, verteld van Hecke.
Daarom is het zaak om bij een ongeval goed onderzocht te worden.
Van Hecke is gelukkig van mening dat er hier nog geen Amerikaanse toestanden plaatsvinden in het letselschade recht.
Geen ambulance chasers, advocaten die bij o.a verkeersslachtoffers een visitekaartje in de handen frommelen om zo meer klandizie te krijgen.
In de USA slepen de mensen elkaar al voor het gerecht over bijvoorbeeld hete koffie.
Ook bekend zijn de handleidingen van apparatuur.
Die zijn soms 3 centimeter dik. Je mag geen kat in de magnetron stoppen e.d.
Geheid dat iemand een dergelijk bedrijf voor de rechter heeft gedaagd.
Stond namelijk (toen) niet in de handleiding.


Mr. P(ieter). A. van Hecke studeerde Nederlands recht aan de Open Universiteit te Heerlen en werd begin 2000 beëdigd als advocaat. Direct na het afstuderen is hij gaan werken bij Van der Wouden en Bonarius. Sedert 1 januari 2003 is hij partner. Mr. van Hecke is specialist familierecht en lid van de VFAS. Voorts heeft hij gepubliceerd in diverse vakbladen.


Dus bij letselschade, advocaat inschakelen en je niet met een kluitje in het riet te sturen.


http://taxmaster.infoyo.nl












.

Door economische recessie kunnen een hoop mensen geen genoeg kleding en voedsel kopen.De Voedselbank is (helaas) algemeen bekend.Nu aandacht voor de Kledingbank.

De Kledingbank; waar en hoe

Wat is de Kledingbank?
De Kledingbank is het doorgegeven van herbruikbare kleding aan mensen die het hard nodig hebben, maar dit niet (meer) kunnen betalen.

Waarom de Kledingbank?
Er zijn steeds meer mensen in Nederland die in financiële problemen zijn geraakt. Denk hierbij aan ziekte, overlijden van de kostwinner, faillissementen, kortom schrijnende situaties.
Iedereen heeft recht op huisvesting, eten en kleding. Dit komt langzamerhand ook in Nederland steeds meer in het gedrang; de Kledingbank wil hieraan bijdragen op het gebied van kleding.

Is de Kledingbank een landelijke organisatie?
Nee, er zijn allerlei regionale initiatieven die de Kledingbank-gedachte invullen. Het is wel zo dat deze kledingbanken samenwerken en ervaringen met elkaar uitwisselen. Deze website is zo’n voorbeeld, waar alle bekende Kledingbanken staan vermeld.

Waar zitten er Kledingbanken?

Via info@kledingbank.nl kunt u vragen waar een kledingbank zich bevind. Ook op dit adres kunt u vragen waar u kleding kan doneren.
Maak leeg die zolder en kelder. Vergeet de uitpuilende kasten niet.
Andere mensen doe je er groot plezier mee.

http://taxmaster.infoyo.nl

Ook zo dol op instanties zoals daar zijn het UWV, energieleverancier en overige tijdverdrijvende hobbyisten, telefonische contactgestoorde geestverwanten ?

De gedragingen.

Zit nu al sinds September 2009 op mijn Ziektewet uitkering (bedrijfsongeval) te wachten.
4 maanden op eigen zak teren.
Vandaag bij het UWV maar even het beltegoed aangeproken (alleen telefonisch bereikbaar EN geen emailadres ! ) Kreeg een hele aardige dame aan de lijn en ik moest maandagochtend maar eens terugbellen.
Verbrek de verbinding en dacht bij mezelf, ja rot effe lekker op,
Maandagochtend is goed, dan ook vrijdagmiddag.
Terugbellen en mijn situatie uitgelegd en ik zou binnen het halfuur worden teruggebeld.
Dat klopte inderdaad, kreeg een giechelende in champagnegedoopte  tiepmiep aan de lijn en die vond zichzelf zo lollig dat ze spontaan de verbinding verbrak.
Vlak daarna, weer het UWV en ondanks de dolle boel en begrip voor mijn situatie moest ik toch maar maandag terugbellen, terwijl er mij vandaag een voorschot beloofd was.
Ben direct na deze mededeling naar de sportschool gegaan en mezelf uitgeleefd op de bokszak.
Heb daarna een warme douche genomen, want de koude douche had ik al van het UWV gekregen.

Zo dat is er uit !

Er bestaat een relatie bestaat tussen slapeloosheid en voeding. Sommige voedingsmiddelen (eiwitten, cafeïne) houden je wakker, terwijl andere spijzen (bananen, koolhydraten, magnesium) slaperigheid en rust bevorderen. Door deze smoothies ’s avonds te drinken, bevorder je een goede nachtrust zonder gewenning te veroorzaken.

Smoothies tegen slapeloosheid.

Smoothie met melk, banaan en cornflakes
Melk verbetert de kwaliteit en de duur van de slaap. Ons lichaam heeft de magnesium en vitamine B6 in bananen nodig voor een goede nachtrust en de koolhydraten uit cornflakes bevorderen de aanmaak van serotonine, een hormoon dat slaperigheid veroorzaakt.

* 400 ml melk
* 1 banaan
* Een handjevol cornflakes

Smoothie met melk, banaan en tarwekiemen
De L-tryptofaan die in melk voorkomt, vermindert slapeloosheid en zorgt voor een slaperig gevoel. Bananen en tarwekiemen zijn rijk aan magnesium, waarvan bekend staat dat een tekort eraan resulteert in slapeloosheid en een slechte nachtrust.

* 400 ml melk
* 1 banaan
* 1 soeplepel tarwekiemen

Smoothie met wortels en sla
Wortels en sla zijn rijk aan vitamine B6. Zonder deze vitamine kan ons lichaam geen serotonine aanmaken welke nodig is voor een goede nachtrust.

* 300 gram wortelen
* 10 blaadjes sla
* 1 soeplepel gehakte peterselie

Smoothie met avocado, bananen, goji bessen, kardamom en notenmelk
Bananen en notenmelk zijn rijk aan magnesium dat slapeloosheid voorkomt. Avocado bevat veel vitamine B6 die noodzakelijk is voor de aanmaak van serotonine in het lichaam. Goji bessen doen je niet alleen sneller de slaap vatten, ze zorgen ook voor een betere slaapkwaliteit.

* 1 banaan
* ½ avocado
* 2 theelepels goji bessen
* Een mespuntje kardamom
* Aanlengen met notenmelk

Smoothie met goji bessensap en bananen
Goji bessensap zorgt ervoor dat je sneller en dieper slaapt. Bananen zijn dankzij hun rijkdom aan magnesium, tryptofaan en vitamine B6 de beste remedie tegen slapeloosheid.

* 1 glas goji bessensap
* 1 banaan

Zit hier nu, lekker in mijn uppie te werken en dat gaat goed. Toch ben ik nieuwgierig naar bv de lampen, die een flat verder van mij steeds branden; wat zou zich daar afspelen. Ook slapeloos net als ik. Of bij gewoon iemand anders, niet dat ik het perse hoef te weten.

Wat gebeurd daar ?

 

Ben toch benieuwd wat voor soort mensen,die de nachten prevaleren boven de dag net zoals ikzelf, doen.
Speciale redenen voor of uit gewoonte.
Je weet het niet.
Eenzaamheid of gewoon wakker.

Stel mij deze vraag al jaren af en heb tot op heden geen antwoord kunnen vinden; wellicht komt het ooit.
Als ik door nachtelijk Rotterdan rij, heb ik excact hetzelfde, wat beweegt deze mensen in de nacht; zijn ze net thuis van cafe, theater of familie of vriendenbezoek.

Rotterdam gaat tegen de 1 Miljoen inwoners huisvesten binnen niet al te lange afzienbare tijd.

Nog meer lampjes en ramen om te denken/ vragen het hoe en waarom.

Is inderdaad erg nieuwsgierig, maar wil nu eenmaal de gedachten van mensen aanhoren, hetgene wat zij interessant vinden en ook wat ze verafschuwen.

Zal er wel niet van komen, want mijn Rotterdam sluit om 8 uur in de avond; het is helaas de meest onveilige stad van Nederland..

Burgemeester & Wethouders van de Gemeente Rotterdam;maak onze stad weer leefbaar na 8 uur in de avond.
Zo veilig, dat de mensen weer over straat durven te lopen 's avonds. 

Rotterdam, my kinda town

Still so far to go. De nieuwe Chris Rea Tour heeft ook Nederland aangedaan.. In de Heineken Music Hall in Amsterdam. Belgie en Duitsland  en stonden ook op mijn wenslijstje, maar alleen Amsterdam heb ik gehaald. Heb echt 2 uur lang intens genoten en elke noot van de muziek ging dwars door mij heen.

Chris Rea's verleden en heden

 Zo geniaal, bizar goede gitarist, krasssende stem als zanger en bovenal een vechter, heeft de verschrikkelijke ziekte kanker overwonnen en bovenal een heel prettig mens, wars van sterallures.


Christopher Anton (Chris) Rea (Middlesbrough (Engeland), 4 maart 1951) is een Britse zanger.

Chris Rea is met zijn krasse zangstem vooral bekend geworden met nummers als Fool (If you think it's over), Josephine en Driving home for Christmas, die nog altijd veel gedraaid worden op de radio.

Verder schreef hij een aantal nummers voor films, en een aantal van zijn bekendere nummers werden gebruikt als themamuziek. Hij speelde zelf in twee films, in 1985 in Willie and the Poor Boys en in 1999 in Parting Shots, waar hij tevens de muziek van deed. Hij schreef en produceerde de film La Passione, die in 1996 verscheen.

In 2005 heeft hij nog 11 nieuwe cd's uitgebracht (130 nummers), een dvd en een boek met schilderingen die hij gemaakt heeft tijdens zijn herstel van een ernstige ziekte rond het jaar 2000. Chris Rea heeft omstreeks 2005 bekend gemaakt dat hij stopt met touren. In 2006 deed hij zijn The Farewell Tour. Tijdens deze tour speelde hij oude klassiekers en nieuwe nummers.

Hoewel zijn gezondheid hem nog steeds parten speelt, maakt Rea in het najaar van 2007 zijn terugkeer naar het podium bekend. In het voorjaar van 2008 heeft hij met een nieuwe band, the Fabulous Hofner Blue Notes, een korte Europese tournee gedaan: "The Return of the Fabulous Hofner Blue Notes". De band speelt een mix van blues en instrumentale nummers, nieuwe songs en klassiekers. De muzikale invloeden gaan van de instrumentele platen uit de jaren 50 tot en met Miles Davis.

Een album van het quintet is verschenen in februari 2008.


Na afloop van het concert in Amsterdam namen wij (ik en mijn vrienden) nog een drankje totdat de meeste wagens uit de parkeergarage waren en wij niet in files moesten staan.
Tot onze grote verbazing kwamen na een half uurtje de leden van de band binnen en dronken wat. Ben eigenlijk nooit zenuwachtig en heb Chris Rea al een paar keer ontmoet, maar dat is jaren terug.
En daar was hij. Bescheiden als altijd. Had een nu of nooit moment. Pakte mijn cd's en mijn moed bij elkaar en vroeg of Chris ze wilde signeren.
Dat wilde hij wel.
Opeens zei hij dat hij mij kende.
Ik zei dat dat best kon kloppen, had hem immers paar keer ontmoet.
Maar volgens hem was het helemaal anders en hij begon over Brussel.
Dat kon natuurlijk best, want daar was ik ook al 2x keer geweest.
Hij zei toen en het staat in mijn geheugen gegrift; " You're the rehearsel guy !  ".

Het verhaal ging als volgt; Ik was in Brussel voor een ander concert en we liepen wat door het centrum en bij de gebouwen van het Europees Parlement.
Ik hoorde wat geluid en geroffel en een overal te herkennen gitaarsneer.
Als bij een kat gingen mij haartjes overeind staan en wist; Dit is Chris Rea !
Het was en dat vergeet ik nooit meer inde Elisabethzaal in Brussel.
Klein zaaltje voor 500 toeschouwers.
Band oefende wat en op eengegeven moment werd ons de deur gewezen.
Chris Rea zei echter dat het geen probleem was en wij (3 mansterk) gingen er eens goed voor zitten. 1ste rij met mijn neus in  de boter.
Vond ieder bandlid nogal grinniken, maar wat maakte mij dat uit. Ik zat lekker vooraan.
Dat heb ik geweten ook. Bij de eerste aanzet werden we werkelijk weggeblazen.
Oude muzikantenjoke. Oortjes waren hevig aan het fluiten.
Daarna gaan zitten op de achterste rij en gewoon genoten van eigenlijk een prive concert.

Een concert in Brussel stond helemaal niet gepland op de agenda.
Later werd uitgelegd dat de band nog een gaatje had en een inglast concert de volgende avond zou spelen
in Vorst National in Brussel.
Daar moesten we bij zijn. In Brussel blijven en morgen kaarten kopen.
Hotel was geen probleem. Kaarten kopen wel.
We kregen 3 backstagepasses voor het concert. Ik heb me wel 30 keer in mijn arm geknepen en ze wel
100 keer bedankt.

Natuurlijk haden zij het laatste woord. Of ik bij het concert 1ste rij wilde zitten.
Lachend bedankte ik voor de eer en de volgende avond een wereldoptreden gekregen.

Dat hij mij nog kende daarvan want dat was bijna 17 jaar geleden.

In Amsterdam bij een biertje met mijn idool.
Wat mooi, wat onvergetelijk.

En dat voor de Rehearsel Guy.

Begin jaren 80 heb ik, nadat ik uit Libanon was teruggekeerd wel 10tallen baantjes gehad, maar door de zgn werkervaring opgedaan in Libanon waren deze baantjes maar van zeer korte duur. Eentje niet en dat was bij verpleeghuis hier in de regio Rotterdam

Tortelduijes

Hulp in het magazijn. Heerlijke baan en 2 heerlijke mensen om mee samen te werken.
Humor van de bovenste plank en ik ben daar een klein jaar blijven hangen.
Op een gegeven dag leverde ik spullen af op een bepaalde afdeling en daar was zij, prachtig zwart haar en heerlijke lach.
Ik stapte nooit op een vrouw af en nog niet trouwens.
We raakten aan de praat en opeens moest een patient versjouwd worden van bed naar ander bed. Ik hielp wel even. Koppies kwamen dichterbij en ik rook Anais Anais van Cacharel.
Vanaf dat moment was ik het spoor bijster.
Tijdens de lunchpauzes zo ver mogelijk bij elkaar vandaan zitten etc.
Tot dat Dick en Rob de andere magazijn medewerker Rob  het zat waren en besloten om het voorgoed en altijd uit de wereld te helpen.
Rianne, want zo heette werd met een list na het magazijn gelokt en Dick steld het als volgt; verliefd, Ron ?
uh.Ja, Dick.
Mooi zei Dick. Is dat opgelost en kunnen weer weer aan het werk.
Net dat ene duwtje, noem het maar een rotzet deed het um.
Heb heel veel plezier met Carin gehad, maar op een gegeven moment werd mijn contract niet verlengd en verloor ik haar uit het oog. 

ANIMAL RESCUE SOFIA is opgericht door een drietal vrouwen Biliana, Jana en Nadia, die zich het lot van de zwerfdieren in Bulgarije enorm aantrekken. De stad Sofia telt 1,2 miljoen inwoners. Het zwerfdieren probleem is in deze stad enorm. De dieren worden op straat geschopt en geslagen en vele honden vinden dagelijks de dood door vergifting.

Hoe de zwerhonden en andere dieren worden opgevangen

Animal Rescue Sofia vangt zoveel mogelijk zwerfdieren op en voorziet ze van medische hulp.
Tevens verzorgen zij castratieprojecten en hopen zij snel een aanvang te kunnen maken met educatieprojecten op middelbare scholen zodat de nieuwe generatie leert hoe zij met dieren om dienen te gaan.

Op dit moment heeft Animal Rescue Sofia 3x per week toegang tot het voormalige dodingsstation in Seslavci waar zo'n 280 honden onder erbarmelijke omstandigheden moeten zien te overleven.
Dit is nu in handen van de gemeente en er wordt niet op de juiste manier aandacht besteed aan de dieren.
De verantwoordelijke mensen denken helaas nog dat de dood de enige oplossing is om van het hondenprobleem af te komen.
Stalin zei ooit "Death solves all problems - no man no problem", op deze wijze kijkt men nu tegen de zwerfdieren aan "NO DOGS - NO PROBLEM".

Animal Rescue Sofia is zich er absoluut van bewust dat de problemen rondom de zwerfdieren van Bulgarije in het land zelf dienen opgelost te worden.
Zij werken daar heel hard aan.
Het trieste feit is echter dat dit veel tijd in beslag neemt en dagelijks worden er dieren bij het dodingsstation gedumpt. ARS vindt dat ook deze dieren recht hebben op een toekomst.
Er is geen mogelijkheid om de honden ter adoptie aan te bieden in Bulgarije, daarom vindt u op onze website honden die in Nederland geadopteerd kunnen worden.
ARS heeft samen met een groep zeer enthousiaste dierenvrienden besloten om de mensen in Bulgarije te helpen en hebben daarom deze website gemaakt.
Op het gebied van castratie, educatie alsmede het inzamelen van goederen werkt ARS eveneens nauw samen met Stichting Dierennood.

ARS werkt met vrijwiligers en kan elke Eurocent gebruiken

www.animalrescuesofia.nl

 

http://taxmaster.infoyo.nl.

De Voedselbank is (helaas) een begrip geworden, een instituut.Het wordt niet met zoveel woorden gezegd door overheidsinsstanties, maar dat de Voedselbank structureel een blijvertje is wel zeker.Een gezin, echtpaar of alleenstaande kan, als het inkomen onder het minmum via maatschappelijk werk een aanvraag doen.De Voedselbank wijst dit versoek af of toe en bij toegave kan er wekelijks een voedselpakker worden afgehaald op een vaste plek in de wijk en op een vaste dag.

De verschillende boodschappen.

Het voedselpakket verschilt wekelijks van samenstelling. De Voedselbank is namelijk afhankelijk van leveranciers en donateurs.

De mogelijkheden.

Omdat de inhoud van het pakket elke week anders is, moet je soms wat creatief te werk gaan met de inhoud.
1 regel moet je goed in acht nemen; Gooi niets weg, tenzij het groente, fruit etc wat na paar sagen over de houdbaaheid dreigt te raken.
Dit kan natuurlijk opgelost worden door deze spullen te verwerken in gerechten en deze in te vriezen.

Soepgroenten, tomaten, prei en andere groenten zijn heel makelijk te gebruiken voor een stamppot. Aardappels schillen of zakjes puren en dan de hele mikmak in de pan bij de aardappelpuree en je heb te gerecht wat staat als een huid en waarvan je wellicht 2 dagen goed kan eten.
Ik wel tenminste.

Taartmixen

Vaal kom je taartmix, oliebollenmix etc tegen. Zo laat mogelijk op de markt appels, of peren halen.
Deze kosten dan bijna niets meer en voor weing heb je misschien wel 2 of meer taarten.

Blikvoer.

Deze spullen moet je zeker niet weggooien, afhankelijk van de einddatum. Niet gebruikt of eet je het niet ?
Sparen. Wellicht kan je spullen die je niet gebruikt of mag gebruiken ruilen met aandere voedselbankiers.

De lezer vraagt zich waarschijnlijkaf waarom ik het woord voedselbankiers gebruik.
Dat doe ik omdat er voor veel mensen nog een taboe op rust en dat het iets om je voor te schamen.
Dat hoeft helemaal niet, want tegenslag etc kan iedereen overkomen.
Het kan zo gebeurd zijn.
Ontslag, echtscheiden, zwaar acheruit in de inkomsten.
Heel erg vervelend, maar het klantenbestand van de Voedselbank neemt met de dag meer en meer toe.

Regelmatig zal men Bambix, Brinta of een andere ontbijt variant aantreffen.
Daar is ook wat van te maken.
U kent waarschijnlijk die vele soorten ontbijtdrankjes wel die bij supermarkt en benzinestation te koop zijn.

Heel simpel, melk toevoegen aan de Bambix en Brinta. Wat sinaasappelsap of andere fruitsoort en je hebt voor heel veel minder ontbijtdranken voor de hele week.

De mogelijkheden zijn natuurlijk afhankelijk van de verstrekte boodschappen.
Als je een beetje creatief te werk gaat is het goed mogelijk om aardige varianten van bestaande gerechten op tafel te zetten.

Natuurlijk heeft niet elke stad of dorp een voedselbank.
Dat kunt u navragen bij www.voedselbank.nl


Veel succes met het bereiden van de gerechten.

Het eiland Saba ligt samen met St. Eustatius en Sint Maarten tot de Bovenwindse Eilanden van de Nederlandse Antillen.Saba gaat komend najaar een Nederlandse gemeente worden.Prachtig eiland, heerlijk en eerlijk.

Het rijbewijs.

Begin jaren 90 was er nog de mogelijkheid om je rijbewijs op de Nederlandse Antillen te halen en iedere kneus in het verkeer kreeg er een.
Kostte een beetje maar dan had je ook wat.

Schiphol

Een goede vriend van me ging naar Saba en ik ging mee.
Had mijn rijbewijs al, maar reisje leek me geweldig.
Op Schiphol stond een  dame te wachten van het rijbewijsbureau.
Inchecken en met de Nationale Trots de lucht in naar Sint Maarten.

Lekkere vlucht gehad, heb last van hoogtevrees, maar vliegen is voor mij een heerlijkheid.
Misschien vreemd, maar ja.

Na een vlucht van 9 uur landen we op Sint Maarten.
40 graden, maar geen druppeltje zweet.
Heerlijk klimaat dus.
Maar we moesten naar Saba en hoe ging dat gebeuren ?

Met een vliegtuig en zo maar een vliegtuig, maar een Twinotter. 
Klein toestel voor 15 personen en 25 jaar oud.
Mensen stonden kruizen te slaan en te prevelen.
Fantastisch.
Weer geen last.

Instappen bij het Apparaat en de achterbak bleef leeg.
Videocamera van mij registreerde alles. 
De stewardess moest nog me en toen we haar zagen begrepen we direct waarom de achterbank leeg moest blijven.
Het was een Antiliaanse schone en deze dushi woog 300 pond schoon aan het haakkie.
Toen lag ik helemaal dubel, de gezichten van de passagiers !
Ge-wel-dig.

Saba in zicht

De vlucht duurde 20 minuten vanaf Sint Maarten.
Bij het zien van Saba heb ik 14 verhoogde hartslagen, 12 liter zweet en 400 tranen mogen tellen.
Saba is vulkanisch en heeft de kleinste landingsbaan ter wereld.
Bij het aanvliegen lag er een stukkie asfalt van 200 meter.
Piloot maakt scherpe bocht naar links en plofte de Twinotter met speels gemak op de A 16 neer. 
stukkie uitrijden en parkeren.
Dit moet je gezien hebben.
Op You Tube te vinden onder Saba Landing.

Mensen waren muistil.

Accomodatie

Mijn maat en ik haden een fijne kamer met airco en zwembad.
Dag 1 direct rijbewijzen gehaald. Heb gelijk mijn motor en vrachtwagenrijbewijs gehaald.
Motor op een Puch Maxi en vrachtwagen op een pick up truck.
Mooi ?

Eten.

Alles op Saba is zo vers, de vis springt bijna uit de ze op je bord.

Natuur

Saba heeft een heuse vulkaan Mout Scenery en zelden was ik zo afgebluft bij het beklimmen van die berg.
Wat een prachtige natuur, verschillend per laag, vogels, planten enzovoort.
Echt schitterend.
Na 4 dagen konden we al terug als we wilden naar Sint Maarten.
Laatste avond heel veel bloemen buiten gezet en de volgende dag naar Saba Airport.
Dat landen vond iederen al lastig, hoe zou het opstijgen dan worden ?
Heb ze gewoon met de ogen dicht inhet vliegtuig zien zitten, peentjes zwetend.
Het Contragewicht was er niet, dus achterbank was vrij. Heerlijk weer de camera ter hand genomen en gefilmd.
Vlucht was een belevenis
Landen op Sint Maarten en daar waren vel grotere bloemen buiten te zetten en dat gebeurde.
Jetskies, pargliden, casino, noem maar op.
Fijn hotel met 200 kanalen, airco en 24/7 sport.

Lekker in een stoel op zee dobberen, ober kwam het water in om flessen Freddy H on ice te brengen.
Het perfecte vakantiegevoel.


De terugvlucht.

De laatste dag op Sint Maarten hoop inkopen gedaan, kostte echt geen drol.
Parfum, likeur etc etc.
De Zwaan van de KLM stond al klaar en tochmet een beetje weemoed namen we afscheid van de Antillen.
Had en verpletterende indruk op me gemaakt en ook op mijn reismakkers.

Als ik een vakantietip mag geven, zeg ik ga naar Saba.
Snorkelen, duiken, zwemmen, vissen.
Echt the Unspoiled Queen.

1 minpuntje misschien,
de vlucht van Sint Maarten naar Saba.

The Saba Landing 

Ik had een gesprek met de journalist/schrijver Sander de Kramer. Bekend van onder meer de Rotterdamse Straatkrant, programmamaker bij TV Rijnmond en auteur van diverse boeken,

Het Verhaal

Ik weet dat er op de wereld heel wat brandhaarden zijn, maar toch wil ik graag de aandacht vestigen op de Diamantkinderen in Sierra Leone.
Ik had daarover een gesprek met Sander de Kramer, een van de initiatiefnemers

Kinderen in Sierra Leone, die onder mensonterende omstandigheden moeten ploeteren voor een habbekrats.

De Kramer vertelt gepassioneerd over dezefoundation en legt helder en duidelijk uit wat er mis is inn Sierra Leone.
Echt deerniswekkend.
Je gaat het levenn hier in Nederland nog meer waarderen. Indrukwekkende verhalen.


Over de Diamantmijnen in Sierra Leone
www.sundayfoundation.org

Mocht het u raken, wees zo vrij om meer info bij deze stichting te vragen .


Met dank aan Sander de Kramer, hoodredacteur van de Rotterdamse Straatkrant en schrijver van boeken o.a. van Miljonair tot krantenjongen en Absurditis

Ik had een gesprek met de journalist/schrijver Sander de Kramer. Bekend van onder meer de Rotterdamse Straatkrant, programmamaker bij TV Rijnmond en auteur van diverse boeken,

Het Verhaal

Ik weet dat er op de wereld heel wat brandhaarden zijn, maar toch wil ik graag de aandacht vestigen op de Diamantkinderen in Sierra Leone.
Ik had daarover een gesprek met Sander de Kramer, een van de initiatiefnemers

Kinderen in Sierra Leone, die onder mensonterende omstandigheden moeten ploeteren voor een habbekrats.

De Kramer vertelt gepassioneerd over deze foundation en legt helder en duidelijk uit wat er mis is in Sierra Leone.
Echt deerniswekkend.
Je gaat het levenn hier in Nederland nog meer waarderen. Indrukwekkende verhalen.


Over de Diamantmijnen in Sierra Leone
www.sundayfoundation.org

Mocht het u raken, wees zo vrij om meer info bij deze stichting te vragen .


Met dank aan Sander de Kramer, hoodredacteur van de Rotterdamse Straatkrant en schrijver van boeken o.a. van Miljonair tot krantenjongen en Absurditis

Dagelijks komen er tientallen nieuwe IPhone apps er bij.Je weet van gekkigheid niet meer wat je wel of niet moet downloaden.Ik heb het beperkt tot een paar toepassingen.Adsers giert het uit de klauwen.

De IPhone apps

iWiggle.

Dankzij iWiggle behoren wiebelende terrastafeltjestot het verleden. Alleen nog uw oude iPhone onder een van de poten plaatsen en opgelost

iPlough

Tuineren is voorgoed anders dankzij deze innovatieve vinding van Aple. Met behulp van iPlough is het mogelijk te graven, ploegen en spitten en geen vuile handen te krijgen.

iWipe

Wc papier op ? Oplossing; maak van uw oude iPhone een iWipe.
Uw sterretje is veilig dankzij de gladde vormgeving van de iPhone.
Na gebruik uw Iwipe afspoelen onder de kraan en is klaar voor volgende klus.

iBeat.

Oude iPhone op tafel leggen en met allerlei slaginstrumenten u uitleven op de iPhone.
Na verloop van tijd heeft u behoorlijk wat beats in uw oude iPhone geramd, gejamd en getikt.

iSaucer

Kop koffie, maar geen schoteltje voor handen. Uw oude iPhone is een prima onderlegger.
Werkt ook bij thee, koffie verkeerd en cappucino Compatible dus.

De iTit

Borstimplantaat annex mp3 speler
Eindelijk klagen vrouwen nooit meer
dat mannen alleen maar naar hun borsten staren
zonder naar hen te luisteren.

Op liefdesgebied ben ik ongetwijfeld de grootste clown die er bestaat. Bij verliefdheid braak ik alleen maar onzin uit, pick up lines die helemaal nergens op slaan.Erg onhandig. Eenmaal weer bij zinnen gekomen gat het wel weer, maar oei, oei wat een genante vertoning kan ik zijn.

Karin

 
Voor mij persoonlijk niet de plezierigste tijd van het jaar.
Somber weer, sombere gedachtes, gewoon niet lekker in mijn velletje.
Meestal gaat alles aan me voorbij, maar vanmiddag zag ik jou. Moest eigenlijk helemaal niet Albert Heijn en hoefde eigenlijk geen boodschappen te doen.
Liep wat dingetjes in mijn mandje te kwakken en bij de broodafdeling zag ik je.
Langer dan 5 seconden kijk ik veelal de mensen niet aan, haal mijn handeltje, reken af en ga huiswaarts.
Deze keer niet.
Pats, boem, had het te pakken.
Kluns als ik ben deed ik uiteraard erg onhandig en had een appeltaart in mijn mandje en nog wat dingen die ik helemaal niet moest hebben.
Voelde dat ik rooie kop had en bleef houden.
Ongemakkelijk ging ik richting kassa en daar stond je in een andere rij en je lachte naar me.
Wist me geen houding te geven.
Niet gewend aan vrouwelijke aandacht.
Wederom onhandig leefde ik me uit op mijn grootste hobby, boodschappen in plastic tasjes frommelen.
Daarmee klaar liep ik richting uitgang en je had me te pakken.
Bleef voor me staan en ik wist niet hoe ik het had. Hoi, zei je. Ik ben Karin en ik,. Ik stamelde mijn naam en brabbelde wat. .
Weer lachen.
Je had me door, verlegen en geen houding weten te geven.
Je plaagde me ermee 
Zit nu achter pc en denk dat ik vaker boodschappen moet gaan doen.
Oefen vast wat openiningszinnen.
In de loop der jaren zijn deze volledig vastgeroest.

Sombere weer, sombere gedachtes en daar kwam de Zon.
De Zon heeft een naam                          


 Karin.

Beiroet en trouwens geheel Libanon is algemeen bekend om zijn oorlogen en verwoestingen. Vroeger was Beiroet het Parijs van het Midden Oosten. Die tijden zijn weer terug, grote touroperators hebben Libanon in hun pakket zitten en terecht. Prachtig land, vele mogelijkheden en diversiteit aan vakantie mogelijkheden EN niet onbelangrijk betaalbaar.

Heerlijk zonnen, zwemmen. Waar vakantie paradijs

 
Heerlijk eten, kekker duiken/snorkelen en verder veel bezienswaardigheden.
Laat je eens informeren bij je reisbureau.
Is echt de moeite waard.

Alle infrastructuren zijn enorm verbederd. Grote en langeboulevard, waarop de Libanees m/v er op los flaneert alsof het een lieve lust is.
De hotels zijn van grote klasse en bijna allemaal 5 sterren.
Heerlijk eten, vers uit het water zo op je bord, bij wijze van spreken.
Ben er in 1981 geweest, helaas ingegeven door de toestand in de wereld.
Heb aan mijn tijd daar toch nog vrienden overgehouden en deze zijn enorm trots op hun land. Moet nog even sparen, maar teruggaan in betere omstandigheden doe ik op zeker.

Ken je dat, na afloop van de meeste programma s knallen de commercielen er gelijk een Teleshopper op de zender. RTL 4, 5, 7, 8, SBS6 en Veronica,Net 5 gaan dan op zogenaamde erotische tour. De zenders voldoen wel aan de restrictie om de kijker in te lichten over de inhoud van het programma. Zo blijken de dames die semi zwoel en likkebaardend, dorstlesserig hun kreetjes en gilletjes de ether/kabel inslingeren fake te zijn.

De ergernis

Was al bekend, maar toch moeten de zenders het vermelden.
Allerlei varianten passeren de revu.
Als alle 7 zenders een hele nacht lang klaar zijn met het naakt & namaak gaan ze over op het fenomeen Teleshopping. Pannen, ovens, tostiijzers, fitnessaparatuur en allerlei andere rariteiten komen voorbij.
De Snuggy een of andere plastic deken, die tijdens het TV kijken warm zou houden,. is mijn persoonlijke favoriet.
Begrijp de zenders wel, dat geshop levert de zender geld op.
Tegen de ochtend krijgen we ook weer het bekende Astro TV
.Was felle kritiek op, heeft even in de wachtkamer gezeten,  maar is weer in volle glorie terug.

DeTV spelletjes zijn gelukkig verboden, maar deze terreur is er niet minder om.
De ringtones zijn daarvoor in de plaats gekomen.
Dure abonnements dienst waar hele kleine lettertjes de voorwaarden zijn.
Kost kapitalen.
Jaja, er zit een knop op mijn tv.
Cartracks, mr T, die een stuk kip staat weg te stouwen uit die wondersteamer het kan niet op.
Allerlei schoonmaakproducten, reinigings apparaten, cursussen noem het maar op en er is altijd wel iets van uw gading bij.

Waarom niet op 1 of 2 zenders in de nacht een documentaire of goede film.
Levert niks op natuurlijk.
Ik zelf kijk in de nacht graag naar Discovery of National Geographic, leerzaam en vaak onderhoudend.

Wat ik dus wil zeggen is dat de verloedering gewoon 24/7 doorgaat en de zenders daar van harte aan meewerken.
Nee, ik ben niet gefrustreerd wat de dames in de nacht betreft, maar vraag me gewoon af of nu al die zenders volop van dat soort programma' s uit moeten zenden.

Ben benieuwd wat jouw mening hierover is.
Maakt het u niet uit of die bagger hele dagen op elke commercieele te zien en te horen is of wil je ook wel eens wat anders.
Of gewoon je ergernissen hierover spuien mag ook of wellicht juist iemand die het wel prettig vind.

Nou, brand maar los.

Zomer 1979. De vakantie kwam er aan. Komend. jaar nog 1 jaar om Havo 5 af te maken. Maar eerst 6weken lekker naar de camping in Brabant. Sinds dat ik 5 jaar hadden mijn ouders al een staanplaats op de camping. Kwam er heel er graag. Er was van alles te doen. De Loonse en Drunense duinen is een heerlijk natuurgebied waar het goed toeven was. Soldaten op oefening in een bivak. Naar vennen om te zwemmen en niet te vergeten de Efteling. Op 10 minuutjes lopen vanaf de camping. Heel erg veel geweest in al die jaren.

Jij kwam onverwacht als een zon in de nacht.

De laatste 2 jaar ging ik niet altijd mee naar de camping met mijn ouders. Voetbalde op hoog nivo,
werkte soms weekend bij de buurtsuper en ik had een giga krantenwijk in Rotterdam van Wakerste leuge naar van Nederland.
Meestal kwam ik dan na afloop van werken en voetbal met mijn brommer naar Kaatsheuvel vanuit Rotterdam.

Vakantie was al een paar weken gaande en ik had met een stel vrienden waarmee ik al jaren optrok eigenlijk wel alles zo´n beetje gezien en gedaan.
Vrijdag en zaterdag disco in het jeugdhonk. Altijg gezellig nooit gezeur of andere vervelende dingen.

Op een van die dagen dat we echt niet wisten wat te doen, kwam mijn vriend Wout met het idee om een nachtelijke boswandeling te gaan maken met een grote groep.
Met dat verhaal hoefde ik dus echt niet bij mijn ouder aan te komen.
Mijn ouders werkten hard en verdienden meer dan behoorlijk, maar ik bleef gewoon naast school er bij werken. Ben ook geen verwend nest geweest en geworden. 1 regel was wel duidelijk tussen mijn ouders en mij. Nee is nee. Mijn vader was daar wat soepeler in dan mijn moeder.
Toch bleef de gedachte aanlokkelijk

Was al bij mijn slaaplaats aangekomen. Heerlijk groot houten houten tuinhuisje en een nog lekkerder bed.
Plotseling werd er zachtjes geklopt. Ik maakte de deur open en zag daar de ondeugend kop van Wout.
Fluisterend xei dat ik wel mee moest. Waarom, vroeg ik.
Dat kon hij niet vertellen.
Ja, dat moet je net tegen mij zeggen.
Nieuwsgierig Aagje 1e klas.

We liepen samen naar de achertuitgang van de camping, waar al enkele jongens en meiden zich verzameld hadden.
Toch zat het mij niet lekker. Ik wist dat ik van mijn ouders niet mocht, althans dat verwachte ik.
Had het niet gevraagd namelijk. En dat was geheel tegen mijn gewoonte in. Was nu al zo ver dat ik eigenlijk niet meer terug kon of wilde.

We gingen op pad. Via allerlei wegen, bospaden en weggetjes onder weg naar de eerste pleisterplaats.
Een soort partycentrum wat toendertijd tot 2 uur open was. Zaten met de groep aan tafels en wat broodjes, limonade en biertjes later verrvolgden wij weer onze weg.
Na een kwartiertje lopen werd ik in het pikkedonker op mijn schouder getikt.
Keerde mij om en keek in het liefste, mooiste gezicht van de hele wereld. Ik ben Magda, zei ze. En ik, ik kwam dus helemaal niet uit mijn woorden.
Naar later bleek had Magda aan Wout gevraagd of ik toch niet mee wilde gaan.
De volgende meters liepen we samen verder, ik nog steeds beetje afwezig. Schitterende sterrenhemel, maan die volop licht gaf en geen spatje bewolking.
Weer wat verder liepem we handje,handje.
Ik wist het , Ik ben verliefd. Op een wolk zat ik en naar later bleek Magda ook.
Al snel moesten we lossen. De groep ging te snel of bleven wij maar knuffelen en zoenen en dat daardoor wij op achterstand kwamen.

Het vervolg

Op een geven moment hadden wij onze eigen pleisterplaats gemaakt en heerlijk lagen we daar naast elkaar naar die schitterende sterrenhemel te kijken.
Uren gingen voorbij en hebben heel fijn en teder liggen vrijen.
Het begon al klein beetje licht te worden, dus ik stelde voor om maar campingwaarts te gaan,
Had daar nog ouders die mij, bij het kijken of ik wel veilig was thuisgekomen van de jeugssoos mij dus niet in bed aan troffen.
Was al bereid om daar voor het stof te gaan, zelfs al voor de ontmoeting met Magda.
Anderhalf uur later kwamen we weer terug bij de camping en namen afscheid.
Ik ging slapen en al denkende welke smoes ik de volgende ochtend bij mijn ouders  op de mouw ging spelden, viel ik in slaap.

Zo rond 10 uur die ochtend werd ik wakker en ging douchen en daarna aankleden. Mijn ouders waren op dat moment al weg booschappen doen.
Uurtje laten kwamen mijn ouders terug en ik ging er maar een stevig voor zitten.
Want je moet echt stilzitten als je geknipt en geschoren gaat worden.
Tot mijn grote verwondering zeiden mijn ouders helemaal niets over mijn afwezigheid. Misschien hadden ze het niet gemerkt. Stilletjes juichde ik al, maar was op mijn hoede.

Zwemmen.

Fantastisch zwembad op de camping en ook de groep was er neer gestreken. Inclusief Magda. Zij was met haar ouders met een caravan naar Brabant gereden.
Had helemaal geen oog en oor voor mijn omgeving en bij Magda was het idem dito.
De bijnaam Bisonkitters was geboren
Zohebben we die zomer noch heel veel dingen gedaan, de Efteling was met haar in 1 klap weer helemaal nieuw voor me.
Was er wel 100 keer geweest maar nog nooit met Magda.

De zomervakantie ging voorbij en wij moesten afscheid nemen van elkaar.
Dat heeft een hele dag gedurd en ik was best wel verdrietig.
Zij naar Franeker en ik naar Rotterdam.
De wildste plannen had ik 20 X bedacht en ik zou naar Friesland gaan en allerlei andere dingen die je in je hoofd haalt als je compleet van slag van iemand bent.

Thuisgekomen in Rotterdam pakte ik de draad weer op en het hele circus van school, voetballen en de krantenwijk ging weer draaien.
Heb zelf niet echt zo gemerkt, maar alles ging niet vanzelf meer. Voetballen werd minder, de krantenwijk deed ik langer over en had elke zaterdag ruzie met de bijlages van de Telegraaf. Krant van bijna vuist dik !

Mijn ouders werden uitgenodigd voor een ouderavond, waar ik ook aanwezig moest zijn. En mijn mentrix vroeg zich af hoe het toch kon dat een zeer goede leerling als ik zoveel slecht en afgeraffeld werk inleverde.
Mij moeder nam het woord en verklaarde met een stalen gezicht daj ik een dikke maand zwaar verliefd op een meisje op de camping ben geweest en daardor wellicht nog niet helemaal waterpas liep.
Mijn mond viel open van  verbazing.
Ze wisten het gewoon en hebben het al die tijd geweten.

Heel erg lief van mijn ouders.
Heb maar niet gezegd dat Magda 4 jaar ouder was.

Heb dat schooljaar met gland afgemaakt.
Pas na de Kerst was ik over de ergste ludduvuduh heen en haalde mijn Havo diploma.

Het was een bijna herftsavond en ik stond met mijn taxi op standplaats Rotterdam-Noord.Had de wagen net van binnen helemaal schoongemaakt en het glom als een  spiegel.De ramen leken er niet in te zitten.Lekker broodje kebab te voorschijn getoverd, wat saus er op en smakelijk hapt ik dit multi-culti hapje weg.Even afblussen met Cola en ik kon weer gaan zitten, wat ik ook deed.

De Wiet rit

Plotseling hoorde ik een paar flinke tikken op het dak en de kofferbak.
Niet dat ik bang uitgevallen ben, maar zeker voor het onzekere;deuren vergrendeld.
Ik reed mijn taxi stukjwe naar voren onder het mom van slechte ontbangst mobilofoon.
Zo was ik (hopelijk) en van die klappen af en ik stond mooi in het zicht van eventuele opstappers. Dat zijn mensen die bij taxi instappen zonder dat ze gebeld hebben.

Meldde aan de centrale dat ik er even uit was voor een sanitaire stop. Bij het aanpalende cafe ging ik even naar het toilet/
Bij terugkomst won toch de nieuwsgierigheid van de achterdocht mbt die tikken op de wagen.
Liep naar eigenlijke stndplaats en zag in eerste instantie niks.
Liep terug en pok ! kastanje vol op mijn knar.
Stondonder kastanjeboon.
Het zal Jantje de Boer niet wezen.

Terug bij mijn taxi stond er al iemand te wachten, een opstapper dus.
Die man wilde graag naar Schiebroek en daar reden we ook heen.
Leuk ritje om te starten. Rit eindigde vlakbij standplaatd Peppelweg dus dat was heel aardig qua werk.

De man rekende af en ik naar destandplaats en nog geen minuut later volgende rit.
Een taxidirect naar Schiphol.
Dat betekent dat de klant een bepaald bedrag betaald om naar Schiphol vervoerd te worden.
In dit geval was het 95 euro. Niet gek, dacht ik.

Op het genoemde adres aangekomen, belde ik aan en kwam er iemand naar beneden zonder bagage en hevig ruikend naar de wiet.
Penetrante lucht sloeg op mijn keel, wat doorgaans niet gebeurde.
Of ik even geduld had. Natuurlijk had ik geduld; zij moesten een vliegtuig halen, niet ik.

Daar kwamen beide Antilliaanse heren. Een nam er plaats op de achterbank en de andere kwam naast mijn op de bijrijderszetel zxitten.
Die wietlucht werd steeds heviger en al spoedig kwam ik er achter waarom.
Ik reed op de rijksweg A13 en zag de man achterin hevig bezig met iets.
Deed de binnen verlichting aan en zag hem met plakband hele pakken wiet op zijn lichaam binden en planken.
Ook de bijrijder had zijn bagage op die manier verpakt.
Als dat maar goed zou gaan op Schiphol

Bij de luchthaven aangekomen betaalde de achterste man mij 120 euro en vroeg mij te zwijgen.

Geen probleem; als het graf.

Ik dacht die worden opgepakt kan haast niet anders.
Een vlucht naar de Antillen zonder bagage en hevig naar de wiet ruikend.

Ik keek de achterbank na en vond nog een flink pak wiet.

Dat heb ik in Rotterdam natuurlijk bij de politie afgegeven.
Of niet ? Was zo bedwelmd door de wiet dat ik dat niet meer wist.

Haal net de post uit de brievenbus bij mij in de flat en as usual pletter ik gelijk de huis aan huis folders gelijk weg. Heb heb een Nee Nee sticker maar dat helpt niet. Ook een envelop waarvan ik dacht, dat ie van een of andere Duitse loterij was. Koelkast volgestouwd (kleintje ) en ook alle kranten op de stapel. Bleven wat brieven, rekeningen en de envelop uit Duitsland over. Rekeningen uiteraard tot Maandag. Geen zin in hoofdpijn wiekent.

De Duitse enveloppe

Maakte deze open en er viel een een kleine foto uit.
Zat met mijn apegezichie te kijken en dacht wat zijn dat voor clowns uit het jaar 0 ? 
Keek nog eens goed en een van die clowns was ikzelf.
Opeens gingen alle bellen rinkelen, zwaailichten branden en 450.000 vlinders ging rond in het buikje ( plek zat)
Was toen 15 jaar en stond met mijn ouders op een camping in Brabant.
Onbezorgd leventje, niks bijzonders, gewone knul van 15 jaar.
Op een avond gebeurde het.
Was op de dag al aan de gang, maar als broekkie van 15 jaar heb je bepaalde signalen niet in de gaten, terwijl de hormonen je door het lijf gieren.
Had kennelijk naar de verkeerde zitten gapen.
 
Disco was afgelopen en we bleven nog even hangen, maar daar kwam snel een einde aan.
Geluidsoverlast
Prima , wij naar het bos.
Onze vaste spot om een beetjje te kletsen, kampvuurtje erbij, wat bier. Dat ging lekker.
Ik raakte aan de praat met Duits meisje. Had op school Duits, maar met naamvallen moet je mij niet lastigvallen.
Kon mezelf verstaanbaar brengen en zij verstond mij.

Verschrikkelijk lief meisje met open gezicht verbaasd de wereld inkijkend.
Mooie blauwe ogen en spierwi blond haar.
Echt een snoepie.

Beetje zoenen , meer niet.
Bleek ze de volgende dag voor 4 weken naar Italie te gaan.
Voelde zo mijn vlinderrs het buikie uitgaan.

Ik en mijn ouders gingen week later naar Italie naar het Como meer.
Zij naar het Garda meer,
Hemel en aarde bewogen om naar het Gardameer te gaan.
Informatie bij kennissen leverde mijn ouders dezelfde info op.


Ik lachte stiekem in mijn vuistje.
Zou Hilde daar weer zien en van die vakantie kan ik me alleen haar herinneren.
Helemaal in de ban.
We dreven op en groot 2 persoons luchtbed weg van de camping en werden hartelijk onthaald door de dorpelingen.
Amore, amore en ik had rode oren.

De vakantie liep teneinde en waren allebei verdrietig, maar zo gaat dat met vakantieliefdes.

Openmaken van envelope,


Ik maakte de brief open en er kwam geen lot ui de loterrij  uit maar de jackpot,.
Brief vanHilde die me via Internet had opgespoord.
2 echtgenoten en 4 kinderen verder vertelde ze me dat ze nu in Berlijn woonde en werkte als copywriter,
Ze vroeg of ik nog bezet was of zo en nee, dat was ik niet.
Kom naar Berlijn sprak ze blijmoedig.
Papier was al ingeruild voor internet.
Aantrekkelijk bod, maar 4 kinderen zag ik niet zitten



We hebben nog geregeld mail contact en wellicht ga ik een weekendje Berlin..

Een wereldstad, zo mooi.
 
Kan nooit mooier zijn dan Hildes blik bij het haardvuur in het bos bij de camping

Mijn echte liefde heb ik na jaren ontmoet en ik was blij verrast.Ben wel jaloers, gezond jaloers.Hoop dat het je goed gaat in het leven.

De ontmoeting

 
In al je onzekerheid dacht je dat ik je beschouwde als zomaar iemand.
No way, baby
We gingen wat drinken en in al mijn onhandigheid verklooide ik mijn pinpas.
3x verkeerde pincode..
Nu was ik de onzekere factor.
Wilde op dat terras zeggen dat jij toendertijd mijn alllesie was, maar dat deed ik maar niet.
Achteraf terecht.
Waarschijnlijk had je je wagen op weg naar huis in de sloot gereden of zo



Gezellige middag en heb je, nadat je mij thuis afzette een speciaal iets gegeven.
Zilveren juwelendoosje waarvan mijn moeder er 2 had.
Een voor mijn broer als hij de juiste vrouw trof en eentje voor mij. Heb uiteraard nog 2 relaties gehad, maar gevoelsmatig bleef het doosje in mijn bezit.
Die zaterdagmiddag ging ik het doosje impulsief halen en gaf het aan je.
Je bent getrouwd, kindje etc maar jij was voor mij de ware.
Is misgelopen door allerlei omstandigheden, maar helaas is niet anders.
Je was er zichtbaar blij mee en ook omdat je wist dat het van mijn moeder kwam en jullie tweetjes konden het heel goed vinden met elkaar.
Zag je slikken en na 2 zoenen reed je naar huis.
Later via MSN heb ik je wel verteld wat ik van je vond en hoeveel ik toen van je hield.
Totaal van slag was je van MSN vertrokken.

Had die zaterdagmiddag er toch goed aangedaan om het toen op dat terras niet te zeggen.

Ben blij dat het goed met je gaat en wens je alle geluk van de wereld toe.
Dat heb je op zeker verdiend.

XXX

Je weet wel, echte liefde gaat nooit over

Dat iemand anders de hoofdprijs nu heeft is nu eenmaal zo.
Hoop wel dat hij beseft dat ie een heel speciaal en uniek mens aan zijn zijde heeft.

Deze film en het boek was in mijn jeugd verplichte kost op de middelbare school.Zou vandaag de dag niet verkeerd zijn om met, name door tijdsgeest een aangepaste versie te komen.Ouders kunnen dan vaker ontdekken wanneer het fout gaat en werkt wellicht, evenals toen afschrikkend.

Grote monden binen 2 uur gesnoerd.

Toen ik in 1978 na de middelbare school een hogere opleiding ging doen, kregen we op de introductiedag de film Christiane F. Wir Kindern von Bahnhof Zoo te zien.
Alle klassen in het Hofpleintheater naar de film.
Eerst het gebruikelijke gerommel en gegooi gedurende de film, maar dat verstomde al vrij snel.
Voor die tijd was Christiane F. een zeer confronterende film en bijna niemand wist echt hoe de wereld van hardrugsverslaafden er nou eigenlijk uitzag.
Dat speelde toen in die tijd nog niet zo openlijk.
De school was daaarmee zijn tijd ver vooruit.
Ademloos werd de film bekeken en heeft, op mij zeker, een diepe indruk achter gelaten.
Heftige scenes, openlijk drugsgebruik, zichtbare aftakeling en die grauwe uitzichtloosheid van Berlijn in de jaren 70.
Veel beton, woonkazernes, ideale basis voor verveelde jeugd, die wel vatbaar waren voor wat spanning.
Gebroken gezinnen, ouders, die niet naar de kinderen omkeken etc.
De voedingsbodem voor experimenten en drugs en alcoholgebruik op zeer jonge leeftijd.

Ik ben er heilig van overtuigd, dat op die zomerse dag in 1978 een flink aantal mensen zijn behoed voor eventueel latere misbruik en gebruik van drugs en dan met name harddrugs.
Na afloop van de film werd er door niemand wat gezegd.
De leraren keken slechts zwijgend en observerend ons aan.
Na een poosje ontstonden er buiten discussies of eigenlijk niet, meer het blootgeven van je gevoelens wat deze film in je los had gemaakt.
De film heeft mij wijzer gemaakt alhoewel ik geen ijsheilige ben gebleven, maar dat was mijn eigen keuze.
Heeft gelukkig niet tot problemen geleid.

Eigenlijk zou er een hedendaagse variant meien komen voor de jeugd van vandaag.
De xtc en poeiers en pillen gaan er bij sommigen in alsof het niks is.
Die zijn misschien niet meer te redden of hebben al flinke (hersen) schade opgelopen.

Weet zeker als er een film als Christiane F. in hedendaagse vorm en verplichte kost voor brugklasscholieren zou zijn geweest waren er op zeker een hoop jongeren niet in aanraking zijn gekomen met allerei designer drugs.
Misschien wel in aanraking, maar ook hadden ze de eventuele consequenties geweten en hadden er sommige, ja gered is een groot woord, maar in ieder geval het voor gezien hadden gehouden.
Zie soms kinderen hier in Rotterdam van 16, 17 jaar stuiterend door de stad of discotheek, houseparty etc waggelen met uitpuilende ogen, blik op oneindig en het verstand op nul.
Het is makkelijk te verkrijgen en je wilt natuurlijk niet onder doen, want dan ben je een watje.
Nou dan maar een watje.

Het zal je kind maar wezen.

Er zijn soms momenten in een mensenleven dat je over bepaalde zaken nadenkt.Het volgende stukje speelde in 2008.Was een moeilijk jaar en zat even in d een dippie.

Het Verhaal

Poetry in slow motion.


Soms zijn er momenten, dat ik aan mezelf denk
al komen die maar weinig voor.
Gepikt van Paul de Leeuw, maar was uit de vorige eeuw.

Kijk ik in de spiegel en wend mijn blik af
Is dat nou die gozer, die zooo super intelligent was
en het volgens anderen wel zou gaan maken.

Dan schaam ik me diep; heb al 40 jaar niets betekend
Van krantenjongen tot iemand die in de krant stond
bij faillissementen.
Heb toch de zaterdagoplage van het AD gehaald
Over de levenden niets dan goeds, wat is HET leven.
Is dit nu later als je groot bent en ben niet geworden wat ik vroeger
wilde zijn.
Vroeger; tja mooi woord, alleen je koopt er niets voor.
Wil nu net als vroeger weer onbezorgd en open zijn.
Helaas hebben vadertje Tijd en moeder Natuur een pact gesloten.
en ikzelf gooi steeds weer de deur in het slot.
Teleurstellen en teleurgesteld worden; het is een 6th sense
Weet niet beter, maar weet nu wel dat er, ondanks heavy moodswings
wel een toekomst is.
Mensen vragen om mijn mening en die krijgen ze dan
ongezouten op het bord.
Niet altijd prettig, ook voor mezelf niet.
.
Zo jammer, schiet al in de verdediging voor iemand boe roept en knal er wat
gemene, vileine riedels uit voor het geval dat iemand het op mij voorzien
heeft.
Moet ik vanaf, gooi mijn eigen glazen in.
Soms lijkt het wel of ik het per
ongeluk expres doe en soms schijt de Duivel alleen op mijn kop.
Is niet zo, maar zo voelt het wel.
Afijn, met hulp van de Pharmaceutische Industrie en een strenge,
doch rechtvaardige meesteres, krabbel ik weer na boven.

De titel doet het ergste vermoeden.Ik zal u geruststellen. Het is de bedrijfsnaam van de firma waarvoor ik 2 jaar met zeer veel plezier gewerkt heb.Rentokil.Heeft vele vertakkingen en ik werkte bij de afdeling toiletonderhoud.Fantastische job met veel vrijheid, zolang je je werk maar goed deed. 

Het werk.

Ik begon begin 1997 en ik moest mezelf maar wegwijs maken met vage plattegronden geschreven met een huisartsenhandschrift.
Na half jaar kreeg ik Rotterdam Centrum onder mijn hoede.
Alle bankgebouwen, beleggingskamtoren, verzekeringsmaatschappijen etc etc etc waren mijn klanten.
Ik ben begonnen door alle handleidingen mee  naar huis te nemen en deze grondig over te tikken en zelf een indeling te maken.
Plastificeren en klaar is Kees.
Ron in dit geval.

Mijn rondes liepen steeds soepeler.
Diverse ziekenhuizen waren erg blij met vroege aankomst ivm ontvangen patienten.
Op het kantoor had men lucht gekregen van mijn arbeid en werd ik steeds gecontroleerd.
Dat mag. niks te verbergen. Tot op een dag ik op het matje geroepen werd.
Ik zou een bepaald bedrijf hebben overgeslagen, dat was gezien.
Dat klopte ook, maar wat men niet wist is dat dat  zelfde bedrijf bij  monde van de directeur had gevraagd of ik later die middag wilde terugkomen ivm grote
vergadering.
Ook werd mij verweten dat ik bij een school de mensen had afgesnauwd en gezegd niet voldoende spullen bij me te hebben.
Onzin.
Ik snauw niemand af en de vraag of ik genoeg spullen bij me had, kon zo de prullenbak in.
Die school was namelijk eerste klant van de dag.
Wel direct nog mooie provisie uitgesleept
Daarover later meer. 


Na deze zogenaamde klachten geen klagerij meer.

Ving steeds meer signalen op over uitbreiding toiletgroep en ik direct de tip aanbrengen.
Leverde toch 15 % op van de eerste omzet.
Mijn rondes lierpen steeds soepeler.
Groot kantoor gebouw aan het Weena in Rotterdam met de letters NN erop stond een tijd voor van anderhalve dag om klaar te zijn.
Begon om  8 uur en half 2 reed ik maar Delft pakte mijn lading voor de volgende dag. Was namelijk klaar.

Dat ging zo voort en alles liep gladjes.
Iedereen was tevreden.

Behalve de mannen op kantoor.

Die zagen hun kans schoon zo rond 10 December .
Ik moest bij diverse ziekenhuizen, bank, die NN en verder nog vele bedrijven langs.
Allemaal klachten volgens de heertjes.
Eerst naar de ziekenhuizen.
Kreeg bij beide gigantisch kerstpakket, bij NN idem dito en ook de rest van de bedrijven behoorlijke pakketten.
Ja, hiermee moest ik terug naar Delft, even de ogen uitsteken.
Ben van nature niet zo, maar deze moest even.

Paars van jaloezie verbeet het Triumvirat zich.
haha, laat je je dan kennen.

Ook was die middag de bekendmaking van het tip geld voor aanschaf spullen door bedrijven.

Ik was eerste met 815 gulden exact.
2e was iemand van kantoor met 400 gulden.
Pakte de envelop, wenste iedereen Prettige Kerstdagen en liep naar mijn wagen.

Dennis, jonge manager wilde mij graag op de verkoopafdeling hebben. Leverde veel meer geld op, maar minder vrijheid.
Moest ie wel om lachen.
Feliciteerde mij met de bonus en vroeg of ik ook aan de Januari aktie mee wilde doen.
Ik had al 150 bestelformulieren zelf bestempeld en thuis opgeslagen.
Dennis en ik konden het uitstekend met elkaar vinden en ook Januari, Februari en Maart deed ik mijn werk en streek aardige bonus op.


Heb heel veel prettige herinneringen aan Rentokil.

Er is 1 website waarbij het opzoeken en downloaden van deze software een makkie is geworden.Deze site heeft ook automatische updates.In deze financieel moeiljke tijd is elke euro meegenomen.Deze site is volkomen legaal en zelfs door producenten ondersteund.Helemaal gratis.

De sites

Vooropgesteld dat ik hier geen enkel belang bij heb en dat ik ook niet aan deze softwaresites verbonden ben.
Het bekend maken is louter en alleen ter deling van kennis.

De lijfspreuk van Infoyo !


Het gaat om filehippo.com  Deze site is erg up to date. Browsers anti-virus, anti-spyware, mediaplayers etc noem maar op en het staat er op.
De meest vooraanstaande producent van software dragen hier hun steentje bij door aanlevering van software.
Voor mensen met een smalle beurs is dit een uitkomst.
Met de zoekmachine kunt u zoeken naar de door u verlangde software.

Erg makkelijke site en heel erg gebruiksvriendelijk.

Een kind kan de was doen



Veel succes en downloadpleizier.

Als gevolg van een slecht behandelde ontsteking aan het zitvlak, komt deze vervelende kwestie zo eens in de zoveel tijd terug.Moet het even afkloppen, van 2005 tot en met nu heb ik gelukkig geen problemen.Zit nu als een bezetene op de houten tafel het ongeluk af te kloppen.

Op tijd in het ziekenhuis

Ik had weer last en het was volgens mij 2005 zo rond September van dat jaar.
Heerlijk zonnetje teisterde Rotterdam en ik voelde me beroerder en beroerder.
Kende nu de aanwijzingen en in het ziekenhuis namen ze na eerdere fouten geen risico meer.
Nagekeken en bleek dat er flink wat ontstekingen zaten.
Kon kloppen, zweette 5 liter per seconde uit.

Naar de operatiekamer.

Aangekomen bij de heren slagers werd mij via de rug een prik toegediend.
Prima middel bij dergelijk situaties. Lekker meegalmen met Sky Radio want een operatie is voor chirurgen ook werk.
Muziekkie erbij en dat verhoogde de arbeidsvreugde
Arbeidsvitaminen.

Opratie was in en zucht en een scheet geklaard en ik had gezien mijn eerdere ervaring gevraagd of werkelijk alle onstekingen weg waren.
Na controle bleek er nog 2 ondeugende rakkers zich in de bilstreek te bevinden.
Deze werden kordaat de nek omgewrongen en ik werd in een kamer gelegd met mijn vinger in een klem en mijn  teen idem  dito.
Alleen de ogen en mond bewegende kreeg ik waanbeelden van een ter dood veroordeelde.
Ik maak geen grappen over dat situaties, maar ik voelde het zo.
Na een uurtje werd ik opgehaald en op de 9e etage van het ziekenhuis op een zaal gebracht.

Het was halverwege de middag en mijn kastje puilde al uit van de blikjes mixed drinks en andere snoeperijen.
Kon de benen niet bewegen en dat voelde beste prettig.
Kreeg via infuus pijnstillers toegediend en ik moet zeggen dat er geleerd was van vorige keren.
Toen verampeneerde ik bijna elk bed en ook de gordijnen lagen op de grond, al dan niet vergezeld van stuk systeemplafond.

Bezoektijd.

Zat vrienden en bekenden kwamen langs en ieder had wat voor de zieke.
Na 2 uur kon ik een slijterij beginnen.
Gebak ging naar de verpleging en mijn oude vriend de Chef de Clinique kwam ook nog even langs.
Wij kenden elkaar van 28 Juni 1993.
Toen was ik na verkeerde diagnoses bijna aan dezelfde aandoeningen bezweken.
Had carte blanche qua pijnbestrijding en heb daar eerlijk gezegd behoorlijk gebruik van gemaakt.

Wel viel ik ondanks gewoon goed eten flink af en trok een jas of 2 uit.
Flink vermagerd mocht ik het ziekenhuis verlaten.
Bleekjes om de neus, maar nog steeds heerlijk September weer.

Uit logeren.

Mij lieve vrienden Danny en Carin nodigden mij uit om bij hun thuis aan te sterken,
Dat was geen straf. Heerlijk uitzicht over Rotterdam vanaf 15e etage torenflat.
De Maas meanderde door het Rotterdamse.
Auto's en andere voertuigen krioelden op straat.
Balkondeur stond open, maar verder dan 2 meter ben ik niet gekomen.
Heb namelijk hoogtevrees.
Als ik in een soepbord kijk, val ik al flauw.
Ik werd op de bank geplaatst en was na 5 minuten ingedommeld.
Mocht zolang blijven als ik wilde.
Voelde me wel minder worden, begon weer hevig te zweten.
Was koortsig. Mijn lieve vriendin moest toevallig naar het ziekenhuis.
Precies het ziekenhuis waar ik vandaan kwam.
In opwelling vroeg ik of ik mee kon.
Geen probleem.


Back at the base

Ik was weer terug op de EHBO en daar werden weer ontstekingen geconstateerd.
Daar was ik goed zuur van.
Weer die ellende, weer de hele santrekraam aan mijn bips.
Ik werd apart gelegd en zou direct opgehaald worden.
Dat direct werd 5 uur.
Werd namelijk met bed en al achter gordijnen geschoven en ik kukelde in slaap.

Eindelijk werd ik gevonden en direct werd er een prik in de rug gezet en naar de operatiekamer gebracht
De sfeer was stilletjes. Wat bleek; mijn oude vriend de Chef de Clinique had de artsen een uitbrander gegeven.
Vond het niet zo erg en hoopte dat het nu wel allemaal verwijderd zou worden.
Dat gebeurde en het bezoek stond al weer te trappelen.
Het gevoel in mijn benen had ik als snel weer terug en kon al een beetje lopen.
Bezoekers wisten dit niet en klopten plagende op mijn been.
Wierp de lakens weg en zou ze te pakken nemen.
Ik ging lopen en als kleine kinderen zaten we elkaar achterna.
Maakte het maar met een geintje af, maar al met al was ik 25 kilo verloren.


In de jaren ervoor had ik nog tal van operaties gehad aan dezelde aandoening.
In totaal 13 keer en dat wads geen kattepis.
Dan heb ik de behandelingen thuis, die ik zelf uitvoerde maar buiten beschouwing gelaten.
Kruisje zetten in de ontsteking met chirurgenmesje en daarna flink uitsoppen met Bio-Tex.
Probaat middel

Mijn kont was onderhand een dartbord met allerlei krassen en littekens.
Leverde mij de bijnaam ScarAss op. Vrij naar Scarface, Antonio Montana.

Maar goed we leefden nog en na aantal dagen mocht ik het ziekenhuis verlaten.

Wel na aantal gedegen inspecties. Zelfs een MRI-scan werd uitgevoerd.
Alles safe, ik mocht gaan.

Moet wel zeggen dat ik het zonder mijn vrienden zeker minder had gehad en ze daar ook eeuwig dankbaar voor.


Danny & Carin; een dikke kus.

Voor  de zoveelste keer op weg naar de Telecomwinkel.Ze zien mij daar graag komen en dat is te begrijpen.Kom elke keer hoop geld brengen.

Het gebeuren. Telkens weer.

 

Helemaal vergeten mijn GSM uit mijn broek te halen.Wasmache gedaan met broek. Kon alleen nog maar na het centrifuge afwachten daarna open maken. De Samsung heeft het niet overleefd. Gelukkig nog een reserve toestel in huis en daar heb ik mazzel mee. Nu zoeken naar een oud simlock uit jaar ). Maakt niet uit wat en beschadigd maakt ook niet uit, Zo marktplaats etc loeren.

Wat een sufferd ben ik.

1 mogelijkheid en dat is het apparaat uit elkaar (laten) halen en de fohn erop.en hopen dat wat oplevert.

Er zijn ergere dingen in de wereld, dat weet ik, maar toch.

Heb voor de 2e keer voor elkaar.
Verstrooid als ik ben heb ik weer GSM in broek laten zitten. Half uur naar dat ding gezocht en dacht opeens aan de wasmachine ! 
De Nokia eruit gehaald, heeft complete wasbeurt gehad.
Op hoop van zegen op de radiateur van de cv gelegd en eigenlijk verder niet op gelet en net eraf gehaald en hij doet het gewoon

Gooi mij maar weg


De Samsung heeft de wasbeurt niet overleefd. Bewaar deze wel, misschien is deze nog te repareren.

Ik moet gewoon opletten.
Klaar.

Alimentatie is een bijdrage in de kosten van levensonderhoud.In de wet staat dat er een onderhoudsplicht is voor echtgenoten en ex-echtgenoten / ouders en kinderen. Niet alleen echtgenoten zijn volgens de wet onderhoudsplichtig tegenover elkaar, maar ook ex-echtgenoten. De ene ex-echtgenoot moet in principe bijdragen in de kosten van levensonderhoud van de ander, als die ander niet in staat is om (helemaal) in het eigen levensonderhoud te voorzien.

Volgens de wet.

 Op 1 juli 1994 zijn de wettelijke regels over de alimentatieplicht van ex-echtgenoten veranderd. Volgens die nieuwe 'Wet limitering alimentatie' duurt een alimentatieplicht tussen ex-echtgenoten, die op op of na 1 juli 1994 samen is afgesproken of door de rechter is vastgesteld, in principe maar twaalf jaar. De verplichting van ouders en kinderen houdt in dat ouders voor hun kinderen moeten zorgen tot zij 21 jaar zijn. Voor kinderen beneden de18 jaar moeten ouders de kosten van verzorgingen opvoeding betalen. Voor kinderen van 18, 19 en 20 jaar komen de kosten van levensonderhoud en studie voor rekening van de ouders.Voor een kind van 21 jaar of ouder hebben ouders alleen een financiële verplichting als het kind behoeftig is en daardoor niet voor zichzelf kan zorgen. Bijvoorbeeld als het kind geestelijk en/of lichamelijk is gehandicapt. Een zelfde financiële verplichting hebben kinderen voor hun ouders als hun ouders behoeftig zijn.

Het staat er allemaal zo mooi op papier, maar de praktijk is heel erg anders helaas.
Mijn ex-vrouw was de kostwinner en had een belangrijke functie bij een een international.
Zij maakte een puinhoop van het huwelijk en ik stond er bij en ik keek er naar.
Noem het dom, naief of ik weet niet wat.
Het is allemaal van  toepassing. Ik was huisman dus afhankelijk van het inkomen.
Overal aan de bel getrokken, maar niemand die thuis gaf.
Kan niet zelf werken, ben dus afhankelijk van anderen. In dit geval mijn ex-vrouw.

Ik vroeg maar een uitkering aan, maar kreeg daar in eerste instantie nul op het rekest.
Heb toen een advocaat toegewezen gekregen.
Deze uiterst slimme man stelde mij binnen 5 minuten al op het gemak. Hij had wat vooraf werk gedaan.
Wat ik toen hoorde en las deed niet alleen mijn wenkbrauwen fronzen, maar ook zat ik met open mond van
verbazing.
Mr. P. van Hecke heeft mij een ramp bespaard en ik krijg elke maand een behoorlijk inkomen op
mijn rekening gestort.
Mr. van Hecke had uitgevogeld dat mijn ex-vrouw kostwinner was en dus plichtig was aan mij alimentatie te betalen.

Omgekeerde wereld.

Dus als de vrouw hoofdkostwinner is of meer verdiend kan zij worden gevraagd alimentatie te betalen. Zij is daartoe verplicht.
Bij niet betalen had mr. van Hecke een juridische stok achter de deur. het CBAI.
Een soort incassobureau voor alimentaties en andere bijdrages. Bij 1 dag te laat betalen zitten ze al boven op de nek van degene die moet betalen.
Ik had weer een inkomen en wat levensvreugde terug.
Deed me toch behoorlijk pijn.
Echtscheiding is met geen geld goed te maken.

www.CBAI.nl
Voor degenen die ook in nare positie geraken of al zitten.

Zat van de week naar de radio te luisteren in de auto en bij het nieuws werd vermeld, dat bij een zwaar ongeluk 3 mensen om het leven waren gekomen, maar dat de bestuurder van de vrachtwagen combinatier met de schrik was vrij gekomen.Kent u die uitdrukking, zou dominee Gremdaat zeggen; met de schrik vrij komen ?

Tenenkrommend

Ik was werkelijk boos toen ik voor de zoveelste keer die met de schrik vrijkomen hoorde.
Die vrachtwagenchauffeur heeft 33 mensen zien overlijden of weet althans van het heengaan  van die mensen tijdens het ongeluk waar hij bij betrokken was.

Je komt met de schrik vrij als je net op tijd je huisdeur nog weet tegen te houden omdat je sleutels nog binnen liggen.
Geld laten vallen en toevallig het merken, anders ben je het kwijt. Dat is schrikken.

Verslaggevers en nieuwsredacties moeten eens beter nadenken als  er weer een met de schrik vrijtje in het nieuwd ten beste wordt gegeven.

8 jaar geleden reed er een vrouw op een snorfiets zonder  licht te voeren tegen mijn  stilstaande wagen aan,
Had zelfs de motor uit en de sleutels er al uit.
Ze vloog 4 meter door de lucht, had schedelbasisbreuk en zat inwendige bloedingen. Het 112 gebeld en direct met stabiliseren begonnen.
Zag er slecht uit, heel erg slecht. Ambulance pesroneel hebben de vrouw moeten reanimeren.
Ze leeft nog maar zal altijd een kasplantje blijven.
Heb haar en haar familie meerdere malen bezocht.

Ik ben niet met de schrik vrij gekomen.
Het is een gebeurtenis die mij voor altijd en eeuwig zal bijblijven.


Met de schrik vrijkomen, hou op zeg !

Had een dagdienst en werd via de centrale naar een hotel gestuurd.De mensen stonden al te te wachten en na het gebruikelijke goedemorgen of in dit geval good morning, pakte ik de bagage en plaatste die in de kofferbak.Het echtpaar wilde naar het Centraal Station. Een ritje van niks, maar die zitten er ook bij en die mensen krijgen van mij dezelfde behandeling als een ieder ander.Nou daar had het echtpaar wel een andere mening over.

Wie een keine rit weigert, later steigert.

De man vertelde me dat ze al door 3  taxichauffeurs gewigerd waren, omdat de rit te kort was.
Het Noorse paar was woedend.
Ik besloot ze voor niets naar het Centraal Station te brengen. Van die 5 gulden ging ik ook niet dood.

Er viel een stilte inde wagen, op de achtergronf Sky Radio en verder niks.
De man vroeg of ik een grapje maakte.
Nee, zei. Ik ben bloedserieus.
Vond het schandalig en hoopte zo het vertrouwen in de taxiwereld van Rotterdam bij deze mensen te herwinnen.
Ik reageerde eigenlijk inpulsief er zat bij mij geen redenatie achter.

De man en vrouw overlegden en vertelde mij naar Schiphol te rijden.
Pardon, zei ik in mij allerbeste Engels.
Schiphol ? Niet Rotterdam Airport ?
Nee, Schiphol.
Da's lekker dacht ik.
De man wilde wel een klacht indienen tegen die weigerende chauffeurs.
Vertelde hem dat ik een beter idee had.
Ik riep de centrale op en vroeg welke wagens er bij dat bewuste hotel waren geweest.
Hij noemde hun wagennummers op en vroeg waarom ik dat vroeg.
Zei toen dat die mensen die ze hadden laten staan voor ritje Centraal Station naar Schiphol moesten en ik ze ging brengen.
Dat is de manier om iemand terug te pakken.
Centralist lag dubbel en ik ook.
Het echtpaar zat mij verwonderd aan te kijken.
Ik legde uit wat ik gedaan had en dat 3 man ritje Schiphol misgelopen waren, en ook het paar sloegen zich op de knietjes van het lachen.
Ik was een entertainer werd me verteld en had hun slechte humeur volledig weggenomen.

Tot aan Leiden was alles rustig op de weg, maar toen begon de file.
Ik belde met Schiphol en vroeg of het vliegtuig wat het Noorse echtpaar moest halen vertraging had.
Halfuurtje, zei de jongedame.
Moest ik binnen de tijd kunnen halen.
In de file wilde ik de meter in de wachtstand zetten, zodat die mensen straks op Schiphol geen godsvermogen moesten betalen.
Was niet nodig zei de man. Ging ze toch korting geven, kwam op hetzelfde neer.
Onderweg wat keuvelen en ik wist wat Noorse woorden, opgepikt van zeelui.
Vonden ze grappig en al babbelend haalden we toch ruim op tijd Schiphol.
De meter stopt op 178.40 gulden.
Wilde er 160 van maken, maar de man gaf 2 briefjes van 100 gulden en vond het oke zo.
Wel graag een bonnetje.
Uiteraard.
Schreef een bon uit voor 225 gulden en iedereen was blij.
Hielp de mensen met hun bagage op een karretje te zetten en wenste ze een goede reis toe.

Ik belde met de centrale of ze wellicht een terugrit hadden vanaf Schiphol.
En die hadden ze !
Voor 140 gulden terug naar Rotterdam Alexander.

Je hebt van die dagen

Ik heb een kleine 10 jaar in en rond Rotterdam taxi gereden en in die hoedanigheid wel het een en ander meegemaakt.Trieste verhalen, schokkende zaken, maar ook hele leuke ervaringen gehad.Het volgende verhaal valt onder de laatste categorie.

De miljonair

Het was in de vooravond/eind middag en het guur weer.
Half November en ik had de verwarming in de wagen aangezet
Ik begon mijn dienst op de standplaats Eendrachtsplein.
Zo rond kwart voor 6 werd mijn bijrijdersportier geopend en een klein mannetje met akte tas nam plaats.
Na de gebruikeleijke begroeting "Goedenavond ", vroeg ik de beste man waar ik hem heen mocht brengen.
Krimpen a/d IJssel was zijn antwoord.
Zo dacht ik. Dat is een lekker begin, mijn diesel voor die nacht had ik er al uit.

Ik reed weg van de standplaats en de man begon te kletsen.
Hij wees een duur hotel aan en vroeg aan mij of ik wist wie de eigenaar was.
Moest hem het antwoord schuldig blijven.
Vol trots vertelde hij dat hij de eigenaar was.
Ik knalde haast uit mijn verschoning, maar liet niets blijken.
Pokerface.

Zo reden we verder en hij wees een bioscopencomplex aan en ja, inderdaad; hij was de eigenaar.
Ik dacht, die bezit de hele stad in zijn gedachten.
De beste man had geen kwaad in de zin, dus liet ik hem zijn gang gaan.
Op de Boompjes kwamen we langs het voormalige pand van De Nederlandse Bank.
Uiteraard hadde beste brave borst dat pand ook in eigendom.
Vervolgens passeerden we de Willemsbrug, maar die bleek niet in zijn portefeuille te zitten, althans ik hoorde hem er niet over.
Wel bezat hij volgens eigen zeggen de complete Oude Haven en het Havenziekenhuis.

Ik moest wat doen, want dit liep de spuigaten uit.
Deed het haast in mijn broek van het lachen.
Ik wist wat.
Vroeg aan hem of hij wist hoe laat het was.
Natuurlijk chauffeur. Het is net 6 uur geweest.
O, zei ik. Nou begrijp ik het.
Wat begrijpt u, chauffeur vroeg de miljonair.
Ik zei, dat ik erg slecht zag, maar ik nu begreep waarom.
Ik had mijn daglenzen nog in.
Daglenzen, vroeg de rijkaard.
Ja, daglenzen. Die werken maar tot 6 uur.
Ik zie haast niks meer.
Wist dat er een benzinestation over 400 meter aan zat te komen.
Het mannetje zei me dat en ik stuurde heel voorzichtig het terein van de pomp op.
Kwam daar vaker en 1 seintje naar de pompbediende en hij klikte de toiletruimte voor me open.
Heb me daar een partij staan lachen, dat is niet mooi meer.
Ik ging de beste man natuurlijk niet in zijn gezicht uitlachen.
Na minuut of 10 keerde ik terug naar de wagen met mijn zogenaamde avondlenzen in.
De man vroeg of het ging.
Prima, meneer, Ik zie alles weer helder.
We reden het terrein van de benzinepomp af en vervolgden de weg naar Krimpen a/d IJssel.
Plotseling bezat de man niets meer in die contreien.
Keek een beetje angstig.
Bij zijn huisadres aangekomen bleek dat hij net te weinig geld bij zich had.
Ik wilde het laten zitten, maar hij stond er op om te betalen.
Zijn vrouw kwam met 10 gulden en de man bedankte me en gaf een dikke fooi.
Net voor het dichtslaan van de portier, hoorde ik hem tegen zijn vrouw zeggen; " die chauffeur is gek  ".

De lachbui die daarop volgde deed haast mijn water breken.
Heerlijk.

Dat  roken een gevaar voor de gezondheid is, behoeft geen betoog.Hoesten, proesten. Stinken naar de sigaretten. Buiten dat, je loopt een veel grotere kans op hart en vaatziekten.Er is gratis hulp beschikbaar. Helemaal voor niets van het roken af.Wat wil een mens nog meer ?

Gratis hulp voor stoppen met roken

Vergeet de peuk en kies voor de poen, want stoppen levert duizenden euro's op. 

Ieder jaar zijn er  een half miljoen rokers die een stoppoging te wagen.
De meesten  doen dat uit zichzelf, zonder hulp. Jammer, want uit onderzoek blijkt dat hulpmiddelen daadwerkelijk helpen.
De kans om te stoppen stijgt ermee.

Stop met roken !
Met alle gratis hulp die helpt.
Doe het voor jezelf, je partner, je kinderen en je knip. 



Dankzij financiële steun van KWF Kankerbestrijding, Nederlandse Hartstichting, Astma Fonds en Ministerie van VWS is de meeste hulp bij stoppen gratis.
Zoals de StopBrochure, de Stopmail-service en de telefonische coaching, op te vragen op www.stivoro.nl


Ook gratis: als je op www.stoppenkunjeleren.nl een vragenlijst over je rookgedrag en stoppogingen invult, krijg je advies op maat.
Er is een groot aantal mogelijkheden.
Je kunt advies krijgen bij de huisarts, je laten coachen, een cursus volgen, boeken over stoppen met roken lezen, medicijnen krijgen, nicotinekauwgum kauwen of pleisters plakken, en nog veel meer.
Sommige hulpmiddelen worden door de verzekering vergoed, andere niet.

www.nederlandstopt.nu

Ook heel goed is de  www.destopsite.nl  waar je gratis  tips krijgt en  contact kunt hebben met lotgenoten.
Daar zijn verhalen te lezen van andere stoppers, en je kunt elkaar steunen en aanmoedigen bij moeilijke periodes
Je kunt online bijhouden hoelang je rookvrij bent en hoeveel geld je al hebt uitgespaard.

Gezamenlijk hebben stoppers een doel en een beloning
Namelijk een betere conditie, je gaat er beter uitzien, minder hoesten..
Ook al heb je al heel je leven gerookt, het is altijd het waard om te stoppen.
Na een paar jaar is de kans op vervelende ziektes aanzienlijk verkleind.


Je bespaart, als je een pakje per dag rookte, zo’n 34.000 euro in 20 jaar.

Tijdens mijn middelbare school periode heb ik tal van bijbaantjes gehad. Een krantenwijk, werken bij een supermarkt op zaterdag, drukwerk vouwen en nog een paar losse jobs.Ook heb ik gewerkt bij een groot Rotterdams zalencentrum en daar gaat dit verhaal over.

Mijn ogen goed de kost gegeven

Bij het zalencentrum verdiende ik 6 gulden per uur en dat was 30 jaar geleden een hoop geld, althans voor mij wel.
De eigenaar van het zalencentrum was erg op de penning.
Dat mag. Het was tenslotte zijn zaak.
Als ik 6 uur en een kwartier gewerkt had, kreeg ik 6 uur uitbetaald.
Vond dat vreemd, maar was toen niet het type die daar wat van durfde te zeggen.
Het werk bestond uit het ophalen van glazen tijdens feesten, partijen, bruiloften, schoolfeesten en regelmatig ook boksgala's.
Ook het asbakken legen en opruimen van andere rommel behoorde tot mijn werk.

Na een paar weken ging ik iets in de smiezen krijgen.
Als ik de glazen had opgehaald, moest ik ze ook weer schoonspoelen.
Ik wilde gaan spoelen en plots viel het kwartje; restanten van rose, rode en witte wijn waren al weg, terwijl de rest van  de glazen met bier, limonade etc nog bodempjes hadden.

Daar moest ik het mijne van weten.
Ik deed alsof ik naar het toilet ging nadat ik weer een lading glazen had afgeleverd bij de spoelkeuken,
Tussen de spijlen van de trap door zag ik 2 obers naar de spoelkeuken lopen.
Ging zachtjes weer naar beneden en daar zag ik waar de resten van rose en wijn heen gingen.
Niet in de kelen van de obers, maar terug in de flessen zodat de obers aan het eind van de avond meer verdienden, want de eigenaar bekeek aan de hand van streepjes het aantal verkochte consumpties wat de obers moest afrekenen.
Heb zelden mensen zo zien schrikken.
Ik deed net als of mijn neus bloedde en begon met spoelen. Glazen klaar en daar ging weer op pad.
De heren voelden zich erg ongemakkelijk, dat zag ik wel.

Mijn gedachten draaiden op volle toeren.
Ben opgevoed met het principe dat stelen verboden is.
Was dit stelen ?
Moest ik het gaan vertellen ?
Deed mijn werk goed, maar dat hele voorval bleef maar door mijn hoofd spoken
Wat moest ik doen ?

Ongeveer een uur voor sluitingstijd werd het mij gemakkelijk gemaakt.
Een van de obers kwam de spoelkeuken in en vroeg of ik mijn mond wilde houden over hetgeen ik gezien had.
Daar stond ik dan, 15, 16 jaar nog niet droog achter mijn oren.
Eigenlijk werd het mij helemaal niet gemakkelijk gemaakt.
Had liever gezien, dat ze er niet over begonnen.
Was toendertijd geenzins een koorknaapje, maar van kattenkwaad naar diefstal, want dat was het, is een ander verhaal.
Het heler steler verhaal.
Ik stond daar maar.
Toen werd mij een gedeelte van de winst geboden en ik zei ja, maar bleef een naar gevoel houden.


Ik ging die avond met 150 gulden naar huis, waarvan 42 gulden loon.
Thuis gekomen ging na het douchen  gelijk naar bed.
Kon de slaap niet echt vatten en heb dat geld geloof ik wel 20 keer ergens anders verstopt.
Eindelijk viel ik na 2 uur woelen en draaien in slaap.

Heb uiteindelijk nog 4 maal bij het zalencentrum gewerkt en steeds extra verdiend.
Daarna heb ik steeds afgezegd als er gebeld werd voor een avonddienstje.
Kon het echt niet rijmen met mij gevoel.

Mijn ouders vroegen waarom ik niet meer daar werkte.
Heb als reden school opgegeven, dat ik daar alles op wilde zetten en de avonden mij opbraken.
Dat was de eerste en de laatste keer dat ik echt over grote dingen tegen mijn ouders gelogen heb.

Ik liep dan wel elke keer een aardig bedrag mis, maar ik kon het niet meer over mijn hart verkrijgen.

Dit is trouwens ook de eerste keer dat ik over mijn geheim praat en schrijf. 
Ik denk er nog vaak aan als ik langs het bewuste zalencentrum rij.
Veel gelachen, leuk verdiend, maar toen het met valsspelen meer werd, vond ik het niet meer leuk.

Steeds meer mensen komen in Nederland financieel in de problemen en vaak zo ver dat deze uitmonden in een aanvraag voor  schuldanering bij een Gemeentelijke Kredietbank of bij de vele stichtingen, die overal in Nederland als paddestoelen uit de grond schieten.Het wemelt van de zwarte schapen in deze branche.Er zijn door deze louche bedrijfjes mensen verder in de  schulden geraakt zoals Robert M.

De zaak Robert M.

Het verhaal van Robert M. begint halverwege 2004.

Robert werkt bij een groot bedrijf als manager.
Het bedrijf moet gaan inkrimpen en efficienter gaan werken.
Robert hoeft geen zorgen te maken, want hij werkt tenslotte al 10 jaar bij de zaak krijgt hij te horen.
Hij heeft dit nooit zwart op wit gekregen en had geen reden tot wantrouwen 
Het bedrijf en hij kenden elkaar tenslotte al 10 jaar.

En daar ging het mis.

Het ontslag.

Het werd Kerst 2004 en Robert had zoveel vrije dagen dat hij van een week voor de Kerst tot 2 Januari 2005 vrij was.
Robert woonde sins 2 jaar alleen.
Zijn relatie was verbroken. iets wat een beetje bij hem speelde.
Was daar nog een beetje verdrietig van.

Een paar dagen gezellig met vrienden weg naar een vakantie park was gepland na de Kerstdagen.
Hij hoefde nergens rekening mee te houden, geen huisdieren en verder geen verplichtingen.
Het werd een gezellige boel en Robert en zijn vrienden hadden pret voor 10.

Het zou zijn laatste pretje zijn,


Thuisgekomen lag er al een bericht van een aangetekende brief. Robert zag dat papiertje in eerste instantie niet.
Tot laat in de avond tvgeken en toen naar bed.
Robert 1ste werkdag in het Nieuwe jaar was morgen.  Dacht Robert.

De wekker ging af en Robert maakte zich gereed voor het werk, douchen, scheren, ontbijtje er in en de auto in naar de zaak.
Daar aangekomen viel het op dat het hele pand aardedonker was. Geen probleem, Robert had de sleutels en de code van de beveiliging.
Het slot kreeg hij niet open en wat hij ook probeerde, niet lukte.
Hij pakt zijn telefoon en wilde zijn wergever bellen.
Vreemd, de gsm werkte niet. Hij had geen bereik.
Dan maar met zijn privetoestel bellen.
Geen aansluiting.
Ook het andere personeel was nergens te bekennen.

Was dit een geintje ?
Nee, dit was het begin van de bittere realiteit voor Robert.
Thuis vond hij, hij was maar terug naar huis gegaan, het formulier van de Posterijen.
Hij ging naar het postkantoor en haalde een aangetekende brief op.
Brief werd opengemaakt in de auto en na het lezen stortte zijn wereld helemaal in.
Zijn bedrijf was failliet verklaard en Robert was ontslagen.

Hij wist even niet waar hij het zoeken moest.
Allerelei gedachten flitsten door zijn hoofd, woede, verdiet, onmacht.
Het zou allemaal nog erger worden voor Robert.

Het salaris over de maand December was niet uitbetaald.
Robert had een behoorlijk plussaldo bij zijn bank en heeft daardoor niets gemerkt van
het niet uitbetalen van het dalaris.
Vervolgens bleek dat alle vaste lasten, die normaliter door zijn wergever direct van zijn salaris werden betaald,
vanaf Oktober niet betaald waren.

Januari 2005.
Robert had huurschuld, schulden bij energie maatschappij, bij de zorgverzekeraar en nog een paar posten.
Hij sprak zijn bankrekening aan en dat dekte slechts een del van de schulden.
Huur en elektra had hij voorrang gegeven en dat was een slimme zet.

Pas in Februari 2005 ging Robert op zoek naar hulp en uiteindelijk vond hij bijde Sociale Dient voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid iemand die wel kaas had gegeten van de schuldenmaterie.
Robert had helemaal geen inkomsten en was eigenlijk nog niet tot het volle besef gekomen
dat zijn werkgever hem een loer had gedraaid.
Hij kreeg voorlopig een uitkering en een doorverwijzing naar de Gemeentelijke Krediet afgeling Schuldhulp.

Roberts gezondheid was tegen die tijd al een flink eind achteruit gegaan.
Hij dronk veel en kwam bijna zijn huis niet uit.
Toen heeft hij 2 weken alles op alles gezet om alle openstaande schulden in kaart te brengen.
Er kwamen er nog meer lijken uit de kast. Werkgever had aantal premies niet betaald en nog wat dingetjes die automatisch liepen.
In feite werd de schuld elke dag groter.
Het hele maal in kaart brengen van alle schulden heeft toendertijd 6 maanden in beslag genomen.
Er werd door de Kredietbank aanvrag WSNP gedaan voor Robert.

WSNP is de afkorting Wet Sanering Natuurlijke Personen, wat betekent dat je voor een periode van 3 jaar
geholpen word met het sanering van je schulden.
Je krijgt via de Rechtbank bij monde van de Rechter-Commissaris een bewindvoerder toegewezen.

In deze periode mag je geen schulden maken en van je inkomsten word een bepaald percentage ingehouden wat op een boedelrekening komt te staan.
Na afloop van die 3 jaar mogen de schuldeisers die pot verdelen en je begint met een schone lei.

Juni 2007 werd Robert toegelaten tot de WSNP.
Al zijn post ging vanaf toen eerst naar de bewindvoerder. Betaling van huur, energie etc liepen nu weer automatisch.
Robert heeft geprobeerd te gaan werken, maar op zijn eerste dag ging het al mis.
Robert was geestelijk en fysiek zo aangedaan door zijn ontslag en daauit voortvloeiende schulden en zijn leefpatroon,
dat hij geen schim meer was van de ooit zo vrolijke Robert..


Juni 2010 is Robert schukdenvrij en heeft hij een schone lei.
Finacieel gezien dan.
Geestelijk, lichamelijk en sociaal heeft Robert zo'n opdoffer gekregen dat er niet kan worden gezegd wanneer dat een schone lei gaat worden.

Robert heeft intussen wel hulp met zijn drankprobleem.
Ook aan zijn geestesgesteldheid is nog veel te sleutelen en in beide gevallen werkt hij daar erg goed aan.
Fysiek is het perspectief een stuk somberder.

Robert hoopt ooit weer de oude Robert te worden.

Begin jaren 90 is er op lumineuze wijze voor een aantal verjaardagen, een reunie, een houseparty een optreden en een reis naar Ajax - Feyenoord een constructie bedacht waarbij elke partij volledig aan zijn of haar treken zou komen. Eindelijk een kok gevonden die voor alle monden kon koen.Laat dus niemand zeggen dat dat niet kan; we hebben het bewezen

Het Verhaal

Al maanden werd er toegeleefd naar voetbaltopper Ajax - Feyenoord. Zoals altijd is deze Klassieker speciaal in het Nederlandse betaalde voetbal.
Maar naarmate die datum dichterbij kwam dienden zich op die datum allerlei meerdere evenementen aan.
Mensen moesten keuzes maken.
Gaan we daar naar toe ? Maar dan kunnen we ergens anders niet heen.
En zo werd er gewikt en gewogen.

Plotseling kreeg iemand een helder idee. Ik weet niet meer wie, maar dat is en was eigenlijk onbelangrijk.

Een boot huren ! Natuurlijk geen roei, vissers ofstoomboot, maar een " Reisje langs de Rijn " boot.

Na wat heen en weer gebel en bezoeken werd de boot voor die zaterdag en daarop volgende zondag afgehuurd.

Afvaart: Rotterdam Leuvehaven. Bestemming : Amsterdam.

Nu nog de ingredienten.
Besloten werd om de houseparty in plaats van een discotheek in Rotterdam aan boord van het schip te houden.
Alles uiteraard in overleg met de rederij.
Met deze mensen zijn vooraf keiharde afspraken gemaakt en een flinke borgsom betaald.
Over beiden werd er door de initiefnemers geen zorgen gemaakt.

Wie vragen we als artiesten ?
Daar kom ik in beeld. Ik regelde met een bevriende house dj dat hij met zijn band de optredens zou verzorgen en ook een andere dj werd aan het gezelschap toegevoegd.
Dus dat was rond.
De geluidsapparatuur en aanverwante spullen werden gehuurd bij een Rotterdamse firma, die voor de zekerheid maar een mannetje meestuurde op de reis. Puur voor het technische aspect.

De afvaart

Zo rond het middernachtelijk uur stroomde de boot langzaam vol.. Niet met water, maar met bezoekers die enige tijd later housende opvarenden zouden worden.
Er werd niet getest op zeebenen, maar mocht iemand zich niet lekker voelen en het binnenste van zichzelf naar buiten moest spuwen, waren er aan dek speciaal mensen aanwezig om te zorgen dat diegene na het ledigen van de maag veilig op de boot bleven in plaats van in het water.

De reputatie van voetbalsupporters is niet al te best en zeker die van Feyenoord niet.

Dit werd overigens bij het boeken vande boot al kenbaar gemaakt en daar was het ook geen bezwaar.
De Rotterdams politie had meerdere malen op de kapitein en de rederij laten blijken dat het mis zou lopen. Zelfs bij het afvaartpunt werd nog eenpoging gedaan door de politie.
De Kapitein sprak de heren en kwam schouderiophalend de loopplank weer op.
Niets aande nad, had hij tegen dienstdoende politiechef gezegd en zo was het ook.

De al aanwezige dj bracht met krachtige housebeat er de sfeer al aardig in.
Het tijdstip van vertrek naderde.
Er werd een half uur speling genomen en toen iedereen aan boord was werden de motoren gestart en manouvreerde de, voor dit geval in de MS House gedoopte boot de Maas op.

Elk kwartier ging er iemand bij de kapitein langs of er nog ongereldheden waren zoals kapot deurtje of iet dergelijks.
De kapitein, aardige kerel van dik in de 50 gaf regelmatig aan helemaal geen lat te hebben. Ook zijn personeel hadden geen wanklank.
Mooi begin, maar we waren er nog niet.
Grote sociale controle, dat zeer zeker, maar je weet maar nooit.

Het hoofdoptreden kondigde zich aan.

Langzaam werd de beat opgevoerd en veranderde de MS House in een deinende, dansende massa.
Ben op dat moment maar even op het denk gaan staan om die dreunende bas te ontwijken.
Helder weer, prachtig uitzicht.
Rotterdam vanaf het water in de nacht, echt letterlijk en figuurlijk schitterend.
Overal de lichten van de industrie, de havens, de huizen, de monumenten.
Dacht alles al van Rotterdam gezien te hebben maar dit was een extra dimensie.
Werkelijk fantastisch.

Het was mijn beurt om bij de kapitei langs te gaan, Mocht bij hem zitten. Dat kwam mooi uit, want hij moest bij een of andere plaats waarvan de naam mij is ontschoten een sluis in om daarna weer op hogerwaterniveau verder te kunnen varen.
Ook een mooi gezicht in de nacht varen. Had ik nog nooit meegemaak. Leuke ervaring.
Ik was de beat onderhand wel gewend en housemuziek is niet echt mijn ding. Niet onaardig, maar om nou te zeggen dat ik er dol op ben; Nee.

Mijn mede-verslaguitbrengenden en rapporteurs vonden het wel prima en mengden zich in het dansende gedeelte.
Had portofoon bij me dus bij ongeluk of iets anders was het contact gauw gelegd.

Ik raakte met de kapitein in gesprek en heb heel erg smakelijk om deze man moeten lachen.
Een echte ouwe zeebonk, die nergens meer van op keek.
Heerlijke verhalen over de koopvaardij en de aangedane havens. Over de hele wereld was hij geweest.

Plotseling hoorden we een hele luide knal.
Zaten echt te trilling in ons tuigje.
Pakte de porto en vroeg eat er aan de hand was.
Een van de mannen binnen klom op het dek en hield de spreekknop in en met een zwaar Dordrechts accent werd gemeld dat het optreden was afgelopen.
Heel droog.
De kapitein en ik keken elkaar aan en schoten onbedaarlijk in de lach.

De manager van het drankgedeelte kwam de stuurcabine binnen en ik verwachte onraad. Man ging, nadat hij zich voorstelde rustig zitten en nam een drankje.
Ik vroeg of alles naar wens en hij geen last had ondervonden.
Hij zei dat hij liever elke keer een dergelijke publiek op zijn boot had.
Voelde mezelf heel erg goed bij deze opmerking en was trots op iedereen.
Eindelijk een beetje van dat stempel af, dat voetbalsuporters en zeker die van Feyenoord zich altijd en overal misdragen.
Natuurlijk gaat het regelmatig mis, maar ik was toendertijd met die groep bijzonder blij.
Natuurlijk is het normaal, dat je niks raars doet zoals vechten en slopen 

Heel natuurlijk.

Amsterdam naderde en sommigen zaten lekker te kletsen, anderen overdreven weer en weer anderen lagen heerlijk een uiltje te knappen her en der verspreid over de vloer en het schip.

Bij de aanmeerplaats werden we opgevangen door 4 pelotons ME en die hadden te horen gekregen dat er op de boot ongeregeldheden hadden plaatsgevonden.

Wederom een helden rol voor Kapitein Zeebonk.
Hij gaf aan dat er gedurende de hele reis geen enkele wankklank was gevallen en niets vervelends was gebeurd.
De commandant keek verbaasd en kon niets anders doen dan ons netjes naar de bussen te begeleiden. die ons naar het stadion moesten brengen.

Afgesproken was, dat ik met kapitein en zijn crew de eventuele schade op gingen nemen.
De band en dj hadden hun apparatuur al klaar staan en met behukp van een aantal jongens was de vloer binnen no time schoon.

Kapitein kwam terug van inspectie e ner bleek 1 ruitje te zijn gesneuveld. Werd ter plekke afgerekend.
De week erna konden we de borgsom van de boot en de apparatuur gewoon ophalen.

Wat een ervaring, met de boot naar de Klassieker Ajax - Feyenoord.


Alleen jammer dat Feyenoord verloor

28 Juni 1993 was een zwarte dag in mijn leven. Door medische blunders en een zwaar aut-ongeluk daarop volgend had ik bijna het leven verloren.Het werd een zomer om nooit te vergeten en dat zal ik zeer zeker ook niet doen. Staat zeer scherp in mijn geheugen gegrift en heeft mijn blik op het leven toch enigzins een andere wending gegeven. Pluj de dag, het kan zo maar de laatste zijn.

Het Verhaal.

.
Was vandaag in het ziekenhuis hier in Rotterdam voor controle van mijn knietjes. Zat netjes te wachten en mijn gedachten dwaalden af.
Hoorde al die mensen (gelukkig) niet meer over al hun kwaaltjes kwebbelen. Plotseling werd ik na een x aantal minuten op mijn schouder getikt en was ik aan de beurt.
Nog een beetje dagdromend stapte ik het mij toegewezen hokje in.
Vervolgens duurde het daar ook eventjes en weer zakte ik gezapig weg, denkend aan strand, zon en, ach u kent  weet wel.

Toen kwam de dokter binnen gelopen met een brede grijns op zijn gezicht.
Had ik iets gedaan ?
Had de zuster iets bij hem gedaan ?
Ik wist het niet. Hij ging mijn knietjes bekijken en de conclusie was dat ze alleen nog maar geschikt waren om soep van te trekken.

Opeens vroeg de beste man of ik hem niet meer herkende. Kende hem van naam; is een befaamde dokter hier in de omgeving van Rotterdam en vele voetballers en andere sporters behandeld hij.
Moest ontkennend antwoorden.
Gewapend met mijn dossier liet me zien dat ik in de dagen na 28 Juni ook door hem was bekeken.
Alleen was ik toen comateus na verschrikkelijk auto ongeluk.
Opeens kwamen mij die dag en de weken erna weer helder voor de geest.

Had toendertijd een een flinke ontsteking bij de billen en het scrotum. Met over de 40 graden koorts ben ik tot 4 maal  toe met kluitje in het riet gestuurd.
Heb in die toestand ook nog als getuige van mijn beste vriend bij zijn huwelijk acte de presance gegeven.

In de vroege morgen van 28 Juni klapte de ontsteking opeens. I
k lag thuis op bed, pakte de autosleutels en ging voor zover ik nog capabel was om te rijden en te denken in volle vaart naar het ziekenhuis. 
Reed op de goede weg, totdat ik mij realiseerde dat er vlak bij mijn huis ook ziekenhuis iwas.
Dat ziekenhuis heb ik niet meer gehaald.
 

Reed een straat in en zigzagde door die wijk en plotseling bammmmmmm bovenop een geparkeerd staande auto. Verloor namelijk het bewustzijn.
Volgende herinnering was dat een ambulance mederwerker mij aansprak. Ik reageerde wat zwakjes
. 
Tot mijn niet geringe verbazing merkte ik dat ik met mijn pols met een handboei aan het stuur van mijn wagen geketend.
 Ambulancemedewerker maande de politie tot het los maken er van.
Volgende herinnering is dat ik mezelf in een ziekenhuis bevond en verging  van de pijn.
Was een heel klein beetje bij en zag twee agenten op mij afstappen. Eentje met pleister boven zijn oog.
Shit, dacht ik. Politiewagen aangereden of erger.
Bleek dat ik die handboei aan het stuur vastmaker nog een draai om zijn oortjes had gegeven in mijn onderbewustzijn. 
Zelfs in het ziekenhuis terwijl ze, niet verdoofd, de wond verder opentrokken, bleef die zeikerd mauwen en piepen over dat tikkie.
Wond moest open, anders had het in mijn bloedsomloop gekomen en was ik het haasje geweest.
Dat gebeurde onverdoofd en het laatste wat ik mij kan herinneren was een kromgetrokken bedstang en agent op de grond.
 
Poosje later, enkele dagen naar later bleek gingen de oogjes voorzichtig open.
Ik werd wakker in een donkere kamer en zag daar plots een vertrouwd gezicht.
Mijn best vriend Piet.
 Deze getrouwde man, waar ik "schuld" aan had vertelde me dat het 2 Juli was en ik eventjes er niet bij was geweest. Gewoon in coma gelegen.
Had flinke pijn en daar kwam de nachtverpleging met een injectienaald voor in het been. Ik prefereerde de bil en maakt nog grapjes.
Had die afgelopen dagen de stangen van het bed kromgetrokken en ook de onrustbanden waren geen belemmering. Wist en weet mij van die tussenliggende periode helemaal niets meer te herinnen.

Heb nog wel 6 weken in het ziekenhuis moeten verblijven, terwijl met juist ingrijpen het hooguit een week was geweest.
Ben op gegeven moment zelf het ziekenhuis uitgegaan en een verklaring ondertekend.
Mijn opa lag namelijk op sterven en ik wilde bij hem zijn.
Dus zat ik gewoon van 11 uur in de ochtend tot 11 uur in de avond bij mijn opa. Zorgde met mijn zere kont dat hij niets tekort kwam.

Werd voor gek verklaard door de medici, maar mijn opa is en was mijn allerbeste vriend en de pijn die ik had, stelde niets voor bij de pijn die ik voelde dat ik mijn allerbeste vriend ging verliezen. 
Ben  tot 25 Augustus 1993 bij hem gebleven en hij overleed toen vroeg in de ochtend.
Daarna liet ik mijn verwondingen eens bekijken en moesten er nog wat dingetjes verwijderd worden.

28 Juni 1993 is dus voor mij een datum die mij nog lang zal heugen. Bijna was ik er niet meer geweest.

Feyenoord was ons cluppie.
Mijn opa had mij op 5 jarige leefttijd met het Feyenoordvirus besmet en we gingen elke 14 dagen op zondag samen naar het Stadion.
Steeds als Feyenoord succes had en dat was en is helaas niet veel, keek ik met een schuin oog naar de Hemel.
Weet zeker dat mijn vriend in die succes en winstpartijen de hand in heeft gehad.


Mijn opa en grote vriend was er niet meer. Nog wel in mijn gedachten en voor altijd in mijn hart.

28 Juni 1993 was een zwarte dag in mijn leven. Door medische blunders en een zwaar aut-ongeluk daarop volgend had ik bijna het leven verloren.Het werd een zomer om nooit te vergeten en dat zal ik zeer zeker ook niet doen. Staat zeer scherp in mijn geheugen gegrift en heeft mijn blik op het leven toch enigzins een andere wending gegeven. Pluj de dag, het kan zo maar de laatste zijn.

Het Verhaal.

.
Was vandaag in het ziekenhuis hier in Rotterdam voor controle van mijn knietjes. Zat netjes te wachten en mijn gedachten dwaalden af.
Hoorde al die mensen (gelukkig) niet meer over al hun kwaaltjes kwebbelen. Plotseling werd ik na een x aantal minuten op mijn schouder getikt en was ik aan de beurt.
Nog een beetje dagdromend stapte ik het mij toegewezen hokje in.
Vervolgens duurde het daar ook eventjes en weer zakte ik gezapig weg, denkend aan strand, zon en, ach u kent  weet wel.

Toen kwam de dokter binnen gelopen met een brede grijns op zijn gezicht.
Had ik iets gedaan ?
Had de zuster iets bij hem gedaan ?
Ik wist het niet. Hij ging mijn knietjes bekijken en de conclusie was dat ze alleen nog maar geschikt waren om soep van te trekken.

Opeens vroeg de beste man of ik hem niet meer herkende. Kende hem van naam; is een befaamde dokter hier in de omgeving van Rotterdam en vele voetballers en andere sporters behandeld hij.
Moest ontkennend antwoorden.
Gewapend met mijn dossier liet me zien dat ik in de dagen na 28 Juni ook door hem was bekeken.
Alleen was ik toen comateus na verschrikkelijk auto ongeluk.
Opeens kwamen mij die dag en de weken erna weer helder voor de geest.

Had toendertijd een een flinke ontsteking bij de billen en het scrotum. Met over de 40 graden koorts ben ik tot 4 maal  toe met kluitje in het riet gestuurd.
Heb in die toestand ook nog als getuige van mijn beste vriend bij zijn huwelijk acte de presance gegeven.

In de vroege morgen van 28 Juni klapte de ontsteking opeens. I
k lag thuis op bed, pakte de autosleutels en ging voor zover ik nog capabel was om te rijden en te denken in volle vaart naar het ziekenhuis. 
Reed op de goede weg, totdat ik mij realiseerde dat er vlak bij mijn huis ook ziekenhuis iwas.
Dat ziekenhuis heb ik niet meer gehaald.
 

Reed een straat in en zigzagde door die wijk en plotseling bammmmmmm bovenop een geparkeerd staande auto. Verloor namelijk het bewustzijn.
Volgende herinnering was dat een ambulance mederwerker mij aansprak. Ik reageerde wat zwakjes
. 
Tot mijn niet geringe verbazing merkte ik dat ik met mijn pols met een handboei aan het stuur van mijn wagen geketend.
 Ambulancemedewerker maande de politie tot het los maken er van.
Volgende herinnering is dat ik mezelf in een ziekenhuis bevond en verging  van de pijn.
Was een heel klein beetje bij en zag twee agenten op mij afstappen. Eentje met pleister boven zijn oog.
Shit, dacht ik. Politiewagen aangereden of erger.
Bleek dat ik die handboei aan het stuur vastmaker nog een draai om zijn oortjes had gegeven in mijn onderbewustzijn. 
Zelfs in het ziekenhuis terwijl ze, niet verdoofd, de wond verder opentrokken, bleef die zeikerd mauwen en piepen over dat tikkie.
Wond moest open, anders had het in mijn bloedsomloop gekomen en was ik het haasje geweest.
Dat gebeurde onverdoofd en het laatste wat ik mij kan herinneren was een kromgetrokken bedstang en agent op de grond.
 
Poosje later, enkele dagen naar later bleek gingen de oogjes voorzichtig open.
Ik werd wakker in een donkere kamer en zag daar plots een vertrouwd gezicht.
Mijn best vriend Piet.
 Deze getrouwde man, waar ik "schuld" aan had vertelde me dat het 2 Juli was en ik eventjes er niet bij was geweest. Gewoon in coma gelegen.
Had flinke pijn en daar kwam de nachtverpleging met een injectienaald voor in het been. Ik prefereerde de bil en maakt nog grapjes.
Had die afgelopen dagen de stangen van het bed kromgetrokken en ook de onrustbanden waren geen belemmering. Wist en weet mij van die tussenliggende periode helemaal niets meer te herinnen.

Heb nog wel 6 weken in het ziekenhuis moeten verblijven, terwijl met juist ingrijpen het hooguit een week was geweest.
Ben op gegeven moment zelf het ziekenhuis uitgegaan en een verklaring ondertekend.
Mijn opa lag namelijk op sterven en ik wilde bij hem zijn.
Dus zat ik gewoon van 11 uur in de ochtend tot 11 uur in de avond bij mijn opa. Zorgde met mijn zere kont dat hij niets tekort kwam.

Werd voor gek verklaard door de medici, maar mijn opa is en was mijn allerbeste vriend en de pijn die ik had, stelde niets voor bij de pijn die ik voelde dat ik mijn allerbeste vriend ging verliezen. 
Ben  tot 25 Augustus 1993 bij hem gebleven en hij overleed toen vroeg in de ochtend.
Daarna liet ik mijn verwondingen eens bekijken en moesten er nog wat dingetjes verwijderd worden.

28 Juni 1993 is dus voor mij een datum die mij nog lang zal heugen. Bijna was ik er niet meer geweest.

Feyenoord was ons cluppie.
Mijn opa had mij op 5 jarige leefttijd met het Feyenoordvirus besmet en we gingen elke 14 dagen op zondag samen naar het Stadion.
Steeds als Feyenoord succes had en dat was en is helaas niet veel, keek ik met een schuin oog naar de Hemel.
Weet zeker dat mijn vriend in die succes en winstpartijen de hand in heeft gehad.


Mijn opa en grote vriend was er niet meer. Nog wel in mijn gedachten en voor altijd in mijn hart.

Op een mooie nazomerse middag een straatje eerder links nemen dan gewoonlijk en dan plotseling een besluit nemen binnen 5 minuten, wat mij een levenservaring opleverde, die ik nooit meer zal vergeten. Het heeft zo moeten zijn.

New York, a city so nice, you have to name it twice

Het was op een doordeweekse nazomerdag zo rond 1990.
Slenterde door de Rotterdamse binnenstad met (te veel) vrije tijd, redelijk gevulde knip en liep eigenlijk nergens naar toe.
Verveling was de beste omschrijving wat die dag op mij van toepassing was.
Beetje windowshopping en bij een o. ja moet nog jeans hebben, mijn zoveelste impulsaankoop doen.
Heerlijk weer, eind September 24, 25 graden een echte eigen Rotterdamse Indian Summer.
Op de Oude Binnenweg het eens Zo Goddelijk Lichaam laten neerploffen en minute nlater al een koude rekel van ome Freddie voor mijn neus hebben staan. Barman Aad stond en staat alom bekend dat hij buiten een bulderende lach in het bezit wa sen is van een horecaal Arendsoog.
Best handig als je besluiteloos bent, Aad weet waar je trek in hebt.
Paar uur gezeten en het einde van de middag naderde en na hele bonte stoet voorbijgangers te hebben gade geslagen, bedankte ik Aad voor zijn gastheerschap en dacht op huis aan te koersen.
Thuiskomen zou ik wel, maar wel met de toen meest bizarre impulsaankoop tot dan toe.
Ik was single, werkte alleen de weekenden en had verder geen verplichtingen, behalve het opdraven elke zondagochtend zo rond half 10 en met de veteranen een competitiewedstrijd voetbal te spelen. Direct na mijn werk door naar het voetbal, voor de wedstrijd even een snelle douche pakken om de horecalucht even van me af te spoelen. Daarna biertje en verder een lege week volgend.
Maar goed, op weg naar huis werd mijn aandacht getrokken door een billboard van een reisbureau met actieve reizen. Ben van nature zeker niet lui, maar actie hikingvakanties leek me niet goed passen bij mij en mijn snel klagende lichaam. Dus gewoon lui. Grand Canyon viel al direct af vanwege mijn hoogtevrees. Duizeligheid treed al op als ik in een soepbord kijk. Verder kijken, ik moest en zou er even tussen uit. Dat hadden mijn hoofd en portemonne al met elkaar besloten.

Stedentrip

Ik ging eens kijken welke stedentrips er allemaal voorhanden waren en dat waren er overduidelijk meer dan dat ik gedacht had.
Had Amsterdam, Parijs, Rome etc voor ogen.
Echter Nairobi, Reykjavik, Anchorage zijn uiteraard ook steden en voor de weidser denkende mens heerlijk bestemmingen.
Ik koos voor de Big Apple; New York.
Volgende zondagmiddag na het voetballen en daarna de sociale plichtplegingen (biertje na de show)
ging ik naar huis en pakte kleine rollende koffer met wieltjes in. 3 broeken, wat gympen, ondergoed. Scheerspullen en wat een man allemaal meeneemt op vakantie; erg weinig, maar exact genoeg om die dagen door te komen.
Rond 6 uur die zondagavond op Schiphol aangekomen zag ik dat mijn vlucht geen vertragingen had en alles in orde was. Koffer op de band en de grondstewardess met haar allerliefste glimlach mij voorzag van een instapkaart.
De band met onze nationale Zwaan werd steeds inniger. Opstijgen richting het Appeltje. Kreeg nog leuke film te zien, knoopte een gesprek aan met en mede-reiziger, die toevalligerwijs weer mensen kende, die ik ook kende en op 10 kilometer hoogte werden zij als het ware gekeurd. Vooral het imiteren en de stopwoorden van diegene was eigenlijk het hoofdact van het gesprek. Aardige kerel, gezegd met een heerlijke verhaaltrant.

De landing.
Voor mij altijd weer spannend, hoe lang zouden mijn oren dicht keer dicht blijven. Record stond op 6 dagen en dat wilde ik midweeks en zeker in New York niet hebben. Een van de dames van het boordpersoneel daarna gevraagd, kwam ze al met potje zeg maar openhouders aan. Nu 3 nemen en na landing nog 2. Onder het motto baat het niet dan schaat het niet, heb ik deze lieftallige hulp direct tot mij genomen.
Geland en ja hoor, hoofd als in een soort van vissekom en alles gedempd horen. Mij welbekend, maar die 3 pilletjes, gingen  nog niet  aan het werk  Gelukking kwam mijn blauwe engel met een glaasje water aan en nog 2 snoepjes en na 2 slokken popten mijn oortjes open.
Plichtplegingen bij de douane gedaan. Een streng kijkende. ietwat gezette vrouw vroeg mij op indringende wijze wat het doel van mijn bezoek aan de USA was. Just a short vacation, stamelde ik, terwijl ik in haar prachtige spiegelglazen van haar zonnebril keek, die zweterig op haar neus balanceerde. En eindelijk was ik in New York, the City that never sleeps. Naar bed & breakfast gegaan, bagage gedropt, quick shower en op pad.
Voor veel Amerikanen biznizz as usual, maar allerlei soorten mensen krioelden door elkaar heen en zonder elkaar te raken bijna moet je hier in Nederland niet mee aan komen.. Allerlei lieden van diverse pluimages. Mijn vacantie was na paar uur al geslaagd


Radiostations
Als kleine jongen was ik al geboeid door radiostations, Veronica en Noordzee in Nederland als piraten. Jaren laten zelf een stationnetje van de grond getild en daar nog paar jaar plezier van gehad.
In de States wemelt het er van deze zenders en voor ieder wat wils. Talk Radio, Sport, Country en ga zo maar door.
Meeste hebben er soort van coffeshop aan gekoppeld zodat je kan zien hoe alles in zijn werk gaat. Machtig mooi om te zien. Ik die redelijk snel afgeleid is, zat er helemaal in. Geweldig.
Na een paar stations gehad hebbende had ik trek in een snack van Mac. Ook wat fastfood betreft is New York een hoorn des overvloeds, Wendys, Mac zelf Burger King en nog hele rits
van die toko's.
Wat mij bij mezelf plotseling opviel, dat ik me geen seconde zorgen had gemeekt over mijn veiligheid. Mijn immer jeugdige enthousiame had dat kennelijk verdrongen en ergens achter in het hoofd geparkeerd.
Prettig gevoel. Na nog wat plekken te hebben bezocht lag ik op ramkoers richting Bed & Breakfast, maar Billy Joel teckelde dit voornemen Billy Joel in het wild. Even mee op de foto en niks geen sterallures. Geweldig.  Op weg naar mijn kamer bezocht ik nog even een kleine supermarkt om wat fris en een paar biertjes in te slaan.

Bij de balie vroeg ik om mijn sleutel en een alleraardigste dame gaf mij mijn sleutel en na Have a nice day toog ik naar mijn kamer. Liet bad vollopen en tot mijn verbazing was er een tv in de badkamer. 200 kanalen, allerhande onderwerpen en thema's. Kortom dag 1 NY eindigde rimpelig, veel te lang in het water gelegen.

The next days

Met de boot naar het Vrijheidsbeeld en ondanks mijn zeer grote hoogtevrees heb ik toch bij deze dame voetje voor voetje door haar hoofd geschuifeld en het uitzicht was echt overweldigend. Met zelfde bootje weer naar het vasteland.
Wat nu te doen ? Sportzaken.
Ben liefhebber van Amerikaanse sporten zoals NFL Football, Ijshockey, Basket en Baseball.
Heb daar behoorlijk deel van het budget opaan moeten spreken, maar ik had wat ik wilde. Tot mijn eigen verbazing hoorde ik mezelf "Dit is genoeg zeggen".
Mooi. Had ik in ieder geval dollars uitgespaard

Yankee stadium

Zou eigenlijk alles op eigen houtje doen, maar voor bezoek aan Yankee Stadium werd me aangeraden dit met een gids te doen. Helemaal terecht, zijn mensen die helemaal vergroeid zijn met dat stadion. En inderdaad, anderhalf uur lang hingen de mensen aan zijn lippen. Met heel veel feitjes en situaties, die ik redelijk makkelijk voor mezelf kon visualiseren.. Was zijn geld meer dan waard.

Volgende dag was al woensdag en er was nog zoveel om te zien. Heb toen even mezelf op de onthaast modus gezet en ik liep weer in mijn eigen gareel.
Nederlands zaak gevonden waar broodjes kroket een grote hit waren, de frikadel hing er toen nog maar een beetje bij. Mannen in krijtstreep, hippies, toeristen, in Amerika wonende Nederlanders een ieder had zo zijn reden om een broodje kroket bij deze toko te halen op te eten. Lekker hoor op paar duizend kilometer afstand 2 heerlijke kroketten met brood gegeten.
Die avond was er een optreden in bar van een zanger/songwriter en een andere band. Beneden onder mijn slaapplaats, dus bij eventuele lichtelijke beschonkenheid gauw thuis.
De man ging spelen en had vanaf moment 1 mijn en een ieders aandacht in Joe's Bar.
Mooie ballads, waarin verloren liefdes worden bezongen en hij verloor en hervond er 2 allebei binnen 5 minuten. Knappe prestatie.
De band speelde covers van o.a. CCR, the Doors, Randy Newman en dan weer knallend rocknummer. Kortom perfecte avond voor mij als groot muziek liefhebber. Tijdens een pauze schoot het mij te binnen, dat ik geen bier meer had op de kamer. Dus in de pauze naar de 7/11 supermarkt en six pack gehaald. Niets vermoedend trok ik 1 blik open en liep terug naar Hostel en Bar. Ver kwam ik niet. Politie auto van New York finest stopte naast me en met zwaar New Yorks accent, bekend van films,  vroeg die agent mij kennelijk iets, verstond hem niet dus ik liep richting politie auto. Foutje.  Agent direct met night stick in de ene hand en de ander op het pistool op me af en ik moest tegen de muur. Of ik scherpe voorwerpen bij me had en illegal substances en het enig wat ik kon uit brengen was'” I am Dutch”. Waarop agenten weer dachten dat ik Dutch heette en ze vroeger waar ik woonde. Eerlijk antwoordde ik; ''Holland”. Politie agenten weer; “Holland, Michigan ?” Babylonische spraakverwarring. We kwamen er uit en ik mocht, na het legen van alle blikjes bier in het riool mijn weg zonder bekeuring vervolgen. Achter mij werd er gewoon drugs gekocht en verkocht, maar Dutch moest zijn blikken bier leegkiepen in een put.
Leuk verhaal bij een groot gezelschap voor later.

Volgende en helaas laatste dag ging ik met nog een paar mensen de buitenwijken de de suburbs in. Queens bijvoorbeeld is een buitenwijk van New York, heeft wel bijna 2 miljoen inwoners, maar blijft een buitenwijk ook nog stuk met de bus New York State in gegaan en binnen kwartier zit in de wilde natuur. Heel bijzonder.
Apart volk die Amerikanen, maar de Average Joe is bijzonder goed te pruimen en hoort graag nieuwe dingen en aangezien ik ook leergierig ben, klikte het heel vaak. Ik weet niet of ik als Average Dutchie te pruimen was, maar ik hoop van wel. Die avond was er een concert in Central Park en daar ben ik met mensen waarmee ik kennis had gemaakt heen gegaan. Nergens hotdogkarretjes, die hotdogs in 30 varieeteiten creeeren, geen limonade stands etc. Natuurlijk geen rekening gehouden met Amerikaanse cultuur. Grote BBQ meegenomen , met diverse en vooral veel  vleessoorten, sauzen, brood limonade etc. Voelde me een beetje naakt en had op de heenweg naar Central Park een supermarkt gezien en ik spoedde me daar naar toe. Kocht 24 flessen Heineken en na aankoop en bij het verlaten supermarkt keek ik goed of ik geen politie wagen zag, want nog een keer Dutchie spelen zag ik niet zoveel in. Aangekomen bij mij opgedane kennissenkring zette ik heimelijk de Freddies koud en zei verder niks en na half uurtje hoorde ik de stem van Jonah, 50 jarige hippie; “Who brought the Heineken into the Park ?”. Stak voorzichtig mijn hand op en een groot gejoel was mijn deel. Binnen paar dagen the American Way onder de knie hebben vonden ze prachtig. Laatste jaren ben ik niet meer zo reizerig, maar ben wel paar keer terug geweest en via Linkedin, Facebook heb ik af en toe contact


New York a city so nice, you have to name it twice.

Heb klein stukje van de Big Apple mogen proeven en dat smaakte zeker naar meer.